Actualidade / Opinión Santiago, 20 de maio de 2005 DESDE O VENTRE DA BALEA Hai que botalos... votando GZ   Rafa Villar- CIG-Normalización Lingüística ‘Hai que botalos’ é ante todo un exercicio de dignidade, saída do mesmo lugar que a que emerxeu nas mobilizacións de Nunca Máis, desa sociedade galega plural e contraditoria que pugna por resolver as incógnitas do seu presente e encarreirar dunha vez o futuro. Futuro que igualmente tería que se construír desde a asunción da identidade propia de Galiza (GZ) como valor central (...) De nada valería botar do futuro, do noso futuro, o caciquismo retrógrado do PP e substituílo por un neo-caciquismo de xorne ‘pacovazquista’.   ‘Hai que botalos’, abofé, pero de nada serviría o abismo dunha alternancia, que rendese contas ante os mesmos señores. Cómpre unha mudanza, unha transformación real e posíbel, desde postulados de maior democracia, de afondamento nun modelo social a favor das maiorías traballadoras e de centralidade en e de Galiza (GZ).   Este domingo 22 de maio é a presentación do filme ‘Hai que botalos’, experiencia audiovisual promovida pola Burla Negra, colectivo de xentes da cultura que se creara nos primeiros tempos da catástrofe do Prestige como parte integrante da plataforma cidadá Nunca Máis. Andando o tempo, a Burla Negra foi adquirindo e desenvolvendo un novo rol, do que esta experiencia de filme colectivo é unha boa mostra. Máis alá do seu valor cinematográfico -que sen dúbida e de xeito desigual si o terá-, ‘Hai que botalos’ pretende ser un testemuño valente dun momento socio-político en certa maneira especial, cando se albisca a posibilidade certa de desaloxar a Fraga e o PP do Goberno da Xunta, tras anos e anos de hexemonía da dereita reaccionaria, caciquil e españolista no noso país. ‘Hai que botalos’ é ante todo un exercicio de dignidade, saída do mesmo lugar que a que emerxeu nas mobilizacións de Nunca Máis, desa sociedade galega plural e contraditoria que pugna por resolver as incógnitas do seu presente e encarreirar dunha vez o futuro. Futuro no que o PP e Fraga deberían ser sombras errantes dun tempo que cómpre esquecer -esquecermos-. E futuro que igualmente tería que se construír desde a asunción da identidade propia de Galiza (GZ) como valor central, á marxe mesmo de cal pode ser a fórmula que o futuro inmediato nos depare para conter e desenvolver a nosa identidade dentro dun ou outro marco xurídico-político. De nada valería botar do futuro, do noso futuro, o caciquismo retrógrado do PP e substituílo por un neo-caciquismo de xorne ‘pacovazquista’, por exemplo. Experiencias amargas hainas nese sentido, e non é boa cousa que se instauren como se nada na nosa realidade política. ‘Hai que botalos’, abofé, pero de nada serviría o abismo dunha alternancia, que rendese contas ante os mesmos señores. Cómpre unha mudanza, unha transformación real e posíbel, desde postulados de maior democracia, de afondamento nun modelo social a favor das maiorías traballadoras e de centralidade en e de Galiza (GZ). Asumindo isto, si é factíbel o entusiasmo e a esperanza. Si sería doado conectar con amplos sectores da sociedade galega que recean da política e dos políticos coa fórmula “sonche todos iguais” e que habitualmente son os que fican na casa á hora de votar. Iso si, non o fixeron -o de ficar na casa- cando as manifestacións de Nunca Máis ou nas do Non á Guerra. Moitos deles, por certo, procedentes de capas populares e resentidos cos efectos das políticas neoliberais que se aplican tamén no noso país. E nestes sectores é onde o nacionalismo -por traxectoria, coherencia e alternativa- podería ter un estimábel caladoiro de votos (e mesmo, por que non?, de futuros activos) nestas eleccións de xuño. O dito non lle resta ningún valor -faltaría máis- á iniciativa ‘Hai que botalos’. Todo o contrario. Sería ben lograrmos unha difusión masiva, masivísima, do filme, ilustrativo dunha consciencia insubmisa nunha parte importante das nosas xentes da cultura e o espectáculo. Santiago de Compostela, 19 de maio de 2005. Rafa Villar é escritor e responsábel do Departamento de Normalización Lingüística da CIG.

Confederación Intersindical Galega www.galizacig.com ÚLTIMA REVISIÓN: 20/05/2005