Fonte RSS - Novas de Avantar - Confederación Intersindical Galega

A CIG de Ferrol programa actos en 7 concellos da Comarca para esixir un cambio de modelo fronte ás políticas de recortes

begonha.carballo — Wed, 08 Feb 2012 18:24:25 +0100

A respecto dos resultados nas eleccións sindicais, Pintos destacou que a CIG volve repetir como primeira forza sindical ao remate do período 2008-2011. A central nacionalista obtivo na comarca de Ferrolterra o 32.6% da representación fronte ao 30% que ten UGT e o 28% de CCOO. O voceiro comarcal agradeceu a confianza depositada polos traballadores e traballadoras e subliñou que o sindicato non os/as vai defraudar, “porque a CIG sempre estivo na vangarda da loita obreira”.

Durante a comparecencia, a Unión Comarcal deu a coñecer os novos actos programados con motivo da campaña que a CIG iniciou xa o pasado ano co obxecto de pór en valor que “ante a crise e o actual modelo económico e social, hai alternativas”. Así mesmo, estas accións servirán de preludio ás mobilizacións convocadas con motivo do Día da Clase Obreira Galega e como preparatoria da folga xeral que a CIG ten convocada para a última semana do mes de marzo.

Nesta ocasión, a central sindical ten previsto realizar actos abertos a toda a cidadanía en sete concellos da comarca, que darán comezo o xoves 9 de febreiro en Cedeira. O acto iniciarase ás 19:30 horas no Auditorio de Cedeira e inclúe a proxección do vídeo-documental que a CIG preparou para explicar “como o capitalismo provocou esta crise e cales son as alternativas”; unha charla-coloquio sobre a situación económica e social actual; e a continuación unha concentración na Praza de Galiza.

A seguinte xornada reivindicativa celebrarase en San Sadurniño o día 13 de febreiro, na Casa da Cultura, á mesma hora e cunha programación similar. Posteriormente, os actos realizaranse en Pontedeume, Fene, Narón e rematarán no Torrente Ballester de Ferrol, o día 5 de marzo.

A Plataforma SOS Sanidade Pública bota a andar unha ILP para garantir o dereito á saúde das galegas e galegos

paula.castro — Wed, 08 Feb 2012 18:12:39 +0100

SOS Sanidade Pública está integrada pola Confederación de Asociacións de Vecinos de Galicia, os sindicatos CIG, UGT, CCOO e SATSE, organizacións de usuarios, Asociacion Galega para a Defensa dá Sanidade Pública, ONGs, organizacións políticas, concellos e outras asociacións e entidades. O seu obxectivo é garantir o dereito constitucional á saúde das galegas e galegos.

Os puntos da ILP son:

1.- A defensa do carácter público da sanidade como garantía do dereito á saúde de todos os galegos

2.- A xestión pública e directa dos servizos sanitarios e o rexeitamento ás formas de financiamento e xestión privada introducidas pola Xunta de Galicia

3.- A necesidade de incrementar a capacidade resolutiva da Atención Primaria mellorando os seus recursos e o acceso ás tecnoloxías diagnósticas, como base dun sistema sanitario accesible, equitativo e eficiente.

4.- Mantemento do modelo descentralizado do sistema sanitario galego a través das áreas sanitarias, como espazos para a planificación, asignación e xestión integral dos recursos en base ás necesidades sanitarias da poboación e coa súa participación activa.

Segunda xornada da marcha a pé do naval ferrolán en demanda de carga de traballo

begonha.carballo — Wed, 08 Feb 2012 17:02:21 +0100

Aínda que o itinerario do primeiro día de marcha resultou un pouco complicado e duro, a resposta dos traballadores/as a esta acción de protesta está resultando moi positiva. “Nótase que hai unha clara sensibilización ante este grave problema”, apuntaba Marcelino Amado, membro da sección Sindical da CIG en Navantia, no arranque desta segunda xornada da marcha a pé que os levará dende o Concello de Miño até o Concello de Oleiros.

