Actualidade / Opinión Santiago, 7 de xaneiro de 2005 DESDE O VENTRE DA BALEA Referendo da Constitución Europea: Non, eu digo non, digamos non   Rafa Villar- CIG-Normalización Lingüística Votar a prol da actual Constitución Europea é un SI á Europa que esfarela canto resto vai quedando dos servizos públicos, que camiña cara á súa privatización total, en congruencia cos seus designios neoliberais, e que aniquila como dereito o dereito ao traballo -e outros-.   SI á Europa que renuncia a un patrimonio tal como a lingua en que se escribiron as ‘cantigas de amigo’ hai uns setecentos anos, o idioma que ecoou nos ouvidos de millares e millares de xentes de toda condición e nación que seguiron o Camiño de Santiago e chegaron a Compostela, cerna dunha nación sempre nacente. Así, sen remorso ningún, nin dor de corazón, nin vergoña, nin timidez, nin complexos, nin farrapos de gaita, eu, a esta Europa antipática, construída á imaxe e semellanza do imperio dos imperios, dígolle que NON.   A decisión está tomada. As elites do Estado español xa decidiron hai ben tempo dar o seu decidido SI ao Tratado constitucional europeo, que someterán a referendo ‘gañador’ dentro dunhas semanas. Xentes maiormente desinformadas, cidadáns e cidadás tratados como súbditos, que repetirán o SI como consigna, non porque realmente saiban o que está en discusión. O que está en xogo. SI á Europa máis depredadora. Á dos poderosos. Á do capital transnacional. Á da tríade imperialista, con Estados Unidos e Xapón, como nos lembra acotío un marxista convicto chamado Samir Amin -e outros-. SI á Europa guerreirista, ‘otánica’, que abenzoa guerras e conquistas, que perdoa ou comparte que o sionismo de Israel practique o exterminio dun pobo sen dereitos e xa apenas sen terra -o palestino- e que é cómplice da desfeita de Iraq, ese Vietnam que estoura un e outro día. SI á Europa consumista e dos mercadores e as mercadorías, onde a vida dun magrebí, dun subsahariano, dun latinoamericano, non vale ou case nada que non é o mesmo pero é igual. SI á Europa que esfarela canto resto vai quedando dos servizos públicos, que camiña cara á súa privatización total, en congruencia cos seus designios neoliberais, e que aniquila como dereito o dereito ao traballo -e outros-. SI á Europa que nos nega, que nos marxina, que fai de Galiza un decorado de cartón-pedra, só real para que a queira imaxinar mais invisíbel para o resto, para o resto do Estado español (que nos amarra máis) e para o resto desta súa Europa feita só de Estados. SI á Europa que renuncia a un patrimonio tal como a lingua en que se escribiron as ‘cantigas de amigo’ hai uns setecentos anos, o idioma que ecoou nos ouvidos de millares e millares de xentes de toda condición e nación que seguiron o Camiño de Santiago e chegaron a Compostela, cerna dunha nación sempre nacente. Así, sen remorso ningún, nin dor de corazón, nin vergoña, nin timidez, nin complexos, nin farrapos de gaita, eu, a esta Europa antipática, construída á imaxe e semellanza do imperio dos imperios, dígolle que NON. Santiago de Compostela, 5 de xaneiro de 2005. Rafa Villar é escritor e responsábel do Departamento de Normalización Lingüística da CIG.

Confederación Intersindical Galega www.galizacig.com ÚLTIMA REVISIÓN: 07/01/2005