Viviu 30 anos en Latinoamérica. Estudoso do exilio económico e político galego.

Gloria Lago que estás nos ceos, presidenta, cabeza “pensante” e voceira de Galicia Bilingüe precisas de todo o noso apoio e comprensión. Ti nunca farías unha pintada colocando na diana á lengua e cultura galega. Non o farías porque mancharías as unllas co spray.

Hai uns meses tivemos outro exemplo de vitimismo barateiro cando un grupúsculo de mil persoas, convocados por Galicia Bilingüe, provocaron á poboación, de Compostela en partícular e de Galiza en xeral, cunha concentración contra as leis democráticas estabelecidas por un Parlamento lexítimo. Son grupos de choque antisistema.

Despois de meses de intoxicación, insultos, desprezos, mentiras e publicidade contra o idioma e cultura galega nos principais medios de comunicación de Galiza, La Voz de Galicia apoiou abertamente a campaña; un grupúsculo de 50.000 pais de alumnos de colexios concertados e privados con acento madrileño, usual por estes lares en determinados ambientes, outros miles de ex combatentes da Cruzada e do Movimiento contra os “rojos” e na División Azul, aderezado co pijerío de Donosti, Madrid, Sevilla, Valladolid e Burgos que ven en bus a Compostela a manifestarse contra a “imposición do galego”; cheos de mechas, botas altas de coiro, bronceados de discoteca alemá en Marbella e dietas de alcachofa , decidiron que a súa liberdade está en perigo nos versos de Rosalía que berraba nos seus poemas que Galiza nunca fose española, e eles son máis españois ca un botijo con mechas nos touros.

Que a súa liberdade estaba en perigo pois pertencer as clases “cultas” españolas está confrontado coa lingua proletaria dese outro pobo, que cantara Celso Emilio, que non é o deles

Que a súa liberdade estaba ameazada porque Pondal os chamou imbéciles e escuros e gabou e soñou a redenzón dunha nación que hai moito tempo deixou de ser a deles, esta vez si, por libre decisión.

Exixen que Castelao retire aquilo de que se aínda eramos galegos era polo idioma galego. Queren a liberdade de ser galegos anglofalantes, e por iso comezaron polas mechas, para parecer máis british, e co COU en EUA, os veráns en inglés no Valle de los Caídos, e en Irlanda. A pijería exixe que as mil primaveras que desexara Cunqueiro para esta lengua doente sexan trasladadas aos mil ríos para facer encoros e minicentrais coas que alumear o Santiago Bernabeu, frotarse as mans e facer negocios para que os fillos aprendan inglés no estranxeiro.

Todas estas razóns “válidas” e “democráticas” impedirán falsificar desexos aínda máis falsos. Os colexios xa non terán que finxir cumprir unha lei, nen un decreto, que nunca cumpriron nen pensaban cumplir, só disimular.

Non esquezamos que a maioría dos colexios concertados, os que representan a forza de choque de Galicia Bilingüe, son cristiáns-católicos. E mentir é moi malo, así non se vai ao ceo.

[A Coruña, 11 de xuño de 2009]