Actualidade / Opinión Santiago, 1 de xullo de 2005 DESDE O VENTRE DA BALEA Galiza 2005: emerxe por fin a nación?   Rafa Villar- CIG-Normalización Lingüística Só o nacionalismo pode ser quen de resituar no mapa a Galiza nación, en contextos como o estatal e o europeo (...). Sen unha Galiza que se recoñeza en si mesma, dificilmente se poderán erguer proxectos políticos de longo alcance para o país, revitalizadores dos tecidos produtivos propios e restauradores do papel da nosa lingua e cultura.   Poida que o recoñecemento -todo o simbólico que se queira- da Galiza nación semelle un obxectivo político menor para o período que comeza, pero nada máis lonxe da realidade. O reforzamento do sentido nacional de Galiza, a súa asunción progresiva por unha maioría social de galegos e galegos, é un elemento chave para o noso desenvolvemento ao longo do século que acaba de comezar. (Foto: Manifestación no 1º de Maio de 2004 en Vigo. ©Fernando Pol).   Nin a incerteza creada pola proximidade do PP á maioría parlamentaria, que o escrutinio do voto emigrante parecía alimentar, pode minusvalorar a importancia da perda do Goberno da Xunta para o Partido Popular. O resultado da dereita en Galiza tras o 19 de xuño, máis alá dun axustado reparto de escanos, é unha derrota sen paliativos dun modelo político pernicioso, fundamentado nunhas relacións de poder fomentadoras do clientelismo e o caciquismo, e no que a nación galega estaba e permanecía oculta. Este último é un aspecto que ten que devir en central no novo tempo que se abre, malia que o peso do nacionalismo no futuro Goberno galego estea limitado por unha aritmética electoral desfavorábel. Mais só o nacionalismo pode ser quen de resituar no mapa a Galiza nación, en contextos como o estatal e o europeo. Agardar iso dunha forza política como o PSOE é pouco menos que pueril, aínda recoñecendo un mínimo esforzo de ‘aggiornamento galeguista’ levado a cabo por Pérez Touriño e compañía nos últimos meses. Claro que o esforzo destes xa ten que ser grande, porque a súa tradición como partido instalado no país está determinada por un forte xacobinismo e unha indefinición arredor do estatus de Galiza. Poida que o recoñecemento -todo o simbólico que se queira- da Galiza nación semelle un obxectivo político menor para o período que comeza, pero nada máis lonxe da realidade. O reforzamento do sentido nacional de Galiza, a súa asunción progresiva por unha maioría social de galegos e galegos, é un elemento chave para o noso desenvolvemento ao longo do século que acaba de comezar. Sen unha Galiza que se recoñeza en si mesma, dificilmente se poderán erguer proxectos políticos de longo alcance para o país, revitalizadores dos tecidos produtivos propios, restauradores do papel da nosa lingua e cultura e fomentadores dunha sociedade máis xusta e máis igualitaria. Calquera fuxida cara a adiante, que escape a este reto e a esta responsabilidade do nacionalismo, xeraría en amplos sectores sociais unha carga de frustración importante, da que levaría tempo desprenderse. Máis ca nunca, estes son momentos para a audacia e para a acción intelixente; é moito o que temos por gañar, mais non é menor o que se pode perder. A Historia pode absolvernos ou non. Santiago de Compostela, 30 de xuño de 2005. Rafa Villar é escritor e responsábel do Departamento de Normalización Lingüística da CIG.

Confederación Intersindical Galega www.galizacig.com ÚLTIMA REVISIÓN: 01/07/2005