Actualidade / Opinión Santiago, 26 de febreiro de 2005 DESDE O VENTRE DA BALEA Naufraxio do “Siempre Casina”: Non nos resignamos   Rafa Villar- CIG-Normalización Lingüística Abertas están aínda moitas das interrogantes sobre o naufraxio do “Siempre Casina”, interrogantes referidas a que foi o que pasou co barco, mais tamén a cal foi a actuación desenvolvida desde o dispositivo que ten que actuar en labores de salvamento. A máis que posíbel tardanza na posta en marcha deste dispositivo, a falta de tripulación de refresco nos helicópteros que participaban no rescate ou que os equipos de mergulladores tiveran que vir de lugares como Cartaxena ou Alacante debuxan o escenario dunha xestión moi cuestionábel por parte das autoridades á hora de faceren fronte á situación.   Son estes momentos para a solidariedade coas familias e amigos, co pecio fondeado e ancorado no interior da ría de Viveiro e os mergulladores traballando na recuperación dos corpos dos mariñeiros. Mais son tamén momentos para a reflexión, desde a intensa emotividade de sentir como moi próximos sucesos coma este. E é que non nos podemos resignar a pensar que isto foi, é e será sempre así.   Oito mariñeiros mortos e un só sobrevivente é o estarrecedor saldo dun novo naufraxio nas nosas costas, o do “Siempre Casina”. Só hai uns meses, en xuño de 2004, noutro pesqueiro, “O Bahía”, deixaran a vida outros dez homes do mar. Son estes momentos para a solidariedade coas familias e amigos, co pecio fondeado e ancorado no interior da ría de Viveiro e os mergulladores traballando na recuperación dos corpos dos mariñeiros. Mais son tamén momentos para a reflexión, desde a intensa emotividade de sentir como moi próximos sucesos coma este. E é que non nos podemos resignar a pensar que isto foi, é e será sempre así. Cobra vital importancia que desde as administracións se actúe eficazmente para garantir de vez a seguridade dos traballadores e traballadoras no mar, comezando pola Xunta de Galiza, quen debería reclamar con firmeza e obter o maior grao posíbel de competencias posíbel en materia de seguridade e salvamento marítimo. E obtidas as competencias, pór os medios humanos e técnicos axeitados, que posibiliten a axilidade na actuación que requiren estas situacións de emerxencia, na que cada minuto que pasa pode significar nada máis e nada menos que unha vida humana. Axilidade pero tamén dilixencia e eficacia nestes labores. E a isto desde logo non axuda que parte das actuacións nos casos do salvamento marítimo estean en mans privadas e non estean no dominio dos servizos exclusivamente públicos, co fin de evitar que unha vez máis o lucro estea por riba da seguridade. Abertas están aínda moitas das interrogantes sobre o naufraxio do “Siempre Casina”, interrogantes referidas a que foi o que pasou co barco, mais tamén a cal foi a actuación desenvolvida desde o dispositivo que ten que actuar en labores de salvamento. A máis que posíbel tardanza na posta en marcha deste dispositivo, a falta de tripulación de refresco nos helicópteros que participaban no rescate ou que os equipos de mergulladores tiveran que vir de lugares como Cartaxena ou Alacante debuxan o escenario dunha xestión moi cuestionábel por parte das autoridades á hora de faceren fronte á situación. Estas e outras interrogantes deberían ter resposta nunha investigación que se ten que abrir xa e que nun tempo razoábel dea conta das cousas do naufraxio, determine a eficacia ou non nas actuacións de salvamento e propoña medidas que intenten evitar que os naufraxios nas nosas costas sexan unha especie de maldición bíblica contra a que non se poida facer ren. Sobre todo, porque non é nin moito menos certo. As altísimas taxas de sinistralidade no mar que soportamos os galegos e galegas, co resultado de perdas de vidas humanas, teñen causas e moitas son coñecidas hai tempo, só que os diferentes gobernos e administracións parece que prefiren ollar para outro lado. Non nos resignemos. Santiago de Compostela, 24 de febreiro de 2005. Rafa Villar é escritor e responsábel do Departamento de Normalización Lingüística da CIG.

Confederación Intersindical Galega www.galizacig.com ÚLTIMA REVISIÓN: 26/02/2005