O Comité de empresa de Alonarti Envases mantén un peche indefinido para reclamar un plano de viabilidade

Os nove membros do Comité de Empresa de Alonarti Envases, situada no Polígono das Gándaras de O Porriño, manteñen dende o martes 14 de abril un peche indefinido nas instalacións da fábrica para reclamar á dirección un plano de viabilidade que garanta o futuro da empresa. Segundo indicaron, dende que a construtora Vialmar adquiriu a planta, esta está a sufriu unha constante recesión, ao carecer de sistema de produción e de cualidade ao tempo que se lamentou que non saiban aproveitar a abundante carga de traballo que ten esta empresa que da traballo a 125 persoas.

Alberto Sanjuán, delegado da CIG en Alonarti Envases e membro do Comité, explicou que dende que Vialmar se fixera coa empresa hai dous anos “estamos fabricando sen directrices e sen un sistema de cualidade definido”, polo que a través do peche queren reclamar á dirección que elabore un plan de viabilidade que garanta o futuro da fábrica. Non obstante, o Comité comunicou aos compañeiros a suspensión das horas extra para evitar que a empresa pedise ao persoal “velar” as horas de traballo dos operarios/as que permanecen no peche.

“Non pretendemos interferir na produción, o que queremos é que a cadea de mando comece a traballar e escoite as propostas dos traballadores e traballadoras, que continuamente presentan ideas para mellorar o sistema de produción”, apuntou.

Dende o Comité critican que non existe un plano de xestión nin de mellora da cualidade da produción ou do sistema productivo e que a pesar dos intentos de diálogo por parte do persoal a empresa non deu ningunha resposta e mesmo afirmou que “non ten solucións enriba da mesa”.

Cargas de traballo abundantes

Neste senso, o delegado da central explicou que Alonarti, que emprega a unhas 125 persoas e se dedica á fabricación de envases de aluminio para cosmética e farmacéutica, non ten problemas económicos, xa que a crise non lles está afectando tan bruscamente como a outros sectores. “A día de hoxe a carga de traballo é moi abundante e non se está sabendo aproveitar o momento que vivimos cando noutros lugares están con expedientes e peches”, lamentou Alberto Sanjuán.

Recesión na cualidade

Durante a segunda xornada do peche unha representación da dirección da empresa mantivo unha xuntanza co Comité na que se limitaron a cualificalos de “irresponsábeis” e a presionalos asegurándolles que “non saben medir as consecuencias dos seus actos”.

O persoal lamenta que nos últimos dous anos a fábrica, que foi trasladada dende Vigo até O Porriño, pasou de ter un bo sistema de cualidade a recibir reclamacións constantes por parte dos clientes, de feito, sinalou Alberto Sanjuán, “de cada cen pezas que se producen 22 van a parar ao lixo”.

Sanjuán lamentou que a dirección non tivo en conta o cambio xeracional “enorme, aproximadamente o 50% do persoal xubilouse deixando a fábrica sen os profesionais expertos que lle daban vida e seguridade. A dirección non se preocupou por formar novos profesionais, e isto deixou a fábrica cunha precariedade profesional que está ao límite, e o que é peor, segue considerando que este traballo é só darlle ao botón verde para arrancar e ao vermello para parar”.

Visita o blog de Alonarti