Actualidade / Opinión Santiago, 4 de febreiro de 2005 DESDE O VENTRE DA BALEA Resaca dun debate no Parlamento español   Rafa Villar- CIG-Normalización Lingüística Nin as bravatas da dereita españolista, nin a actual incapacidade do PSOE no Goberno para abrir as canles precisas para unha negociación aberta sobre a cuestión da reformulación do Estado, van impedir que avance o proceso político iniciado polas nacións do Estado, sobre os eixos de afondar na experiencia democrática e de facer valer os seus dereitos como suxeito político.   O pasado martes 1 de febreiro de 2005 o Parlamento español foi escenario propiamente dito do debate arredor da proposta de reforma do Estatuto político da Comunidade de Euskadi, proposta que viña avalada pola maioría absoluta do Parlamento vasco e que foi defendida no pleno do Congreso dos Deputados polo presidente electo vasco, o lehendakari Ibarretxe.   O pasado martes 1 de febreiro de 2005 o Parlamento español foi escenario propiamente dito do debate arredor da proposta de reforma do Estatuto político da Comunidade de Euskadi, proposta que viña avalada pola maioría absoluta do Parlamento vasco e que foi defendida no pleno do Congreso dos Deputados polo presidente electo vasco, o lehendakari Ibarretxe. Do debate, dos argumentos duns e outros, dos contraargumentos, penso que cómpre tirar dúas conclusións interesantes: a primeira ten que ver coa alta percepción democrática que teñen as organizacións nacionalistas presentes na Cámara (con mención expresa do nacionalismo galego representado polo BNG), fronte ás dificultades dos partidos españolistas en conxugar democracia coa súa particular visión unitarista e centralista do Estado español (léase, España). A segunda das conclusións refírese á determinación das nacións do Estado, dos seus representantes políticos nas institucións españolas, de afrontaren unha nova era nas relacións de España coas devanditas nacións. Certo é que as propostas, os ritmos e os intereses parecen diferir entre galegos, vascos e cataláns, pero non é menos certo que si están abocando a unha reformulación do actual Estado nunha clave en que a soberanía das nacións vai ser o obxecto fundamental de discusión. E sobre iso é difícil que haxa marcha atrás. Nin as bravatas da dereita españolista, nin a actual incapacidade do PSOE no Goberno para abrir as canles precisas para unha negociación aberta sobre a cuestión, van impedir que avance o proceso político iniciado polas nacións do Estado, sobre os eixos de afondar na experiencia democrática e de facer valer os seus dereitos como suxeito político. Con todo, haberá que ver o percorrido de cada unha das propostas, pensando ademais que desde a perspectiva galega só o nacionalismo parece estar disposto a iniciar o camiño que conduza a un novo Estatuto, a un Estatuto de Nación, que verdadeiramente se asente sobre maiores cotas de soberanía. Algo que encaixa perfectamente coas necesidades reais que ten Galiza, e a súa cidadanía -e polo tanto, a clase traballadora-, de desenvolver a súa vitalidade como nación e territorio en ámbitos que van desde o económico e o social até o cultural e lingüístico. Ou por dicilo en palabras do deputado nacionalista Francisco Rodríguez no debate sobre a proposta de reforma do Estatuto político da Comunidade de Euskadi: “acreditamos que [o pobo galego] é unha fonte de dereitos políticos e que ten que ser un punto de referencia para as institucións do propio país e un espazo de decisión política propia”. Santiago de Compostela, 3 de febreiro de 2005. Rafa Villar é escritor e responsábel do Departamento de Normalización Lingüística da CIG.

Confederación Intersindical Galega www.galizacig.com ÚLTIMA REVISIÓN: 04/02/2005