|
Actualidade CIG-Comunicación-
A iniciativa nacionalista insta a estudar “a apertura dunha mesa de negociacións para acadar solucións individuais aos problemas laborais e de cotizacións dos traballadores/as despedidos por este conflito”. Fernando Blanco Parga, na súa intervención, reivindicou ademais o papel xogado por estes sindicalistas hai 20 anos “hoxe, cando hai dous días que se celebrou o Día da Clase Obreira Galega”, lembrando que estamos a falar “dun tema de represión sindical que aínda non está pechado”. Blanco Parga fixo tamén un relatorio cronolóxico dos feitos desencadeados o 5 de decembro de 1987 “cando o ‘Casón’ enviaba unha chamada de SOS fronte á Costa da Morte”. Ese SOS abríu, tal e como explicou o parlamentar, “unha crise histórica en Galiza que rematou na Mariña luguesa” despois de feitos tan significados como incongruentes nos que se sucedían decisións contraditorias por parte do goberno e da direción da empresa Alúmina-Aluminio, a onde se decidíu trasladar a mercadoría perigosa que trasladaba o buque. “Ésta foi a primeira vez que un Comité de Empresa integrado por sindicatos de todo signo decidíu por unanimidade acollerse ao artigo 19.5 do Estatuto dos Traballadores, procedendo a evacuar a factoría, se os camións coa carga entraban nestas instalacións”, explicou Blanco Parga. Após unha falsa manobra na que os camións coa carga se achegaron á factoría, os traballadores desaloxan a fábrica e ao día seguinte a direción da empresa comunica verbalmente o despedimento duns 104 traballadores. Finalmente, xa en xaneiro de 1988 todo o Comité de Empresa recibíu a carta de despedimento por estes feitos, ratificado despois polo Tribunal Supremo. “O conflito do Casón convertíuse no conflito de Alúmina-Aluminio, un problema que afectou a toda Galiza mais só os 23 membros do Comité o padeceron”, concluíu o parlamentar, ao tempo que amosou a súa solidariedade cos compañeiros e compañeiras, “sabemos que chegamos tarde, pero é peor non chegar”. Blanco Parga non amosou ningunha oposición a retirar da iniciativa a petición de indulto solicitada polos propios traballadores xa que, segundo el mesmo comentou, “non son culpábeis de nada”. 1. Un recoñecemento explícito do labor sindical dos representantes despedidos da factoría de Inespal de San Cibrao, polo conflito do Casón. 2. Se estude entre Administración galega e as organizacións sindicais, coa posíbel colaboración da empresa e da Administración central, a viabilidade de acadar solucións individuais aos problemas dos traballadores despedidos polo conflito. |
||||
Informacións relacionadas
|
||||
|
ÚLTIMA REVISIÓN: 14/03/2008 |
||||
|