Actualidade / Artigo Sopa de letras... galegas Rafa Villar (Mares de Sinbad)- Fano subrepticiamente, ou non tanto, coa inocente declaración de adscríberense eles e elas á nosa literatura. Así, sen rubor, e mesmo tratando de culpabilizar a todos os que conformamos o noso sistema literario (escritores, lectores, crítica...) da súa situación periférica respecto da literatura galega, isto é, situados na literatura española, tomando unha opción perfectamente libre e, xa que logo, en coherencia coa súa maneira de pensar. Particularmente, non entendo o seu afán -o duns e doutras- por reclamárense da literatura galega, cando foi súa a decisión de escribiren en español, integrándose nun sistema literario que eu saiba de prestixio, mesmo recoñecido internacionalmente e que conforma un mercado bastante extenso e é de supoñer que saboroso. De aí que por máis voltas que lle dá un non atopa as razóns, confesábeis ou non, para que estes escritores e escritoras teimen niso, aproveitando o espacio dos medios de comunicación, espacio que por certo dá en facer invisíbeis (agás contadas excepcións) os escritores e escritoras galegos. A súa teima lémbrame, dalgún xeito, o último filme de Spike Lee, titulado 'Bamboozled', cando un dos personaxes di algo así como que agora todo o mundo quería ser negro. E aquí exactamente igual: "yo también te soy escritor gallego". Confunden a súa cidadanía, xa que algúns evidentemente o son (e que case nunca depende dun factor de elección), coa súa adscrición (voluntaria, voluntaria) a unha literatura, a través da migración e adhesión ao idioma castelán. Non estaría mal que esta semana, en que se celebra o Día das Letras Galegas, alguén reflexionase acerca de tanto desatino. Aínda que sei que se será difícil. [Este artigo é parte do sitio web 'Mares de Sinbad', páxina persoal de Rafa Villar, e publicouse na sección 'Desde o ventre da balea' o 15/05/2001]
ÚLTIMA REVISIÓN: 18/05/2001 |
