|
Actualidade / Entrevista Zélia García-
Xosé Xoán Melón: É un compromiso adquirido ao longo destes anos, que era que cando alcanzáramos a maioría da metade máis un pois faríamos esta loita polas melloras nas condicións de traballo na Construción e esta aposta polos dereitos dos traballadores. Antes as pretensións, reivindicacións e melloras salariais, e, en definitiva, todo o que a xente demandaba para a mellora do convenio, pois se ía frustrando ano a ano, nós denunciábamos estes feitos e sinalábamos que cando tivéramos esta maioría cualificada faríamos esta aposta pola negociación colectiva e a mobilización, para inverter a situación actual. E xustamente polo compromiso adquirido cos traballadores estamos neste ponto por darlle un impulso ao actual convenio, non só en materia salarial senón con melloras sociais que son demandadas desde hai moito tempo polos traballadores do sector. Zélia García: Que melloras aporta o anteproxecto da CIG? Xosé Xoán Melón: Adiantámonos aos demais sindicatos e a finais do mes de febreiro presentamos un anteproxecto que elaboramos nós sós que fai incidencia nos puntos fundamentais que trataría calquera negociación colectiva que queira cambiar as condicións de vida dos traballadores, no sentido de que queremos dar un impulso moi relevante ao tema salarial; non só polo incremento salarial comparativamente cos anos atrás senón na súa mesma estrutura salarial. Queremos introducir un novo concepto salarial, que é ademais unha demanda dos traballadores, que a actual inxustiza de táboa salarial quede corrixida; no sentido de que as pequenas diferenzas que hai agora nos distintos niveis, entre un peón e un oficial de primeira (que son as categorías maioritarias do oficio), que agora é só de 42 euros, pois que se axuste máis á realidade do sector. É preciso que se manifeste a realidade do sector nestas categorías respecto á profesionalidade. Nós introducimos nese sentido o concepto de complemento de posto de traballo, que a mellora salarial non só sexa o incremento salarial porcentual de toda a vida senón que os traballadores de menos a máis e en función da súa categoría cobren porcentaxe do seu salario base a máis, no noso anteproxecto aparece este tema que iría desde un 3% do peón até un 18% dun oficial de primeira. Logo estaría o tema que tamén introducimos dun novo punto no convenio no que se trataría a cuestión da xornada para que a xornada se module en función da época do ano na que esteamos. Aquí reclamamos a xornada continuada nos meses que van desde maio até setembro por dous motivos: desde a perspectiva de mellorar a saúde laboral dos traballadores, xa que cada vez son máis as demandas dos traballadores de que non aturan xornadas tan longuísimas porque até hai dez anos traballaban oito horas no verán, e moitos destes traballadores tiñan sobre trinta anos, pero agora as xornadas son dez horas mínimo e a xente do sector tamén ten máis anos. Cada vez chegaban máis queixas dos traballadores sinalando que co paso do tempo se lles ía facendo máis difícil chegar ao fin de semana, no sentido de que o luns, martes e mércores aínda aguantaban, pero xoves e venres se lles facía moi costa arriba. Temos casos de mareos, perdas de consciencia, e o ano pasado houbo na provincia de Ourense mesmo unha morte por esta exposición ao calor no verán. Tamén está o tema do apartado das licenzas, que non se lle tocou nos últimos quince anos, e que é tamén importante actualizar e poñerse ao día. Outra das cuestións é aumentar as indemnizacións de fin de contrato, xa que polas propia realidade do sector o contrato de fin de obra é o maioritario do sector, e queremos mellorar as actuais indemnizacións de fin de contrato. Outro ponto fundamental é o dos complementos da incapacidade temporal. Xa temos conseguido, que non é pouco, o complemento do cen por cen até a alta médica no caso de accidente pero queremos trasladar ese complemento do cen por cen no caso da enfermidade común.