Ante o encontro que mañá manterán representantes dos traballadores/as da empresa principal e das auxiliares do naval co delegado do Goberno, Samuel Júarez, no edificio do ente estatal na Coruña, Amado amosouse desconfiado. “Non agardamos moitos resultados”, sinala, “hai unha pasividade terríbel no PP a respecto da problemática do naval, están mareando a perdiz”. Porén, con esta mobilización, os traballadores/as buscan lanzar unha chamada de atención aos gobernos galego e estatal “porque a situación é moi grave”: se agora non se asina ningún contrato haberá unha parada na actividade de varios anos e unha desarticulación de todos/as os profesionais que operan en Navantia. “Non é o mesmo irse para a casa sabendo que dentro de seis meses ou oito haberá carga de traballo, que irse sen saber cando volverás”, subliña.

A respecto das declaracións realizadas estes días polo Conselleiro de Industria en sintonía coas reivindicacións do naval, o representante da CIG asegurou non crer nas boas palabras de Javier Guerra “porque xa tiveron oportunidade de consignar, aínda que fose de xeito simbólico, algunha partida para o sector, pero nin de iso foron capaces”. “Dende a CIG xa temiamos que os compromisos da campaña electoral fosen papel mollado. A actitude da Xunta nesta problemática é nefasta e non está a defender os sectores produtivos básicos do país que merecen apoio”, criticou.

Así as cousas, Amado confirmou que o persoal do naval seguirá loitando até conseguir accións decididas por parte dos gobernos. Neste senso, valorou moi positivamente a resposta dada polos traballadores e traballadoras do sector da ría de Ferrol ás diferentes mobilizacións desenvolvidas nos últimos meses. “Tan boa é a resposta, sinalou, que mesmo na marcha están participando un grupo de prexubilados dos estaleiros”.

Así mesmo, dende a CIG de Ferrol volveuse reclamar o levantamento do veto sobre a construción naval civil imposto á antiga Astano. Unha cuestión que a central nacionalista ten reclamado, tanto de xeito individual como dentro das múltiples plataformas constituídas para esta fin, mais desatendida en toda ocasión polos distintos gobernos.

Chegada á Coruña e reunión na Delegación ás 10:30 horas

O xoves, os traballadores/as cubrirán a Terceira é última xornada da marcha a pé. Nesta etapa sairán dende Oleiros e está previsto previsto que a marcha chegue ás 10:00 horas até a zona de Casablanca, na Coruña, onde os camiñantes serán recibidos polo groso do persoal dos estaleiros que se trasladarán en autobús até a cidade herculina. Dende alí sairán todos/as xuntos en manifestación até as portas da Delegación do Goberno, onde ás 10:30 horas, manterán unha xuntanza con Samuel Juárez.

Carta para pedir o apoio dos Concellos

No transcurso da marcha, os representantes dos traballadores/as están mantendo encontros cos alcaldes dos Concellos polos que discorre o traxecto, aos que lle fan entrega dun escrito no que se pon de manifesto a crítica situación do naval da ría de Ferrol e a través do que piden a tramitación de resolucións de apio por parte das Corporacións municipais.

Galería de imaxes

Nova anterior

A CIG demanda a remodelación das liñas de transporte urbano para que se axusten ás necesidades de usuarios e traballadores

paula.castro — Wed, 08 Feb 2012 16:32:03 +0100

A CIG de TRALUSA explica que se perden 5 postos de traballo, que serán amortizados- pola supresión das liñas 2 e a de Bando – Vilamaior, xa que non son substituídas por ningunha outra e o traxecto que cubrían estas pásase a facer ampliando liñas xa existentes. “Non se modifica nin a frecuencia, nin o número de autobuses nestas liñas”. Isto provoca, tal e como se teñen queixado xa numerosos usuarios, que non se estean cumprindo os horarios previstos. Unha situación que, advirten, agudizarase moito máis nos fins de semana xa que o número de autobuses é aínda menor.

Malia as queixas dos usuarios e ás advertencias da CIG, empresa e concello fixeron caso omiso e “lonxe de adoptar medidas que corrixiran esta situación”, denuncian que este martes día 7 o que fixeron foi presionar aos traballadores para que “a toda costa” cumprisen os horarios e as frecuencias estabelecidas”. Desde a CIG pregúntanse se ese “a toda costa” inclúe “a vulneración das normas de tráfico, da seguridade dos usuarios e mesmo da dos viandantes”.

