|
Actualidade
Santiago, 27 de febreiro de 2008
Touriño prefire ir aos actos electorais
que cumprir os compromisos adquiridos con eles
Os traballadores de Serrabal e Ferroatlántica manteñen a acampada malia o silencio do presidente
da Xunta
| |
 |
 |
 |
| Con bo ánimo, os traballadores de Ramsa,
concesionaria da explotación da mina de Serrabal e de Ferroatlántica de Cee e Sabón, aseguran
que non marcharán de San Caetano até que remate a campaña electoral ou até que o presidente
da Xunta, Emilio Pérez Touriño, cumpra os seus compromisos. (Fotos:
©galizacig.com 25/02/2008). |
| |
O frío e a chuvia destes últimos
días de febreiro acompaña aos traballadores de Serrabal e Ferroatlántica que, malia as inclemencias
meteorolóxicas, continúan a facer quendas para manter a acampada diante do edificio da Xunta de Galiza
en San Caetano, tal e como dixeron que farían, até cando menos o final da campaña. Entre mentres,
Touriño segue coa súa axenda electoral, como se a cousa non fora con el.
Con bo ánimo, os traballadores de Ramsa,
concesionaria da explotación da mina de Serrabal e de Ferroatlántica de Cee e Sabón, aseguran
que non marcharán de San Caetano até que remate a campaña electoral ou até que o presidente
da Xunta, Emilio Pérez Touriño, cumpra os seus compromisos.
Cunha grande dose de paciencia e para evitar os
riscos que puidera provocar o mal tempo, dedicaron as últimas xornadas a reforzar as tendas de campaña,
ler os xornais, charlar sobre o divino e o humano e tamén a matar o tempo xogando ás cartas.
Os compromisos de Touriño
A estas alturas e transcorridos meses desde a
celebración da primeira xuntanza co presidente da Xunta –abril de 2007- tampouco é que teñan
moita confianza nas posíbeis promesas que lles poida facer. Ademais, Touriño ten demostrado que é
lento á hora de atender aos traballadores. De feito, a entrevista celebrada en abril de 2007 fora solicitada
xa en xuño de 2006.
Nesa xuntanza, Touriño comprometérase
a demandar do Ministerio de Fomento un informe no que se avaliara o posíbel atraso que provocaría
nas obras do TAV un cambio do trazado ao seu paso pola mina e comparar os datos co atraso que provocará
o cambio do trazado, xa pactado co Ministerio, ao seu paso por Lalín, onde de manterse arrasaría
con dous castros (agora xa hai outros moitos cambios de trazado comprometidos ou solicitados, mesmo por alcaldes
do PSOE, ao seu paso polos seus concellos).
Claro que os traballadores xa temían, nese
momento, que se tratara dunha manobra de distracción, ou mellor dito, de dilación, para frear as
súas mobilizacións e garantir unha campaña electoral tranquila, daquela para as municipais.
E como proba da súa lentitude á hora de atender as demandas dos traballadores, aínda hoxe
están á espera dos resultados do informe de Fomento e da valoración deste polo Parlamento
de Galiza.
Os postos de traballo
Para os traballadores, alén da explotación
mineira, o que preocupa é a garantía de mantemento dos postos de traballo actuais e dos que se poderían
xerar no futuro, ao quedar afectada a explotación polo paso do Tren de Alta Velocidade.
A empresa Ramsa ocupa directamente a 36 traballadores,
a empresa de Cuarzos Industrias a 8 e as diferentes contratas que desenvolven o seu traballo exclusivamente nesta
mina a 60.
A maiores hai que ter en conta as repercusións
derivadas da diminución de actividade na mina de Serrabal nas industrias dependentes da materia prima que
aquí se extrae, nomeadamente as plantas de Ferroatlántica en Sabón e Cee, que ocupan a 500
traballadores/as directos.
A afectación da mina
O trazado defendido por Fomento afecta de maneira
directa aos bancos 0 e 1, que son os que contan coas maiores reservas de silicio solar, estimadas en 100 millóns
de toneladas. A esta afección directa hai que lle engadir que, se ben a lonxitude da mina é duns
3 quilómetros, o trazado, durante case un quilómetro e medio non se aparta da mina nin sequera en
100 metros (en concreto 80 metros). Iso implicaría, segundo os propios informes oficiais –aos que a CIG
tivo acceso xa o ano pasado- que máis do 50% da explotación podería verse afectada, en función
das distancias de seguridade que se determinen, a efectos de poder facer explosións preto dunha infraestrutura
ferroviaria. Eses mesmos informes estiman a afección directa en preto dun 40% das reservas existentes.
O desenvolvemento industrial de Galiza
Máis alá do grao de afectación
total á explotación mineira, para os traballadores/as é especialmente preocupante a afección
dos filóns dos que se está a extraer silicio solar. Un mineral de grandísima pureza que constitúe
a materia prima fundamental de Sabón e que é practicamente imposíbel de atopar no resto de
Europa. Tal é así que mesmo Noruega, no ano 1999, condicionou a construción dunhas fragatas
en IZAR a asegurarse uns mínimos da produción deste mineral procedente de Serrabal.
A CIG ten chamado a atención, en numerosas
ocasións sobre este feito, xa que de manter a explotación e a extracción deste mineral poderíase
desenvolver unha industria punteira a nivel mundial: a industria fotovoltaica.
O atraso das obras
A procura dunha variante sobre o trazado actual
podería supor un certo atraso na culminación desta infraestrutura ferroviaria, “mais antes de darlle
a esta premisa valor de verdade absoluta”, tal e como explica Anxo Noceda, secretario comarcal da CIG de Compostela,
“deberiamos reflexionar que o propio Ministerio de Fomento está a recoñecer un atraso duns 3 anos
(2012-2014) no trazado Lubián-Ourense, o cal xa imposibilitaría que o AVE Santiago-Ourense estivese
en funcionamento antes desa data”, quen engade que “pórlle máis ou menos fin a unha explotación
mineira non ten volta atrás, non é algo que nun futuro podamos recuperar, mais desviar o actual trazado
do AVE non implica que este desapareza, senón que estaría activo nun ou outro momento”.
Para Noceda o que máis inquedanza produce,
en todo caso é que “todo este proceso de destrución dunha riqueza do noso país conlevaría
ademais, o aboamento a Villar Mir dunha indemnización que, cando menos en principio, en nada redundaría
nin para o país nin para os traballadores, ademais de multiplicar os custos económicos do trazado”.
O secretario comarcal da CIG advirte tamén
que “de non acadarse acordo coa empresa, o propio proceso xudicial podería implicar aínda máis
atraso que estudar e levar a cabo a variante”.
|