Xosé Xoán Melón: A convocatoria desta folga fixémola así polo propio compromiso adquirido cos traballadores, pero tamén quixemos saber que pensaban os outros sindicatos. É certo que nós planificamos ao noso xeito a convocatoria desta folga, con asembleas informativas, que editamos material propio, pero chamamos aos outros sindicatos para coñecer cal era o seu parecer sobre esta convocatoria de folga. Estes sindicatos pedíronnos catro días para pensalo, e a contestación foi que entendían que non era o momento, pero de feito os argumentos que nos deron a nós daquelas non son os que están a dar agora. CCOO editou un panfleto contra esta folga, no que fai un canto á unidade, ao que nós respondemos dicindo que a unidade sempre ten que estar ao servizo de algo, ao servizo dos intereses do conxunto dos traballadores, que eles non defenderon cando asinaban convenios na provincia deixándonos ao marxe. A unidade está moi ben para conquerir algún obxectivo concreto pero non para frear. UGT, no seu mundo ao revés, fai un chamamento ao convenio galego, afírmase en contra dos convenios provinciais, enlazan mesmo este tema co convenio do metal, nun puro acto de esquizofrenia e disparan contra todo. Isto pode ter algún efecto nos traballadores que xa parten dunha vontade de desmarcarse, e tamén están a botar unha man á patronal. Zélia García: Na xornada deste luns tivo lugar unha xuntanza na Delegación de Traballo coa patronal e os sindicatos para mediar neste conflito, que resultados houbo? Xosé Xoán Melón: Citounos a Delegación de Traballo e a patronal até mediados de mañá coa cerrazón de que non quería mover a súa postura na que o principal argumento é que mentres se estea a negociar en Madrid o convenio de ámbito estatal, pois eles non negocian nada en ámbitos inferiores. É un argumento mentireiro e tramposo porque nesa sentenza que é de todos coñecida en primeira instancia da Audiencia Nacional e ratificada posteriormente polo Tribunal Supremo, da impugnación da CIG contra o anterior convenio estatal no que se reservaba todas as competencias que te podas imaxinar en negociación colectiva máis alá das que estipula o Estatuto dos Traballadores no artigo 84, e a partir de aí podes regular pero non prohibir que se mellora ou corrixa nos ámbitos inferiores. É unha desculpa dilatoria para obedecer ás consignas que lles mandan desde Madrid desde a CNC. Zélia García: Que expectativas tedes para estas dúas próximas xornadas de folga? Xosé Xoán Melón: Hai 18 anos que non hai ningunha folga na Construción pola negociación colectiva no sector, e isto é paradóxico porque o sector da Construción era un dos sectores máis dinámicos, e que tiraba máis da economía, pero de todo ese beneficio e ese protagonismo do sector os traballadores non levan nada, e non se corresponden coa potencialidade do sector. Ademais do agravante de que non temos unha referencia cercana no tempo que nos diga como se comportaría o sector na práctica, máis alá de que hai descontento e ganas de mobilizarse, pero iso trasladado ao mundo dos traballadores da Construción, que son 35.000, pois non atopamos referencia. Hai outra particularidade que é un sector moi disperso, e que ademais hai moita obra no interior, de reformas e iso é moi complexo. Nós somos optimistas pero nós o que vamos é tratar de que o que se visualice como sector da Construción, grandes obras, estea parado, aínda que non supoña parar o 100% de todas as obras da provincia de Pontevedra, pero si provocar unha importante paralización do sector. Zélia García: E despois destes dous días de loita, que posibilidades se abren? Xosé Xoán Melón: Faremos despois unha valoración desta mobilización e en función diso actuaremos antes ou despois, porque se o noso obxectivo se cumpre, que é o de parar as grandes obras, pois convocaremos unha folga indefinida para mediados do mes de xuño, porque ademais non teriamos outra posibilidade. Isto é un tanteo para medir as nosas forzas, válenos como medidor da xente que nos respalda para mellorar o convenio. E daquelas enfrontaremos unha situación dura porque a patronal vai estar na mesma situación, de obediencia debida a Madrid.
Zélia García: Cal é a situación da afiliación e eleccións sindicais na Federación? Xosé Xoán Melón: Tamén hai que ter tempo e perspectiva para pór en orde esta cuestión, pero outra cousa é o día a día que coa nosa acción sindical vai dando resultados, pero está claro que con mellor organización sería posíbel moito máis, pero globalmente a Federación está a medrar tanto en eleccións sindicais como en afiliación, e está a haber avances importantes. Por exemplo, na comarca de Lugo na que éramos moi minoritarios a pesar das dificultades (en Lugo hai directrices claras por parte da patronal de impedir o acceso da CIG e partimos dunha situación desfavorábel) estase a avanzar claramente. En Ourense estamos estabilizados, que non é pouco tal e como está a comarca de Ourense. E onde xa hai outras dinámicas, como en Vigo, Santiago, Pontevedra, pois estamos a obter moi bos resultados. En Ferrol aínda queda por facer o maior bloco de eleccións sindicais mais agardan ter bos resultados. En A Coruña, que pola dimensión da comarca e polo que representa era moi importante mellorar os resultados que tiñamos, que eran regulares, e estase a incrementar a porcentaxe. De sermos a terceira forza nas eleccións sindicais na Construción, nestes momentos xa somos a segunda nesta altura do proceso e estamos a dous puntos e medio da UGT. Non sei se quedaremos aí ou modificarase, ao final do proceso poderemos facer unha análise máis polo miúdo.