A isto engaden que desde a última adxudicación desta concesión os representantes da CIG veñen denunciando a perda de entre 20 e 30 postos de traballo na contrata do transporte urbano, mentres que algúns dos servizos que tiña que realizar TRALUSA os están facendo outras empresas que nada teñen que ver coa adxudicataria. Esta denuncia xa foi presentada diante da Inspección de Traballo no ano 2010, que deu a razón aos traballadores e obrigou á empresa a abandonar esta práctica. Porén, a finais de 2011 volveu cubrir liñas –a 6 e a 12- con empresas alleas, en concreto coa empresa Castromil, que nada ten que ver coa UTE Tralusa. A CIG xa denunciou esta situación, por considerar que vulnera o dereito laboral, o prego de condicións desta contrata e o contrato asinado entre o concello de Compostela e a UTE Tralusa.

A CIG exixe a reposición de todos e cada un dos postos de traballo que se veñen amortizando nesta contrata de transporte urbano, así como a revisión da remodelación de liñas para que estas se axusten tanto ás necesidades dos usuarios como ao establecido na normativa laboral e nas normas de tráfico. Xunto a isto, require do concello e da empresa municipal TUSSA que se vixíe o estrito cumprimento, tanto da lexislación laboral, como do prego de condicións e o correspondente contrato para que empresas alleas á contrata de transporte, ás que nunca se lles adxudicou o servizo urbano desaparezan do mesmo e que o concello exerza o obrigado labor de vixilancia para que a empresa adxudicataria cumpra coa legalidade

A CIG participa na 37ª Conferencia Internacional de Coordinación e Solidariedade co Pobo do Sahara

paula.castro — Wed, 08 Feb 2012 16:25:38 +0100

O que comezou cunha ducia de persoas, hai case 40 anos, evoluíu progresivamente cara unha Conferencia de ámbito europeo coa pretensión de impulsar e coordinar esforzos nos apoios políticos, sociais e humanitarios ao Pobo Saharuí. De aí, o nome co que se coñece a esta conferencia anual: EUCOCO – European Coordinating Conference. Aínda conservando o nome EUCOCO, a Conferencia está a ter na actualidade un marcado carácter mundial polas paulatinas e crecentes incorporacións de grupos de apoio procedentes de África, Asia e América.

Traballando en Plenario e comisións, as numerosas delegacións asistentes adscribíronse a algunha das 16 subáreas que compuñan 5 os grupos de traballo: Política (comunicación, cidades irmandadas), Territorios ocupados (dereitos humanos, recursos naturais, xuristas), Cooperación (saúde, axuda alimentaria, acción humanitaria), Solidariedade e movementos sociais (muller, mocidade, deporte, sindicatos) e Cultura (Educación, formación, patrimonio).

O 37 EUCOCO contou coa presenza do Presidente da RASD e numerosos responsábeis de alto nivel do goberno, da administración e das organizacións sindicais, sociais e culturais saharauís. Por parte europea compre destacar a presenza de varios membros do Europarlamento, Ana Miranda do BNG entre eles.

COMUNICADO DAS ORGANIZACIÓNS SINDICAIS PARTICIPANTES NO EUCOCO 2012: 37ª CONFERENCIA INTERNACIONAL DE COORDINACIÓN E SOLIDARIEDADE CO POBO SAHARAUI

Sevilla, 4 de febreiro de 2012

As organizacións sindicais asinantes da presente declaración, participantes na 37ª Conferencia de Coordinación e Solidariedade co Pobo Saharauí, reunida na cidade de Sevilla, Estado español, os días 3, 4 e 5 de febreiro de 2012, facemos pública a nosa posición e denuncia ante a situación no Sahara Occidental.

As organizacións sindicais presentes acompañan desde hai moitos anos a difícil situación do pobo saharauí a través de múltiples presenzas, visitas e misións sindicais e humanitarias aos territorios ocupados e aos campamentos de refuxiados. Iniciativas que permitiron constatar a flagrante ilegalidade da ocupación marroquí, así como as consecuencias dramáticas desta ocupación nas condicións de vida, traballo e saúde da poboación saharauí.

Por todo o anterior, os sindicatos asinantes:

1) Condenamos enerxicamente o secuestro nos campamentos dos refuxiados saharauís de tres cooperantes europeos, Ainhoa Fernández e Enric Gonyalons do estado español, e Rosella Urru de Italia, que supón un ataque ao pobo saharauí e á solidariedade internacional e esiximos a súa inmediata liberación.

