Actualidade / Artigo Sentenza polémica Manuel Mera-
En toda folga xeral, na que participan centos de miles de persoas, os ánimos están quentes, xa que as presións dentro das empresas pola patronal e encargados pra evitar os paros son fortes, as veces encubertas, porén en moitos casos diretas, como ameazando con renovar os contratos. Neste escenario é normal que existan algúns excesos, tensións, sempre os houbo, mesmo máis graves que os de Lugo. Estas penas, aínda que o fiscal asegure o contrario, na practica poñen en entredito aos piquetes informativos e polo tanto limitan o direito de folga, xa que moitos traballadores-as no futuro vencellaran piquete coa cárcere ¿supoño que non será esto o que se pretende coas sentenzas de Lugo? Sobre o piquete e o direito de folga di nun recente artigo un avogado laboralista “O Tribunal Constitucional ten reiterado que o dereito a traballar durante unha folga non ten a consideración de dereito fundamental. É un dereito de inferior rango ao proprio dereito a folga, que si ten esta consideración de dereito fundamental. Xamais se perseguiu penalmente a un empresario que coaccionase ao seu persoal pra non participar nunha convocatoria de folga, o que resulta ben frecuente, mediante a coacción que supón a mesma precariedade nas relacións laborais (“abuso de situación de necesidade”, di o Código), e que se contrarrestan ou equilibran minimamente mediante a actuación dos piquetes informativos, na medida en que amparan aos traballadores no exercizo deste dereito”. A propia condena e o desproporcionado da pena fica evidente na ampla solidariedade cos tres afiliados da CIG, e que mesmo haxa patróns que manifestaran publicamente a sua oposición a este tipo de sentenzas. Saben estes empresarios que os conflitos laborais e sociais non se solucionan por meio da prisión, das multas ou evitando a divulgación das reivindicacións e loitas dos afectados. A historia, mesmo a máis recente, amosa como estes procedementos serven de moi pouco a medio prazo, alén de aumentar os enfrontamentos. A regresión do Código Penal, co endurecemento de penas e a aplicación en casos de conflito social, así como a desregulación laboral, a rebaixa de direitos sindicais e a privatización de servizos públicos esenciais, son feitos que coinciden no tempo e que todo indica están asociados, ligados. Non penso que esmagar ao mensaxeiro evite a oposición social a medidas que centralizan e concentran a riqueza, que impiden unha racional e xusta redistribución do traballo e dos bens producidos. Por eso é moi positivo que, pra botar abaixo estas condenas inxustas, pra loitar polas liberdades ameazadas, máis de cincuenta organizacións convoquen pra o vindeiro día 29 de febreiro en Lugo unha manifestación. Deberamos estar todos e todas.
ÚLTIMA REVISIÓN: 27/02/2004 |
