Actualidade / Opinión Santiago, 8 de xuño de 2007 DESDE O VENTRE DA BALEA Ferrolterra: E se Reganosa é unha bomba de reloxaría?   Rafa Villar- CIG-Normalización Lingüística O Goberno da Xunta debe ser quen de mediar entre as partes e contribuír a arbitrar unha solución ao conflito da planta de gas, solución que é inescusábel que terá que conxugar os intereses industriais e estratéxicos cos ambientais e veciñais. E desde logo o que si xa non ten cabida é o xeito en que se está a exercer a represión sobre unha mobilización social que é obvio que nin carece de lexitimación nin de razóns.   O Goberno da Xunta debe ser quen de mediar entre as partes e contribuír a arbitrar unha solución ao conflito, solución que é inescusábel que terá que conxugar os intereses industriais e estratéxicos cos ambientais e veciñais. E desde logo o que si xa non ten cabida é o xeito en que se está a exercer a represión sobre unha mobilización social que é obvio que nin carece de lexitimación nin de razóns. Calquera paso que se dea noutro sentido será sempre un paso atrás, que pagaramos todos e todas.   O pasado domingo 3 de xuño unha maré de xente volvía manifestarse contra a instalación da planta de gas de Reganosa na ría de Ferrol, concretamente en terreos -e mares- do veciño concello de Mugardos. Non era esta a primeira manifestación en contra da planta de gas, pero se cadra si a máis numerosa, xusto no momento en que a devandita planta comezou a recibir a chegada dos primeiros gaseiros, que entraron finalmente no medio das protestas dunha boa parte da veciñanza ferrolá. A regasificadora de Reganosa na ría de Ferrol é unha das ‘patacas quentes’ que o Goberno do PP de Fraga deixou ao bipartito. Mentres había unha opinión case xeneralizada de que a localización lóxica e posíbel da planta de gas debería ser o porto exterior de Ferrol, os anteriores inquilinos da Xunta apostaron por situala onde as pretensións do Grupo Tojeiro, isto é, en plena ría. A contestación social a esta localización da regasificadora, curiosamente, está a ter o seu punto máis álxido nestes momentos, en que se intensifica o emprazamento ao actual Goberno da Xunta para que aborde a cuestión da planta de gas poñendo sobre a mesa posíbeis solucións á planta, á súa localización e á seguridade que oferece. É ben lembramos que a discusión arredor da planta de gas -que viñese a completar ciclos combinados no noso país- foi unha discusión interesadamente truculenta, na que se superpuxeron intereses de carácter enerxético e industrial a intereses cidadáns e de preservación do medio natural. Así, primouse unicamente o carácter estratéxico da regasificadora, á vez que se deixaba de lado a discusión sobre a súa idónea localización. Mentres se construía a planta en Mugardos, non cesaban as protestas, aínda que o eco mediático era escaso. Isto ten a súa explicación fundamental no férreo control do Goberno de Fraga sobre os medios de comunicación. O Goberno bipartito da Xunta, conformado por dúas forzas (PSOE e BNG) que inicialmente apoiaran que a planta de gas fose para Caneliñas, no porto exterior ferrolán, parece que optou por non afrontar realmente o problema da regasificadora de Reganosa, deixando que as cousas continuasen o seu curso. Isto, xunto coa posta en marcha da planta, é o que explica que se intensificasen as protestas, máxime cando moita da xente que se mobiliza confiaba en que o cambio político operado en Galiza servise para achegar unha solución a este problema que satisfixese a ambas as partes. Se o desleixo do bipartito cara a este asunto xa é en si preocupante, máis o está a ser a escalada represiva coa que está a transcorrer este conflito, escalada da que, dito sexa de paso, o BNG parece que se está a desmarcar claramente. Dunha banda, están as cargas policiais contra os manifestantes, ordenadas polo delegado do Goberno en Galiza, o socialista Manuel Ameijeiras, algunha delas practicada con asañamento por parte das forzas de seguridade. Doutra, a inexplicábel situación de prisión sen fianza para o patrón maior de Ferrol, que a xuíza encargada do caso acaba de ratificar. É tempo, pois, de que se impoña a cordura sen maior dilación. O Goberno da Xunta debe ser quen de mediar entre as partes e contribuír a arbitrar unha solución ao conflito, solución que é inescusábel que terá que conxugar os intereses industriais e estratéxicos cos ambientais e veciñais. E desde logo o que si xa non ten cabida é o xeito en que se está a exercer a represión sobre unha mobilización social que é obvio que nin carece de lexitimación nin de razóns. Calquera paso que se dea noutro sentido será sempre un paso atrás, que pagaramos todos e todas. As herdanzas envelenadas do Goberno de Fraga, e esta éo, non poden ser tratadas coma se nada, porque sería unha nova fraude á cidadanía galega, cidadanía que apostou polo cambio político en 2005 e que reiterou a súa aposta nestas últimas eleccións do 27 de maio. Santiago de Compostela, 8 de xuño de 2007.

Rafa Villar, escritor e responsábel do Departamento de Normalización Lingüística da CIG. (Máis artigos...)

Confederación Intersindical Galega www.galizacig.com ÚLTIMA REVISIÓN: 08/06/2007 cig.informatica

web-espello en www.galizacig.org e www.galizacig.net (mirrors) Para estar ao día da actualidade sindical en Galiza, subscríbete á lista de correo da CIG e recibe puntual notificación das novas informacións, artigos, documentos, publicacións, convenios colectivos... que ofrece a CIG na sua páxina web galizacig.com. Apúntate en: http://www.elistas.net/lista/galizacig/alta