2) Condenamos enerxicamente o asasinato de Said Dambar que un ano despois da súa morte continúa na “morgue” pola negativa do goberno marroquí a facilitar a autopsia que podería demostrar que foi asasinado polas forzas de ocupación marroquís

3) Manifestamos o noso apoio e solidariedade cos traballadores saharauís e denunciamos a política marroquí de discriminación cara a estes nos territorios ocupados (contra os despedimentos, igualdade e non discriminación no traballo, todas ás liberdades sindicais, incluído o dereito á folga, dereito á xubilación, etc.).

4) Manifestamos o noso apoio e solidariedade cos ex-traballadores de Fos Bou-Craa e coas súas xustas demandas e reivindicacións, loita na que veñen sendo acompañados polas organizacións sindicais saharauís.

5) Solidarizámonos coa xusta loita do Pobo Saharauí polos seus dereitos sociais e políticos, a súa liberdade e autodeterminación, e apoiamos a intifada pacífica que veñen levando a cabo na defensa destes dereitos.

6) Condenamos a actuación do Reino de Marrocos e das súas forzas de ocupación, que responden coa represión e a forza ás manifestacións pacíficas do Pobo Saharauí.

7) Esiximos a liberación de todos os presos e presas políticos encarcerados nas cárceres marroquís, así como poñer fin á práctica das desaparicións forzadas de militantes saharauís.

8) Esiximos que as autoridades marroquís abran as fronteiras dos territorios ocupados para permitir a libre entrada e circulación de todos os sindicalistas, xornalistas, observadores e organizacións internacionais, para que poidan tomar contacto directo cunha realidade aínda descoñecida para moitos, especialmente no que atinxe á violación dos máis elementais dereitos humanos.

9) Denunciamos a complicidade dos gobernos europeos pola súa inhibición ante o goberno marroquí que se nega a aplicar as resolucións de Nacións Unidas. Denunciamos especialmente o veto de Francia non Consello de Seguridade da ONU.

10) Esiximos ao Goberno Español que asuma as súas responsabilidades, derivadas da lexislación internacional ao ser a potencia administradora do Sahara Occidental neste proceso de descolonización inconclusa, e que esixa ao Reino de Marrocos o cesamento das hostilidades contra a poboación saharauí e o cumprimento da legalidade internacional e das Resolucións de Nacións Unidas

11) Esiximos á Unión Europea que cese na consideración como socio preferente ao Reino de Marrocos, e que condicione calquera tipo de acordo á observancia dos dereitos humanos e ao cumprimento das resolucións da ONU e que non se renoven nin asinen acordos comerciais (pesqueiros e agrícolas) co reino de Marrocos que supoñen a espoliación dos recursos naturais do Sahara Occidental a cuxa poboación unicamente pertencen.

12) Esiximos que a misión de Nacións Unidas para o Sahara Occidental (MINURSO) asuma entre as súas funcións a vixilancia do respecto aos dereitos humanos en todo o territorio do Sahara Occidental.

13) Esiximos das Nacións Unidas a posta en práctica inmediata das medidas necesarias para que o Pobo Saharauí poida expresarse no referendo de autodeterminación bloqueado por Marrocos.

ACORDAMOS E COMPROMETÉMONOS:

1) A continuar fomentando o envío de delegacións sindicais aos territorios ocupados.

2) A propoñer a realización da "6ª Conferencia Sindical de Solidariedade cos traballadores e traballadoras Saharauís", nos campamentos de refuxiados simultaneamente aos traballos do próximo congreso de UGTSARIO.

3) A favorecer a presenza da organización sindical UGTSARIO nas Conferencias e Congresos sindicais nacionais e internacionais e buscar unha maior sensibilización e implicación da Confederación Sindical Internacional (CSI) e a Confederación Europea de Sindicatos (CES) na defensa das reivindicacións relacionadas co Sahara Occidental.

4) A fomentar a visibilidade da causa saharauí nas nosas organizacións, entre os nosos afiliados e afiliadas, e nas nosas sociedades, contribuíndo á difusión de materiais.

