Actualidade / Opinión Santiago, 5 de agosto de 2005 DESDE O VENTRE DA BALEA Accidentes laborais: cando a vida non vale nada   Rafa Villar- CIG-Normalización Lingüística O epicentro da sinistralidade no traballo hai que o situar na alta precariedade laboral que soporta o mercado laboral galego, é dicir, que soportamos os traballadores e traballadoras.Contratos lixo, xornadas laborais que se alongan innecesariamente, eventualidade no posto de traballo, inaplicación da lexislación laboral en vigor... son o pan de cada día para a clase traballadora galega.   Reducir significativamente o número de accidentes laborais e evitar mortes ou doenzas graves asociadas á sinistralidade laboral é hoxe unha tarefa urxente no mundo do traballo. Ninguén pode quedar á marxe de propor medidas e achegar solucións ao problema. O sindicalismo nacionalista xa deu un paso á fronte pondo en marcha unha campaña nacional nesa dirección. Outros deberían mover ficha, pero xa.   Unha nova morte por accidente laboral -e xa van 54 no país no que vai de ano- devólvenos á tráxica realidade da falta de seguridade no traballo, cuestión esta sobre a que os diferentes gobernos e administracións estenden un manto de silencio e outro de incompetencia, mentres a patronal galega foxe de responsabilidades. Só a voz do sindicalismo (nomeadamente, do sindicalismo nacionalista) creba o silencio, e vai máis alá das repetidas condolencias e laios, reclamando solucións a un problema estrutural en si mesmo que cómpre abordar de xeito urxente con medidas concretas tendentes ao ‘risco cero’ nos accidentes no traballo. O epicentro da sinistralidade no traballo hai que o situar na alta precariedade laboral que soporta o mercado laboral galego, é dicir, que soportamos os traballadores e traballadoras. Contratos lixo, xornadas laborais que se alongan innecesariamente, eventualidade no posto de traballo, inaplicación da lexislación laboral en vigor... son o pan de cada día para a clase traballadora galega. As consecuencias estámolas a ver día si, día tamén, cunhas cifras de accidentes (algúns co resultado de morte) que son absolutamente intolerábeis. Será necesaria a mobilización activa da clase traballadora para situar nun primeirísimo plano das preocupacións tanto dos gobernos implicados, como da patronal, como da propia sociedade a sinistralidade laboral. Unicamente a partir de aí, de facer comprender a gravidade do problema, vai ser factíbel abordalo coa profundidade que require, indo ás verdadeiras raíces da sinistralidade no traballo. Reducir significativamente o número de accidentes laborais e evitar mortes ou doenzas graves asociadas á sinistralidade laboral é hoxe unha tarefa urxente no mundo do traballo. Ninguén pode quedar á marxe de propor medidas e achegar solucións ao problema. O sindicalismo nacionalista xa deu un paso á fronte pondo en marcha unha campaña nacional nesa dirección. Outros deberían mover ficha, pero xa. Santiago de Compostela, 4 de agosto de 2005. Rafa Villar é escritor e responsábel do Departamento de Normalización Lingüística da CIG.

Confederación Intersindical Galega www.galizacig.com ÚLTIMA REVISIÓN: 05/08/2005 cig.informatica