|
Actualidade CIG-Comunicación-
Elvira Patiño, secretaria confederal de Muller e de Servizos Sociais da CIG, foi a encargada de conceder o premio 8 de Marzo ás traballadoras da empresa téxtil coruñesa Mafecco. “Nunca se dera unha loita no téxtil da comarca de A Coruña como a das traballadoras de Mafecco”, asegurou Elvira Patiño no acto. As mobilizacións e actos de protesta destas operarias impediron que a empresa despedise 70 compañeiras por medio dun expediente de regulación de emprego, que finalmente desestimou a Consellaría de Traballo, en boa medida, pola loita destas obreiras. Pola súa banda, Suso Seixo, secretario xeral da CIG foi o encargado de entregar o Premio do Día da Clase Obreira Galega, que nesta ocasión recaeu nos traballadores do sector do Metal da provincia de Pontevedra. A respecto dos galardoados, Seixo salientou o seu papel como referente na actividade sindical, non só no seu sector ou na provincia de Pontevedra, senón mesmo de todo o sindicalismo nacionalista e “sintetiza o modelo sindical que defende a CIG. Un modelo no que os protagonistas son os propios traballadores e non as cúpulas dirixidas desde Madrid”. Ademais, destacou o seu compromiso, o seu carácter combativa, a súa capacidade de organización e a súa solidariedade. Alén diso, subliñou especialmente que a maioría destes traballadores son xente moi nova que padece especialmente a precariedade laboral. De feito, foi precisamente esa situación de precariedade a que moveu aos traballadores a demandar non só melloras económicas senón tamén medidas concretas para loitar contra esa situación. Obxectivo que foi acadado grazas ás súas mobilizacións. Suso Seixo explicou as razóns que levaron á CIG a organizar este evento por vez primeira. Entre outras sinalou que é preciso que os premios adquiran unha maior proxección pública de cara ao futuro. “É premiar á clase traballadora como piar fundamental da sociedade na loita pola liberdade, pola democracia e pola soberanía dos pobos”, matizou. Polo que respecta á consolidación da CIG como referente para os traballadores e traballadoras, sinalou que a central se marca como obxectivo converterse a principios do ano que vén na segunda forza sindical de Galiza, canto a representación, agora que xa conseguiu ser a primeira canto a afiliación. Ao acto asistiron 20 organizacións convidadas: - Consello Galego de Relacións Laborais. - BNG: Francisco Jorquera Caselas, coordinador da Executiva Nacional e senador. - Sindicato Labrego Galego: Lidia Senra, secretaria xeral. - CAF. - FPG: Mariano Ábalo, secretario xeral. - AS-PG (Asociación Socio-pedagóxica Galega): Mª Xosé Bravo, vicepresidenta. - ADEGA: Martiño Fiz. - Asociación de Escritores en Lingua Galega. - Asociación de Editores en Lingua Galega: Alfonso García Sanmartín. - Asociación Galega de Historiadores: Uxío Breogán. - Fundación Galiza Sempre: Xavier Macías. - Fundación Bautista Álvarez: Roberto Milameá. - Fundación Castelao e Fundación Alexandre Bóveda: Avelino Pousa. - Esculca: Guillermo Presas. - Xustiza e Sociedade: Miguel. - Organización Galega de Comunidades de Montes: Xosé Pereira. - Movemento polos Dereitos Civís: Renato Nuñes. - Mesa pola Normalización Lingüística: Carlos Caión. - Nunca Máis: Xaquín Rubido. - Xesús Iglesias, director da TVG. - Benigno Sánchez, director da RTV. - Afonso Eiré, director de A Nosa Terra. - Luís Álvarez Pousa, director de Tempos Novos. - Xavier Vence, catedrático de Economía Aplicada da Universidade de Santiago. - Xosé Díaz, economista. - Ana Suevos, maxistrada do social. - Mª Xosé Queizán, pola Revista Palabra Silenciada. - Mª do Carmo García Negro, por CIFEX. Mención especial “8 de Marzo” ás traballadoras da empresa “KAMAY” pola súa loita en defensa do seu posto de traballo e dun emprego estable. Esta empresa do sector téxtil galego foi creada polo grupo SELMARK para poder así rotar ás traballadoras e non ter cadro de persoal fixo e con dereitos. As traballadoras comezaron a loita e a empresa decide trasladar parte da produción fóra de Galiza, tentando reducir persoal con despedimentos por “baixo rendemento”. Folgas, concentracións, etc, acompañaron os procesos xudiciais que un a un vanse gañando, quedando pendentes aínda varios xuízos por reclamación de cantidades. • Agustín Malvido: Traballador do vidro e cerámica en Vigo, afíliase ao SOG no ano 1976, seguindo o seu traballo e dedicación á defensa dos dereitos dos traballadores e traballadoras galegas ata o día de hoxe. Secretario comarcal de Vigo de ING en 1979 e posteriormente de INTG en 1981 e da CXTG ata o ano 1990, no que pasa a ser secretario comarcal da Converxencia Intersindical Galega. Xa en 1994 é elixido secretario comarcal de Vigo pola Confederación Intersindical Galega ata a súa xubilación en decembro de 1997. Á súa labor sindical na comarca de Vigo, á súa aposta persoal polo funcionamento orgánico, débese en grande parte que hoxe a CIG sexa a primeira forza sindical nesta comarca. • Ricardo Domínguez (Pancho): Traballador de Ascón, agudo, irónico, contundente e bo amigo. Afiliado ao sindicalismo nacionalista dende a CSG. Gran