5) A traballar por organizar unha reunión con representantes dos diferentes grupos do Parlamento Europeo para realizar unha iniciativa de solidariedade e apoio ao Pobo Saharauí, que inclúa o rexeitamento aos acordos comerciais, de pesca ou agrícolas, con Marrocos sobre territorios ou augas ocupados ilegalmente, e que comprometa á Unión Europea no conflito do Sahara e no respecto ás Resolucións de Nacións Unidas.

6) A continuar traballando na reclamación dos dereitos xerados polos traballadores e as traballadoras nas empresas españolas durante o período da colonia.

Sevilla, 4 de febreiro de 2012

Organizacións sindicais que subscribimos esta declaración:

CCOO. Estado español

CGIL. Italia

CGT. Francia

CGTP/IN. Portugal

CIG. Galiza

Confederación Intersindical. Estado español.

UGT. Estado español

UGTSARIO. Sahara Occidental

O comité de CLECE, adxudicataria do servizo de limpeza da USC, denuncia que a empresa incumpre a negociación colectiva

paula.castro — Wed, 08 Feb 2012 16:11:58 +0100

A empresa CLECE, S.A. asinou cos representantes legais dos/as traballadores/as un "Acordo sobre condicións económicas e sociais dos traballadores do servizo de limpeza do campus de Santiago da Universidade de Santiago de Compostela" o 2 de xuño de 2010. Segundo explica o Comité, nese acordo recóllense unha serie de melloras sociais e uns acordos retributivos para os anos 2009, 2010, 2011 e 2012 que foron cumpridos até 2011. “A subida salarial que tiñamos pactada para o ano 2012 non foi respectada, sen previa comunicación desta actuación unilateral, por parte da empresa, aos representantes dos traballadores”, aseguran.

O Comité denuncia que esta decisión é “ilegal” ao incumprir uns acordos asinados cos representantes dos/as traballadores/as, rachando co principio de negociación colectiva. Xunto a isto, denuncian a intención da contrata de aplicar un ERE de redución de xornada dun 30,15% coa conseguinte redución proporcional do salario, durante 24 meses; que "casualmente" é o tempo que a empresa pode optar a prorrogar o contrato que ten asinado coa USC.

“A implantación deste ERE suporía a consolidación desta redución en futuras contratas do servizo de limpeza da USC, coa conseguinte repercusión que este recorte terá na calidade da prestación do servizo”, explican e advirten tanto á empresa como á USC que “imos respostar con todas as nosas forzas e medios para impedir que se nos faga pagar a nós por todo este despropósito”.

O Comité de Empresa manifesta, ademais a súa solidariedade e apoio a aqueles outros colectivos da comunidade universitaria que tamén están a ser vítimas dos recortes que o Reitorado aplica na USC.

Delegados/as da CIG concéntranse en apoio a un traballador ao que Prosegur trasladou de centro por ir na candidatura da central

begonha.carballo — Tue, 07 Feb 2012 20:03:32 +0100

Dende a CIG-Servizos, que valorapositivamente o desenvolvemento da vista, agardan que a xustiza dea á razón a este compañeiro e condene á empresa pola situación de acoso á que someteu ao traballador. O empregado, logo de levar dez anos desenvolvendo a súa actividade no mesmo centro de traballo, viu como Prosegur o trasladaba a outras dependencias xusto despois de terse presentado ás eleccións sindicais na candidatura da CIG.

Coa protesta, a Federación de Servizos tamén quixo trasladar todo o seu apoio e soliedariedade ao compañeiro afectado.

Desde a CIG-Servizos quixeron deixar ben claro que “non lle imos consentir este tipo de comportamento ás empresas e imos utilizar todos medios ao noso alcance para mudar esta situación”.

Arredor de 150 traballadores/as do naval inician unha marcha a pé de Ferrol até A Coruña en demanda de solucións para o sector

begonha.carballo — Tue, 07 Feb 2012 18:29:17 +0100

Pouco despois das nove da mañá uns 120 traballadores e traballadoras de Navantia-Ferrol e as industrias auxiliares iniciaban a marcha de tres días que os levará até ás portas da Delegación do Goberno na Coruña, en demanda de solucións urxentes para salvar o sector naval da ría. Uns corenta minutos despois, e tras cruzar á ponte das Pías, uníanse á camiñada outros 30 operarios/as do estaleiro de Fene.

