|
Actualidade / Opinión
Santiago, 30 de xullo de 2005
DESDE
O VENTRE
DA BALEA
Blair: licenza para matar
Sábese agora que o goberno Blair implantara
o “tirar a matar” como método de traballo das súas forzas da orde xusto despois do 11-S, suponse
que como contribución do ‘neo-laborismo’ británico á aniquilación da democracia ou
a subversión do seu propio estado de dereito. A xustificación de Blair segue o ronsel da doutrina
da ‘guerra preventiva’ lanzada por Bush.
| |
 |
| Baixo o disfrace da defensa da seguridade, Blair
deu unha nova volta de parafuso á limitación dos dereitos e liberdades dos cidadáns, circunstancia
que adquire a súa face máis dramática na execución dunha persoa, polo simple feito
de existiren unhas vagas sospeitas policiais acerca das súas intencións. |
| |
Hai uns días a policía inglesa abatía
unha persoa en Londres. Supostamente por se tratar dun ‘terrorista’ pronto a executar unha acción. Sete
ou oito tiros, e suponse que ningunha pregunta, acabaron coa vida dun malpocado migrante de orixe brasileira, radicado
desde había un tempo na cidade de Londres. Máis unha vez, a policía disparou e se cadra despois
preguntou.
O relevante desta criminal actuación policial
é que estaba guiada por unha decisión política. Sábese agora que o goberno Blair implantara
o “tirar a matar” como método de traballo das súas forzas da orde xusto despois do 11-S, suponse
que como contribución do ‘neo-laborismo’ británico á aniquilación da democracia ou
a subversión do seu propio estado de dereito. A xustificación de Blair segue o ronsel da doutrina
da ‘guerra preventiva’ lanzada por Bush, que deu lugar a ese Vietnam do século XXI chamado Iraq.
Baixo o disfrace da defensa da seguridade, Blair
deu unha nova volta de parafuso á limitación dos dereitos e liberdades dos cidadáns, circunstancia
que adquire a súa face máis dramática na execución dunha persoa, polo simple feito
de existiren unhas vagas sospeitas policiais acerca das súas intencións.
Das declaracións do propio primeiro ministro
inglés e dos responsábeis ministeriais e policiais, tírase a conclusión de que este
feito, o asasinato dun cidadán, vai quedar impune, mentres se insiste na teima de afondar en vías
represivas que colocan baixo sospeita (e tamén baixo a ameaza de ser disparado) a todo aquel cidadán
que na subxectivísima estimación da policía poida ser considerado como “perigoso para a seguridade”.
Día a día imos vendo como a suposta
ameaza do ‘terrorismo islámico’ se vai convertendo nunha espléndida coartada para o recorte de liberdades
e de dereitos no mundo occidental. Gobernantes como Bush, Blair, Berlusconi... empregan habilmente as súas
armas mediáticas para inocular nos seus propios pobos o virus da non resposta ante esta deriva totalitaria,
e as marxes contestarias son cada día máis estreitas: “ou comigo ou contra min”.
Os ‘señores da guerra’ non só disparan
e bombardean pobos indefensos de Oriente Medio, senón que tamén manteñen os canóns
apuntando sobre as súas propias poboacións, e isto forma parte do xogo imperialista que ten como
taboleiro o mundo.
Santiago de Compostela, 29 de xullo de 2005.
Rafa Villar é escritor e responsábel
do Departamento de Normalización Lingüística da CIG.
|