Portada
Temas
Confederal
Sectores
Entrevistas
Opinion
Multimedia
Contacta
 
Compostela, 15/4/2009
Chuza Menéame del.icio.us
compartir

O Comité de empresa de Alonarti Envases mantén un peche indefinido para reclamar un plano de viabilidade

Critican que a fábrica careza de sistema de produción e de cualidade
Os nove membros do Comité de Empresa de Alonarti Envases, situada no Polígono das Gándaras de O Porriño, manteñen dende o martes 14 de abril un peche indefinido nas instalacións da fábrica para reclamar á dirección un plano de viabilidade que garanta o futuro da empresa. Segundo indicaron, dende que a construtora Vialmar adquiriu a planta, esta está a sufriu unha constante recesión, ao carecer de sistema de produción e de cualidade ao tempo que se lamentou que non saiban aproveitar a abundante carga de traballo que ten esta empresa que da traballo a 125 persoas.

Alberto Sanjuán, delegado da CIG en Alonarti Envases e membro do Comité, explicou que dende que Vialmar se fixera coa empresa hai dous anos “estamos fabricando sen directrices e sen un sistema de cualidade definido”, polo que a través do peche queren reclamar á dirección que elabore un plan de viabilidade que garanta o futuro da fábrica. Non obstante, o Comité comunicou aos compañeiros a suspensión das horas extra para evitar que a empresa pedise ao persoal “velar” as horas de traballo dos operarios/as que permanecen no peche.

“Non pretendemos interferir na produción, o que queremos é que a cadea de mando comece a traballar e escoite as propostas dos traballadores e traballadoras, que continuamente presentan ideas para mellorar o sistema de produción”, apuntou.

Dende o Comité critican que non existe un plano de xestión nin de mellora da cualidade da produción ou do sistema productivo e que a pesar dos intentos de diálogo por parte do persoal a empresa non deu ningunha resposta e mesmo afirmou que “non ten solucións enriba da mesa”.

Cargas de traballo abundantes

Neste senso, o delegado da central explicou que Alonarti, que emprega a unhas 125 persoas e se dedica á fabricación de envases de aluminio para cosmética e farmacéutica, non ten problemas económicos, xa que a crise non lles está afectando tan bruscamente como a outros sectores. “A día de hoxe a carga de traballo é moi abundante e non se está sabendo aproveitar o momento que vivimos cando noutros lugares están con expedientes e peches”, lamentou Alberto Sanjuán.

Recesión na cualidade

Durante a segunda xornada do peche unha representación da dirección da empresa mantivo unha xuntanza co Comité na que se limitaron a cualificalos de “irresponsábeis” e a presionalos asegurándolles que “non saben medir as consecuencias dos seus actos”.

O persoal lamenta que nos últimos dous anos a fábrica, que foi trasladada dende Vigo até O Porriño, pasou de ter un bo sistema de cualidade a recibir reclamacións constantes por parte dos clientes, de feito, sinalou Alberto Sanjuán, “de cada cen pezas que se producen 22 van a parar ao lixo”.

Sanjuán lamentou que a dirección non tivo en conta o cambio xeracional “enorme, aproximadamente o 50% do persoal xubilouse deixando a fábrica sen os profesionais expertos que lle daban vida e seguridade. A dirección non se preocupou por formar novos profesionais, e isto deixou a fábrica cunha precariedade profesional que está ao límite, e o que é peor, segue considerando que este traballo é só darlle ao botón verde para arrancar e ao vermello para parar”.

Visita o blog de Alonarti

cig.prensa@galizacig.com