|
Actualidade CIG-Comunicación-
Canto á denuncia do recorte das prestacións sociais, o secretario xeral da CIG, Suso Seixo, explica que está de novo a debate, no Congreso dos Deputados en Madrid, outra reforma do sistema público de pensións saída, en grande parte, das mesas de diálogo social. Unhas mesas constituídas desde o ano 2005, nas que están participando as centrais sindicais CCOO e UGT e “nas que non se nos deu opción a participar aos demais, independentemente de que quixeramos ou non”, matiza Seixo. Nesta nova reforma do ano 2007 dáse continuidade ás xa aprobadas en 1996 e no ano 2001 e inclúe propostas que, para a CIG, serán moi prexudiciais para a clase traballadora. Entre os aspectos máis relevantes, o secretario xeral da CIG explica que un deles é a exixencia de ter como mínimo 15 anos de cotización para ter dereito a unha pensión de xubilación, cando até o de agora se tiñan en conta, para facer este cálculo, as pagas extraordinarias, co cal con 12 anos e medio cotizados, aproximadamente, xa era dabondo para obtela. Máis grave aínda é a situación na que quedan os contratos a tempo parcial, que se teñen incrementando nos últimos tempos, e que afectan fundamentalmente ás mulleres. Na proposta a debate non se establece unha correspondencia entre día traballado e día cotizado, o que obrigará a acumular os períodos de traballo para facer efectivos os 15 anos de cotización. “Iso implica que no caso de contratos a media xornada como mínimo haberá que ter traballados 20 anos para ter dereito a unha pensión” sostén Seixo. Isto vai en contra da xurisprudencia do Tribunal Constitucional, favorábel a que houbera unha correspondencia entre día traballado e día cotizado, independentemente de que se traballara ou non a xornada completa. Dificúltase ademais o acceso a unha xubilación parcial mediante un contrato de relevo, unha fórmula que se viña utilizando moito ultimamente por parte das empresas e que permitía que, con 60 anos de idade e con 15 anos cotizados, o traballador puidera acollerse a unha xubilación a tempo parcial liberándose así do 75% da xornada, sempre que a empresa contratara a outra persoa para ese mesmo posto de traballo. Coa reforma, exixirase ter cotizados como mínimo 30 anos, ter 61 anos cumpridos e unha antigüidade mínima na empresa de 6 anos. Alén diso, foméntase o atraso da xubilación máis alá dos 65 anos.
“Estas propostas, que redundan nas reformas anteriores do 96 e 2001, provocan que se dificulte o acceso ás pensións; que se reduzan as contías do que serán as pensións futuras; que se fomente o atraso na idade de xubilación e que saian favorecidos os sistemas privados de pensións. Pódese comprobar que estas medidas sempre van acompañadas de chamamentos á necesidade de fomentar o sistema privado de pensións, como un sistema paralelo ao público ao que, loxicamente, só poden recorrer aquelas persoas que teñan maiores rendas”, afirma Suso Seixo. A xustificación para este tipo de reformas é sempre a mesma: o avellentamento da poboación e, polo tanto, o perigo da creba do sistema público de pensións. Para facer esta afirmación baséanse en informes realizados por técnicos, case todos eles vinculados á grande banca, que xa agoiraban nos anos 90 que o sistema ía crebar no ano 2000. Porén, curiosamente o sistema non só non crebou senón que mesmo leva 9 anos producindo un importante superávit. A esta argumentación vén de sumarse a Oficina Económica do presidente do goberno, á fronte do que está un técnico que provén tamén da banca. Esta oficina presentou un informe no que se anuncia a posíbel creba do sistema para o ano 2015 e que propón, como alternativas, seguir afondando na reforma da Seguridade Social pola vía de prolongar a idade de xubilación; computar toda a vida laboral, algo que xa se viña anunciando pero que nunca se atreveron a facer, porque saben que iso produce, automaticamente, unha redución importante na contía das pensións futuras. Este Gabinete anunciou tamén outra medida especialmente preocupante: non revalorizar as pensións en función da inflación, senón por debaixo, o que suporá unha perda importante do poder adquisitivo dos pensionistas. Alén diso, ábrese xa a posibilidade de mudar o actual sistema de reparto. Un sistema solidario en función do cal os actuais pensionistas cobran en función do que aportan os activos. Esta alternativa implicaría ir a un sistema de capitalización, tomando como modelo o que xa se fixo en outros países, con lamentábeis consecuencias. “En función do que aportas así capitalizarías, e así cobrarías. Suporía recorrer abertamente á bolsa, á renda variábel, con todas as incertezas que iso xera. Algo que non fixo nin o propio PP”, sostén Seixo.