activista, participou destacadamente na loita en defensa do sector Naval durante a reconversión. Nunca formou parte do comité de empresa, pero a súa participación na loita foi sempre importante. Tras a reconversión e despois dunha longa loita, entra a traballar nas mesmas instalacións de Ascón, agora Metal-Ship. Máis amigo de actuar que de falar, o seu mellor discurso foi sempre o seu exemplo persoal. • Andrés Fernández: Militante sindicalista desde finais do ano 70 en Ferrol. Pronto forma parte da Dirección Nacional da UTEG e vai ser un dos primeiros liberados en Santiago cos que conta o ensino. Desempeñou diferentes responsabilidades, foi membro da Executiva da CIG-Ensino até que se xubilou da docencia hai dous anos. Sindicalista exemplar dedicado integramente ao traballo sindical nos últimos 28 anos como liberado sindical da CIG-Ensino. Andrés é tanto un referente interno como externo no eido do ensino de Compostela e foi peza clave para que a CIG-Ensino en Compostela se convertese no sindicato de maior afiliación, presenza e introdución. • Felisa García Castro: Foi das primeiras participantes na Unión dos Traballadores do Ensino en Galiza (UTEG), sindicato do ensino creado no curso 1973/74. A súa militancia no sindicalismo nacionalista remóntase a hai máis de 33 anos. Desempeñou diferentes responsabilidades ao longo da súa ampla e dilatada entrega militante no sindicalismo nacionalista. Foi membro da Dirección de INTG, da UTEG e da executiva da CIG-Ensino, presidenta da Xunta de Persoal docente non Universitaria da provincia de Lugo, etc. A súa entrega permanente, até a súa xubilación da docencia, supuxo un baluarte permanente e referente sindical ao longo de moitos anos na Comarca de Lugo (sen esquecer a súa etapa de traballo en Vigo). Sen lugar a dúbidas, na historia do sindicalismo de Galiza e nomeadamente no de Lugo, Felisa ocupa un lugar destacado. • Xenoveva Ferreiro: Traballadora da Sanidade en Ourense, era unha muller comprometida política e sindicalmente co nacionalismo. Excelente compañeira e amiga, a sua conciencia nacionalista e o seu compromiso, como muller e como traballadora, fixo que participara, dende os primeiros momentos, na clandestinidade, na creación dos primeiros xermes organizativos do sindicalismo nacionalista e de clase en Galiza, participando activamente na creación da UTSG. Elixida membro da Xunta de Persoal da Residencia Sanitaria, estivo presente en todos os avatares e loitas do noso sindicalismo, desempeñando postos de responsabilidade sindical, tanto comarcais como nacionais, federais e confederales, sendo un referente de galeguismo e sindicalismo coerente. Así, foi secretaria comarcal de Ourense do sector da Saúde, e formou parte, no seu sector, da súa Dirección Nacional, e así mesmo, tamen foi membro da Dirección Comarcal, e da Dirección Nacional da Confederación, destacando sempre polo seu combate e entrega militante. • Manolo Grueiro: (Recolle a mención a súa viúva). Traballador de Fene (ASTANO) e membro do Consello Federal de CIG-Metal, polas súas inquedanzas afiliouse moi novo ao sindicalismo nacionalista. O seu compañeirismo e camaradería leváronno moi pronto a ser membro do Comité de Empresa. A súa labor sindical estivo sempre marcada pola solidariedade cos traballadores e traballadoras das compañías auxiliares. Foi un loitador, estando sempre na vangarda da loita, como así foi nas mobilizacións fronte á reconversión do sector Naval. • Eladio Pérez: (Recolle a mención o seu fillo, Xurxo Pérez). Desenvolveu unha importante acción sindical nacionalista nos anos duros do franquismo e nos primeiros anos da transición. Traballador do Comercio en Vigo, integrouse no SOG, formando parte da súa Dirección, así como posteriormente na ING. • Francisco Allegue Tenreiro: (Recolle a mención a súa viúva). Operario do estaleiro Astano, en Fene, participou da loita dos aprendices, ligándose axiña ao sindicalismo nacionalista, primeiro no SOG e despois na ING. Foi membro da Dirección Nacional e do Secretariado da INTG e da que foi secretario comarcal en Ferrol. Destacou na loita contra a reconversión naval en Ferrol a partir do ano 1984. • Ismael Otero “Clavelitos”: (Recolle a mención o seu fillo, Ismael Otero). Traballador de Citroën, foi despedido por mor da folga do ano 1972, traballando posteriormente no sector do Transporte. Á súa incidencia persoal débese en gran medida a introdución e protagonismo do sindicalismo nacionalista na área sur de Pontevedra neste sector durante as primeiras folgas da transición. • Silo Castro: (Recolle a mención a súa filla, Paula Castro). Traballador da Banca na zoa de A Coruña, foi militante sindical da CSG da que foi secretario de Coordinación. En 1982 unifícase a CSG coa INTG. Tivo un papel destacado na Federación de Banca, sendo secretario nacional da UTBG, así como membro da Dirección Nacional da INTG e do seu Secretariado. Entre os seus obxectivos sempre estivo conseguir un Convenio Galego de Banca e a loita contra a amortización de postos de traballo no sector. |
||||
| Informacións relacionadas
|
||||
|
ÚLTIMA REVISIÓN: 10/03/2007 |
||||
|