Dende aí, seguindo por tramos á ruta do camiño xacobeo, os traballadores/as marcharon a pé até o Concello de Pontedeume, onde pararon para xantar e manter un encontro co alcalde, ao que entregaron un escrito coas súas demandas e explicando a situación actual e urxente do naval. Estas xuntanzas repetiranse ao longo do camiño cos rexedores dos distintos concellos nos que a marcha faga un alto, co obxecto de recoller o meirande número de apoios.

Logo dun descansiño para xantar e reparar forzas, a marcha retomouse até rematar no Concello de Miño, onde os/as camiñantes pasarán a noite para afrontar a segunda xornada da camiñada que os levará o mércores de Miño até Oleiros. Este municipio será a última etapa antes de enfilar na mañá do xoves o derradeiro treito do camiño que os levará ao centro da Coruña. E será tamén nesta xornada cando o groso dos traballadores/as viaxe até a cidade herculina para sumarse á marcha e percorrer en manifestación as rúas até ás portas da Delegación do Goberno.

Chamada de urxencia á acción política

Con esta acción, o persoal de Navantia e das auxiliares continua adiante co calendario de mobilizacións en demanda de carga de traballo para os estaleiros de Fene e Ferrol e da construción dun dique flotante que paliaría de xeito inmediato a falta de ocupación e permitiría incrementar a capacidade da área de reparación de buques.

O voceiro da CIG de Ferrol e membro da Sección Sindical da CIG nos estaleiros públicos, Manel Grandal, advertía que “estamos nunha situación terribelmente complicada. Vivimos situacións difíciles aquí en Navantia, cando aínda era Bazán, vai facer 20 anos, cando pretenderon aplicar un expediente de regulación de emprego. Entón tiñamos certos visos de saída. Hoxe pasa todo o contrario porque os distintos gobernos do PSOE e PP dedicáronse a estrangular as posibilidades de futuro do naval”.

Grandal lembrou que o sector da comarca padece, por imposición política, unha dependencia absoluta da construción militar. Ademais aquelas actividades que podían dinamizar a actividade económica da comarca, como pode ser o caso do sector eólico, víronse truncadas por decisións políticas. Por iso, Grandal demandou que sexan tamén as decisións políticas as que abran unha porta de saída para o naval ferrolá e apuntou á necesidade de volver demandar o levantamento do veto á construción naval civil. Do mesmo xeito, esixiu o cumprimento de todos os compromisos políticos asumidos polo PP durante a pasada campaña electoral.

Dende a CIG de Ferrol lembrouse que dende o verán pasado xa se perderon arredor de 700 postos de traballo nas industrias auxiliares e que mesmo a empresa principal ten un plan para ir pechando talleres a medida que fiquen sen carga de traballo. Ademais, en xullo Navantia rematará os actuais pedidos sen dispor de novos contratos, o que significará que o cadro de persoal da empresa principal quedará tamén sen ocupación.

Galería de imaxes

A Fundación Moncho Reboiras-Fesga publica unha vídeo-entrevista co secretario xeral da CTA arxentina

bernal.rua — Tue, 07 Feb 2012 17:47:22 +0100

Neste novo traballo audiovisual da Fundación Moncho Reboiras, MIcheli fala sobre a loita da CTA en prol do recoñecemento da “personería gremial” da central polo Goberno arxentino e da situación actual da clase traballadora no país latinoamericano en plena crise sistémica.

Le a nova na páxina web da Fesga.

As organizacións sindicais convocan mobilizacións en contra dos novos recortes da Xunta para os empregados/as públicos/as

begonha.carballo — Tue, 07 Feb 2012 17:31:58 +0100

De “agresivo e lesivo” cualificaba a voceira da Área Pública da CIG (Ensino, Saúde e Administración Pública), Maricarme López Santamariña, o contido do Anteproxecto que está a preparar a Xunta de Galiza e que suporá un novo recorte nos dereitos laborais e económicos do conxunto do persoal que presta servizos na Administración Pública. As novas medidas anunciadas a pasada semana pola Consellaría de Facenda, advertiu, suporán afondar no deterioro das condicións laborais para o persoal eventual e interino (ao que a Xunta quere obrigar a reducir un terzo da súa xornada laboral) e unha maior carga de traballo para os empregados/as fixos, xa que non se garante a cobertura das baixas e mantén a taxa de reposición do 0% (agás no ensino, saúde e servizos básicos cunha taxa fixada no 10%).

