Actualidade / Opinión Santiago, 7 de xaneiro de 2006 DESDE O VENTRE DA BALEA Sempre Cuba   Rafa Villar- CIG-Normalización Lingüística Cuba resiste porque o seu pobo resiste, e tamén hai unha ética revolucionaria que impregna tanto a boa parte da sociedade cubana como aos seus dirixentes políticos e sociais. Se non fose así, a Revolución cubana hai anos que sería unha quimera.   Hoxe xa vemos que Cuba non camiña tan soa. Para nada. Venezuela e Bolivia abrazan a illa e, desta volta, non é para estrangulala. Outros países -moitos- admírana. Algúns máis respéctana. E sobre todo, sobre todo, sempre haberá homes e mulleres a mancheas en todo planeta que camiñen acompañando a Cuba e a súa Revolución. Ás veces, máis ergueita, outras menos. Pero sempre aí.   O primeiro día do novo ano trae como conmemoración o 47 aniversario da Revolución cubana. É un feito case propio do chamado realismo máximo que esta Revolución, a da illa caribeña, sobrevivise como tal a só 90 millas da voracidade do imperio. Lembra o escritor uruguaio Eduardo Galeano, non sen certa retranca, que non pasa ano sen que os ianquis, o seu goberno do momento, non anuncien a caída da revolución e de Fidel. Pero non caen. Poden tropezar -e así o ten feito a Revolución cubana- mais caer non caen. A revolución cubana, tan controvertida para certa esquerda, é desde logo unha revolución en marcha que conta co respaldo da maioría social do pobo cubano, que prefire manterse no proceso revolucionario a sucumbir aos cantos de serea da sociedade de consumo capitalista. Nin os intentos de invasión militar nin o infame bloqueo á illa son quen de dobregar a vontade revolucionaria do pobo cubano, malia as penurias económicas existentes e non negadas -e si máis ben compartidas- pola dirección política do proceso revolucionario. Cuba resiste porque o seu pobo resiste, e tamén hai unha ética revolucionaria que impregna tanto a boa parte da sociedade cubana como aos seus dirixentes políticos e sociais. Se non fose así, a Revolución cubana hai anos que sería unha quimera. Certo é que o camiño emprendido desde o ano 1959 é o seu propio camiño, o que deben transitar os cubanos e cubanas, e calquera intento de calco por outro pobo estaría abocado ao máis que posíbel fracaso. Non hai moitos días que o propio Fidel lembraba isto a propósito do proceso que se abre en Bolivia, con Evo Morales e o MAS á cabeza. Só a eles, ao pobo boliviano, lles compete trazar o seu rumbo, solidariedades á parte. Como así veu sucedendo con Cuba. Nunha Revolución todos os erros son posíbeis, ou case. Non hai ningún manual, ningunhas ‘sagradas escrituras’ que resolvan e atinen cos problemas que suscita unha experiencia como a dun proceso revolucionario. E aí a Historia oferece exemplos ao respecto. Tamén as dolorosas mostras de estrondos fracasos, dos que algunha aprendizaxe sempre cómpre tirar. Por momentos nos seus 47 anos, pareceu que a Revolución cubana quedaba soa. Soa e abandonada á súa sorte por unha esquerda que, a nivel mundial, coñeceu a devacle das experiencias socialistas no Leste e se sentiu fortemente frustrada. Moitos deses homes e mulleres mesmo desertaron do seu ideario e abandonáronse ao escepticismo, cando non pasaron ao campo capitalista con armas e bagaxes. Mais Cuba seguiu aí. Apertando os dentes e practicando ese “socialismo posíbel” que o signo dos tempos demandaba. Hoxe xa vemos que Cuba non camiña tan soa. Para nada. Venezuela e Bolivia abrazan a illa e, desta volta, non é para estrangulala. Outros países -moitos- admírana. Algúns máis respéctana. E sobre todo, sobre todo, sempre haberá homes e mulleres a mancheas en todo planeta que camiñen acompañando a Cuba e a súa Revolución. Ás veces, máis ergueita, outras menos. Pero sempre aí. Santiago de Compostela, 5 de xaneiro de 2006.

Rafa Villar, escritor e responsábel do Departamento de Normalización Lingüística da CIG.

Confederación Intersindical Galega www.galizacig.com ÚLTIMA REVISIÓN: 07/01/2006 cig.informatica

web-espello en www.galizacig.org e www.galizacig.net (mirrors) Para estar ao día da actualidade sindical en Galiza, subscríbete á lista de correo da CIG e recibe puntual notificación das novas informacións, artigos, documentos, publicacións, convenios colectivos... que ofrece a CIG na sua páxina web galizacig.com. Apúntate en: http://www.elistas.net/lista/galizacig/alta