Actualidade Vigo, 12 de setembro de 2003 Concentración lembrando aos miles de heroes anónimos de Chile e a Salvador Allende   CIG-Comunicación- cig.prensa@galizacig.com   Con este acto Galiza quixo homenaxear aos miles de chilenos que perderon a vida, foron torturados, detidos ou tiveron que exiliarse por defender unha sociedade máis xusta e solidaria ademais da soberanía do seu país.     Un cento de cadros sindicais, afiliados e persoas reuníronse hoxe na concentración convocada (de xeito case que espontáneo) fronte aos locais da CIG en Vigo, para lembrar que hai 30 anos aconteceu o golpe de estado en Chile. Un golpe militar que abría as portas a unha enxurrada de represión e xenocidio en varios países de América Latina durante esa década e a seguinte. A concentración foi convocada pola CIG e contou co apoio de “Arxentinos no Exterior” e “Uruguaios para o mundo”. Durante o acto Silvia Bermudez leu un poema que o escritor uruguaio Mario Benedetti realizou para conmemorar a data e Lorena Lores cantou a canción “Yo pisaré las calles nuevamente”. Con este acto Galiza quixo homenaxear aos miles de chilenos que perderon a vida, foron torturados, detidos ou tiveron que exiliarse por defender unha sociedade máis xusta e solidaria ademais da soberanía do seu país. Esta é así mesmo unha data na que non se pode esquecer a coerencia do presidente Salvador Allende, que se mantivo firme na defensa das súas ideas e a democracia, unha figura que sirve de emblema á loita que o povo chileno desenvolveu durante longos anos contra a dictadura de Pinochet. Unha loita que aínda hoxe persiste na procura de que se faga xustiza, se deteña e xulgue aos xenocidas. Allende 30 anos 11 de setembro de 1973 / 10 de setembro de 2003 E así é como hoxe se governa a Chile, sen o povo Para matar ao hombre da paz Para golpear a súa fronte de pesadelos Tiveron que converterse en pesadelo, Para vencer ao home da paz Tiveron que congregar a todos os ódios E ademías os avións e os tanques Para bater ao home da paz Tiveron que bombardealo, facelo chama, Porque o home da paz era unha fortaleza. Para matar ao hombre da paz Tiveron que desatar a guerra turbia, Para vencer ao home da paz E afogar a súa voz modeata e taladrante Tiveron que empurrar o terror até o abismo E matar máis para seguir matando Para bater ao home da paz Tiveron que asasinalo moitas veces Porque o home da paz era unha fortaleza. Para matar ao hombre da paz Tiveron que imaxinar que era unha tropa, unha armada, unha hoste, unha brigada, Tiveron que crer que era outro exército, Pero o home da paz era tan só un povo E tiña nas súas mans un fúsil e un mandato E eran necesários máis tanques, máis rancores Máis bombas, máis avións máis oprobios Porque o home da paz era unha fortaleza. Para matar ao home da paz Para golpear a súa fronte limpa de pesadelos Tiveron que converterse en pesadelo, Para vencer ao hombre da paz Tiveron que afiliarse sempre à morte Matar e matar máis para seguer a matar E condearse à blindada soiedade, Para matar ao home que era un povo Tiveron que quedarse sen o povo. Mario Benedetti.

Confederación Intersindical Galega www.galizacig.com ÚLTIMA REVISIÓN: 12/09/2003