|
Actualidade CIG-Comunicación-
Nas súas intervencións tanto Suso Seixo, secretario xeral da CIG, como Lidia Senra, secretaria xeral do SLG, insistiron nas importantes repercusións que terán estas negociacións para os traballadores e labregos galegos. Neste sentido, o secretario xeral da CIG sinalou que a OMC, xunto co FMI e o BM “son instrumentos ao servizo do capital transnacional e non instrumentos ao servizo dos intereses e do desenvolvemento económico e social dos pobos”. Seixo advertiu ademais, que nestas negociacións, tras do chamamento á levantar os aranceis, o que se está tratando, en realidade, é de legalizar a “penetración nos mercados internos dos países menos desenvolvidos”. Para o secretario xeral da CIG estas medidas afectan á nosa economía até o punto de obrigar a pechar a moitas das empresas do noso país e moitas explotacións agrarias que non son rendíbeis, e poñen en risco os nosos dereitos laborais e sociais.
Para podérmonos enfrontar ás políticas da OMC, Suso Seixo considera que é imprescindíbel que Galiza conte cos mecanismos políticos necesarios para adoptar medidas que “se cadra non son do gusto do capital transnacional, medidas proteccionistas dirixidas a garantir o noso futuro e o desenvolvemento dos nosos sectores produtivos”. Así, Seixo fixo un chamamento a exixir, agora que se está iniciando o debate para a reforma do Estatuto de Autonomía, “competencias en todos os ordes para que podamos os galegos e galegas, soberanamente, decidir sobre o noso futuro”. Suso Seixo lembrou ademais que a CIG xa advertira, cando se debateu a Constitución Europea sobre as graves repercusións das políticas neoliberais que consagraba, de privatización de servizos públicos e de penetración das transnacionais nos sectores produtivos básicos do noso país. Políticas ás que se pretendía dar un marco legal con este texto.
A secretaria xeral do Sindicato Labrego Galego, Lidia Senra, tamén incidiu nas graves repercusións que xa tiveron e terán as decisións que se tomen no cumio da OMC de Hong Kong. Ao seu entender, trátase de artellar os mecanismos para impor aos países máis pobres do mundo as regras das transnacionais. “Regras que non van afectar só aos países máis pobres do mundo, senón tamén a nós”.
A grande batalla do SLG está en acadar o recoñecemento dos pobos á soberanía alimentaria. “O pobo galego ten que ter a capacidade para decidir que política agraria quere e que quere comer”, afirmou, engadindo que “non queremos que nos seduzan con esa comida lixo que nos ofrecen todos os días nos supermercados, que son das mesmas transnacionais que nos queren arruinar”.
Así, fixo un chamamento a comprar nos mercados locais e non nos hipermercados, para colaborar cos labregos e labregas e comer produtos galegos “de moita maior calidade e que aportará riqueza no país e non nas arcas das transnacionais”. Senra demandou prezos dignos que cubran os custos e o traballo de produción e advertiu que “se abrimos os mercados europeos, os mercados dos países ricos ás transnacionais, ao comercio, aos produtos agrícolas dos países pobres, estes non van saír da miseria”. Pola contra, ao seu entender, o que se pretende con esta medida é que abramos as fronteiras para que as empresas europeas e estadounidenses vaian producir de forma industrial aos países do Sur, porque as súas normas de produción son diferentes e porque os salarios “son de miseria”, para poder seguir vendendo aquí co mesmo prezo.
A secretaria xeral do SLG tamén demandou do goberno español que presione á UE para que “a agricultura, a alimentación e os servizos públicos saian das negociacións da OMC”. Cuestións “básicas para a cidadanía”, que ao seu entender non poden servir aos intereses das grandes transnacionais. “Non se poden antepor os seus intereses aos dereitos humanos: á alimentación, ao traballo, á saúde ou ao ensino”. |
||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||
|
ÚLTIMA REVISIÓN: 19/12/2005 |
||||||||||||||||||
|
