Actualidade / Opinión Volver


Santiago, 30 de setembro de 2005

Mortes no muro de Ceuta: Que Europa?
 

Rafa Villar-

CIG-Normalización Lingüística


Saiban os defensores da Europa do capital, da Europa neoliberal que pretendía un estatus de presunta lexitimidade (por medio do Tratado Constitucional europeo), que a traxedia acontecida estes días en Ceuta, e tamén en Melilla, é froito cultivado polas súas mans.



  Muro fronteirizo en Ceuta, clic para aumentar
A “Europa fortaleza”, xurdida de tratados como o de Schengen, blíndase con represión ante a fame do mundo, antes os millares e millares de africanos que procuran no vello continente só un anaco diso que chamamos futuro.
 
Cinco mortos e ducias de feridos ante as portas de Europa. Pasou nese anormal enclave de soberanía española en África que se chama Ceuta. E pasou nos primeiros días do outono do ano 2005, segundo os almanaques. As autoridades españolas, dunha banda, e as marroquís, da outra, discuten acerca da procedencia dos disparos. Eluden poñerse a falar do importante. Do por que, do como evitar isto...

A “Europa fortaleza”, xurdida de tratados como o de Schengen, blíndase con represión ante a fame do mundo, antes os millares e millares de africanos que procuran no vello continente só un anaco diso que chamamos futuro. A “Europa fortaleza” precisa de “países tapón”: o reino de Marrocos e o tamén reino de España cumpren á perfección ese papel. Ambos mobilizan policías e exércitos para deter a longa marcha dorida dos aínda aspirantes a inmigrantes. Por se iso fose pouco, a última decisión das autoridades españolas foi erguer un muro en forma de aramado na zona lindeira con Marrocos, separando Norte-Sur, vida-morte.

Saiban os defensores da Europa do capital, da Europa neoliberal que pretendía un estatus de presunta lexitimidade (por medio do Tratado Constitucional europeo agora en suspenso por vontade popular, non das elites económicas e políticas), que a traxedia acontecida estes días en Ceuta, e tamén en Melilla, é froito cultivado polas súas mans. Dos seus dedos avarentos, da súa insaciábel cobiza, tamén saen os disparos que acabaron hoxe con cinco vidas, e que todos os días condenan a millóns de persoas no mundo á fame e á desesperación.


Santiago de Compostela, 30 de setembro de 2005.

Rafa Villar é escritor e responsábel do Departamento de Normalización Lingüística da CIG.

 
Volver

Volver ao princípio


Ir á páxina de inicio
Confederación Intersindical Galega
www.galizacig.com

ÚLTIMA REVISIÓN: 30/09/2005
cig.informatica