Alén disto, a Xunta pretende rebaixar os salarios en caso de Incapacidade Temporal (enfermidade común), eliminando o complemento que garantía a remuneración do 100% do salario e só ofrecendo a posibilidade de cobralo a partir do día 21 da IT. Así como reducir tres días de asuntos propios dos nove actuais, mantendo a mesma masa salarial malia incrementarse o número de horas, o que supón unha rebaixa implícita do salario.

Para a voceira da Área Pública da CIG estas medidas só contribuirán a deteriorar a calidade dos servizos públicos básicos e a xerar máis desemprego, ao tempo que afondan na perda de poder adquisitivo das asalariadas e asalariados públicos. Unha vez máis, denunciou, a Xunta de Galiza pretende que “sexan as súas traballadoras e traballadores quen paguen os recortes que a administración vai realizar, segundo a conselleira de Facenda, para cumprir as exixencias de Bruxelas e do estado español”.

Concentracións todos os xoves de febreiro

Fronte a estas medidas, as organizacións sindicais acordaron convocar un calendario de mobilizacións conxunto que se estenderá durante todo o mes de febreiro. A primeira destas protestas terá lugar o vindeiro xoves 9 de febreiro, cunha concentración diante dos edificios da Xunta en San Caetano ás 12:15 horas. Alí, a representación sindical entregará un solicitude conxunta de retirada do Anteproxecto.

O 16 de febreiro haberá concentracións por todo o País, diante dos centros de traballo, ás 11:30 horas. Mentres que para o xoves 23 de febreiro está previsto realizar concentracións nas sete cidades ás 19:00 horas.

Ademais, dende as organizacións sindicais non desbotan a posibilidade de convocar unha xornada de folga en toda a área pública se a Consellaría non muda nas súas intencións e procede á retirada do anteproxecto.

Uns 150 traballadores/as dos Puntos de Atención Continuada protestan diante do Sergas polo incumprimento dos acordos laborais

bernal.rua — Tue, 07 Feb 2012 17:17:42 +0100

A protesta, na que participaron empregados/as dos PAC´s de todas as áreas sanitarias do país, desenvolveuse fronte á sede central do Sergas na capital galega entre as 11.00 e as 12.00 horas para reclamar o cumprimento dos acordos asinados polo departamento autonómico coas organizacións sindicais. CIG-Saúde considera prioritaria a defensa do emprego público, que se respecten os dereitos do persoal e que se fagan as contratacións a través das listas.

A CIG-Saúde demanda a inmediata convocatoria da Comisión de Seguimento dos Acordos de Primaria. María Xosé Abuín, secretaria nacional da federación, reclama da administración “unha actitude negociadora para desbloquear esta situación e que non aconteza como na xuntanza anterior, á que chegaron coa negativa absoluta a abordar ningún dos problemas expostos”.

Abuín fai este chamamento ao SERGAS, logo de ter fracaso a anterior xuntanza coa administración, convocada a instancias da CIG e avalada coa sinatura de máis de 400 profesionais.

Con estas concentracións CIG-Saúde segue a reclamar:

1.- Cómputo de xornada. Reclamamos unha interpretación correcta dos termos do acordo e a súa translación ao aplicativo informático, para rematar coa situación actual na que se penaliza aos traballadores cando teñan unha IT ou collen un permiso retribuído.

2.- Confección de calendarios. Reclamamos calendarios anuais elaborados coa participación das e dos traballadores e construídos con criterios de equidade. Neses calendarios, a xornada ordinaria e a complementaria deben estar claramente diferenciadas, e deben recoller necesariamente a xornada ordinaria do persoal de PAC e tódolos seus permisos.

3.- Cumprimento da Acta do 16 de xuño. Na súa aplicación en cada área reclamamos que, de quedar horas suficientes (1623 horas/anuais), se proceda á creación dun vinculo estable (obra e servizo) contratando persoal das listas de contratacións antes de ofertalas á voluntariedade.

4.- Contratación de persoal das listas. Reclamamos que se cumpran os apartados do acordo que establecen que diante dunha ausencia, o primeiro é contratar persoal das listas de contratacións. Lembran que na área de Vigo, por exemplo, hai máis de 70 médicos nas listas.