Esta proposta da Oficina Técnica do Goberno, xa anunciaron que intentarían pactala co que eles denominan axentes sociais, ou sexa, as organizacións de empresarios e as organizacións sindicais. “Pactan sempre coas mesmas e vailles sempre moi ben, así que posibelmente estean convencidos de que o van conseguir”. A CIG considera que este non pode ser o camiño a seguir e manifesta a súa preocupación á vista de que o PSOE diríxese cara esta vía. “É curioso que en toda a política que está seguindo o Partido Popular, unha política de oposición irracional a todo, curiosamente no caso das reformas que houbo da Seguridade Social e do sistema público de pensións non só non se criticou ao Goberno senón que se lle deu parabéns, o cal é bastante significativo” subliña o secretario xeral da CIG. Para a CIG a garantía dun sistema público de protección social é fundamental en calquera sistema democrático que persiga a xustiza social e iso só se consegue, segundo explica Suso Seixo, “cun sistema produtivo sólido, que xere emprego, salarios dignos, combatendo a fraude á Seguridade Social, que se segue a mover en niveis moi altos (economía somerxida, salarios que se pagan fora de nómina) e non con estas reformas do sistema público de pensións, que non está para nada en perigo”.
A este respecto, Suso Seixo explicou que para a CIG “trátase dunha reivindicación histórica, básica co que ten que ver co noso modelo sindical e non se comprendería unha organización sindical das características da CIG se non fose en base a concibir que estamos nun país que é Galiza, que é unha nación dentro do Estado español e, polo tanto, entre os dereitos democráticos que ten, como teñen todas as nacións nos sistemas democráticos do mundo, é o dereito á autodeterminación”. Seixo explica que esta é a razón pola que a CIG mantén, desde a súa constitución, a reivindicación deste dereito formal. Un dereito polo que traballa todos os días de cara a conseguir que se faga efectivo: “pola vía de crear organizacións propias e fortalecer as organizacións do campo do nacionalismo en todos os ámbitos e reivindicar cada vez máis cotas de soberanía política para o noso país, que lle permitan definir as súas propias políticas sen interferencias alleas”, matiza.
A CIG fai este ano, unha vez máis, unha convocatoria propia, como central sindical, para o 1º de Maio. Esta decisión tense adoptado xa hai anos partindo da concepción da central como un proxecto distinto a CCOO e UGT. Un proxecto sindical que prioriza o seu compromiso co país, como organización nacionalista e de clase. Ramiro Oubiña, secretario confederal de Finanzas sinala que a CIG é un proxecto cunha práctica sindical que non ten nada que ver con esa práctica pactista de CCOO e UGT. “Iso foi o que nos levou no seu día a decidir, no Consello Confederal, que para datas destas características, a central sindical débese presentar á sociedade e nomeadamente á clase traballadora galega como é, e non diluír ou agochar o que reivindicamos e o que somos”, subliña. Isto non implica, segundo explica Oubiña, que haxa unha ruptura, de partida, da unidade sindical. “A CIG interpreta a unidade sindical como un concepto dinámico que permite que naqueles conflitos nos que hai concepcións semellantes pódese traballar para defender de forma conxunta os intereses dos traballadores e das traballadoras”. Alén diso, a CIG entende que a dinámica sindical dos últimos tempos respecto das políticas sociais -políticas do PSOE neste intre que anteriormente foron do PP- están sendo avaladas e consensuadas con CCOO e UGT. “Se estamos a falar dun novo cambio na Seguridade Social, da necesidade de manter unha importante protección social, non sería entendíbel nin explicábel que fósemos acompañados por quen está axudando a que se materialicen estes recortes. CCOO e UGT son tan culpábeis como o Goberno, e polo tanto o PSOE”.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Informacións relacionadas
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
ÚLTIMA REVISIÓN: 26/04/2007 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