Zélia García: Que temas están a ser tratados e que sectores na negociación colectiva nesta Federación? Xosé Xoán Melón: O convenio que afecta a maior número de traballadores na nosa Federación é o da Construción; hai outros convenios non menos importantes como pode ser o da Madeira, ou outra fronte que temos aberta que é a dos traballadores da Pedra, que vimos denunciando a situación deste colectivo pola silicose, e temos a proposta dun novo convenio a nivel galego para este sector. O convenio da Construción é o que leva máis esforzo porque tamén así o reclama a realidade do sector. Tamén depende moito da situación da Federación nas distintas comarcas, por exemplo, na provincia de Pontevedra estamos moi ben colocados, por riba do 50%, e é na negociación deste convenio provincial en Pontevedra onde a CIG ten a capacidade de botar un pulso, aínda sendo este sector moi complexo xa que hai moitos anos que non hai mobilizacións. Quixéramos neste ano na provincia de Pontevedra e a través deste convenio dar un pulso á Federación, que se sae ben esta mobilización e este convenio, pensamos que pode repercutir moi positivamente máis alá da Federación, mesmo no sindicato, porque representa a máis de 35.000 traballadores, polo peso que ten na economía e por todo o que sabemos que representa a Construción. En materia de negociación colectiva os esforzos van estar moi centrados nesta loita. Iniciamos un convenio de Carpintaría na provincia de Pontevedra (e sinalo esta provincia e o traballo que aquí se fai porque é o que marca logo pauta para o resto do país). Pouco a pouco estamos a conseguir rachar dinámicas de hai moitísimos anos.
Zélia García: Outra das cuestións que están enriba da mesa na Construción é a alta taxa de accidentes laborais, que nos podes aportar sobre este tema? Xosé Xoán Melón: A nosa capacidade comeza e remata na denuncia, non temos capacidade para executar e levar adiante esas denuncias que temos da situación respecto á cuestión de saúde laboral no sector. Quen pode que é a Administración, non pon os medios, porque normalizar o sector supón un freo a esa locomotora da economía que é a Construción, e para iso ten que haber unha inmigración descontrolada e sen dereitos para eses traballadores que veñen de fóra, hai un deixar facer porque para que a economía tire da construción ten que alimentarse da man de obra barata, e por iso tamén se utiliza a inmigración como se está a utilizar na actualidade. O tema da inmigración mesmo está moi relacionado coa cuestión da sinistralidade porque se se quixera regulamentar isto habería que mudar o sistema de contratas e subcontratas, de situación irregular, empresas que aparecen e desaparecen, en definitiva, normalizar o sector significa para eles frear a economía. A sinistralidade está vencellada á cuestión da temporalidade, e iso é un dato obxectivo. As subcontratas non son malas de por si, pero o problema son as condicións de traballo que se dan e ese deixar facer que na realidade conleva que non se cumpran as leis. O sector da Construción xa é de por si un sector con moita eventualidade, con máis dun 65%. Nós pensamos que neste sector hai cousas importantes que inflúen tanto ou máis que a eventualidade, como poden ser as xornadas de máis de dez horas, os ritmos de produción altos, condicións de traballo de moito deterioro. Zélia García: Tamén e sobre todos nos últimos anos influíu moito a inmigración como unha realidade crecente no sector? Xosé Xoán Melón: Aí hai dúas realidades: unha, a do traballador inmigrante portugués que vai e vén no día, co que nós non temos case contacto. E logo está a outra situación que é a do traballador latinoamericano ou de Europa do Leste que neste espazo si que temos afiliación. Nós o que reclamamos é que haxa unha regularización, e aí quen ten todo por facer é a Administración. A nosa proposta é a de ordenar todo ese espazo. Os traballadores que veñen de Portugal, por exemplo, están a traballar por catro euros á hora, sen vacacións, sen ningún tipo de dereito e o que fai é tirar para abaixo das condicións dos traballadores do sector, realizando un certo “dumping”. Zélia García: Na actualidade a CIG está a traballar cos sindicatos do norte de Portugal da Construción nese sentido? Xosé Xoán Melón: Hai dous anos pola avalancha de traballadores portuguesas, que pasou de ser unha anécdota a unha forte realidade, comezamos a relacionarnos cos sindicatos do Norte de Portugal da Construción da CGTP; o comezo como algo dubitativo, que estaba a comezar, sobre todo porque eles a nivel estatal teñen relacións cos outros sindicatos de ámbito estatal, e CCOO e UGT impoñen que as relacións non pasen de aí, pero que concluíu nun protocolo de relación para que os traballadores portugueses puideran vir asesorarse aquí e á inversa. Intercambiamos información sobre o sector, e temos relacións, que iso é sempre positivo porque antes non as tiñamos. Zélia García: Notouse no traballo e relación coas institucións o cambio na Xunta de Galiza? Xosé Xoán Melón: Houbo un cambio total respecto ás relacións e contacto para entender as nosas posicións, tanto con Industria como con Traballo. Desde esa perspectiva non hai queixa, o que pasa é que nós temos unhas posicións moito máis maduras e querémoslle facer ver que hai que levar un ritmo máis acelerado pero comparativamente hai un cambio importante e claro. Andan cousas, non como desexariamos, pero si que se moven. A efectividade de todo iso haberá que medilo co tempo, e tamén ten moito que ver a patronal do sector, que é un sector disperso e complexo, que, sen desculpar á patronal, neste sector nunca se fixo nada de nada e agora regular todo isto vai ser difícil. |
|||||||||||
|
|||||||||||
|
|||||||||||
|
ÚLTIMA REVISIÓN: 23/05/2007 |
|||||||||||
|