Finalmente, advirten que esta situación está a provocar a precarización das condicións de traballo do persoal dos PAC's, “o que repercute moi negativamente no servizo prestado aos cidadáns”.

A CIG anuncia a convocatoria dunha folga xeral nacional para a última semana do mes de marzo

bernal.rua — Tue, 07 Feb 2012 14:20:10 +0100

Suso Seixo comezou a súa intervención apelando á necesidade da mobilización social como único xeito de amosar rexeitamento ás políticas que está a aplicar a Unión Europea e o Estado español. Neste senso, cualificounas de inxustas e equivocadas: inxustas porque cargan as consecuencias da crise económica sobre a maioría social, a clase traballadora; e equivocadas porque non están a servir para recuperar a economía e os niveis de emprego. Ben ao contrario, as medidas adoptadas están a provocar máis paro e un incremento da precariedade, da desigualdade social e da pobreza.

Fronte a isto, a CIG aposta por convocar unha folga xeral nacional para a última semana de marzo. A data definitiva será consensuada coas organizacións sindicais que decidan sumarse á mobilización, aínda que a central nacionalista baralla a posibilidade de que sexa o luns 26 ou o martes 27. O máximo responsábel da central nacionalista indicou que trasladarán a proposta a todos os sindicatos que operan no noso país e ás distintas organizacións sociais e políticas galegas. Ao mesmo tempo, adiantou que tamén se contactará coas centrais nacionalistas vascas, catalás e canarias para que se sumen á protesta.

Dar resposta ás próximas reformas

Así mesmo, Seixo explicou que a folga persegue tamén dar unha resposta contundente ás próximas reformas laborais anunciadas polo Goberno español do PP. “Tampouco debemos de esquecer que teñen previsto aprobar no mes de marzo os orzamentos xerais para 2012, que contemplará importantes recortes do gasto público xa que pretenden reducir o déficit en 40.000 millóns de euros”, comentou.

Finalmente, amosouse moi crítico cos pactos alcanzados entre o sindicalismo español e a patronal xa que, na súa opinión, supoñen unha perda de dereitos e a desmobilización da clase traballadora. “Tamén supoñen unha derrota no eido ideolóxico porque secuestran o debate sobre un novo modelo económico e social máis xusto, solidario e ao servizo da maioría social”.

Para rematar lembrou o papel activo que a CIG xogou dende o inicio da crise, tanto presentando alternativas como afondando no debate ideolóxico sobre un novo modelo, “conscientes de que o actual sistema capitalista neoliberal fracasou”. Diante disto, fixo un chamamento a secundar a folga xeral e participar nas mobilizacións previas que se desenvolverán nas vindeiras semanas.

A CIG celebra unha conferencia nacional para debater sobre o contexto político sindical e laboral e as alternativas á crise

ivan — Mon, 06 Feb 2012 21:13:34 +0100

Neste encontro de análise e debate que se celebrará no Pazo de Congresos da capital galega a partir das 9:30 horas participarán unhas 400 persoas (membros do consello confederal, das direccións comarcais e direccións das distintas federacións).

A conferencia, que se prolongará durante toda a xornada, servirá para afondar no informe sobre a situación actual e na mellora da capacidade organizativa do propio sindicato. As conclusións que se recollerán no documento final deberán marcar o camiño do traballo a desenvolver nos vindeiros meses.

HORARIO DA CONFERENCIA SINDICAL:

9,30h. Recepción participantes e entrega de documentación.

10.00h. - 12.00h. Debate apartados 1,2 e 3 do informe.

12.00h. - 12.30h. Descanso.

12.30h. - 14.30h. Debate apartados 3,4 e 5 do informe.

14.30h. - 16.00h. Xantar.

Xornada de tarde

16.00h. - 19.00h. Debate apartados organización e propostas do informe.

19.00H. Conclusións e traballo a desenvolver

A CIG desminte as cifras dadas pola Xunta a respecto da inserción laboral conseguida co programa EmpregaTex

begonha.carballo — Mon, 06 Feb 2012 11:18:54 +0100

Fronte a estes datos triunfalistas, a FGAMT-CIG quere realizar unha serie de aclaracións:

1.- Todo o persoal do téxtil que quedou no paro no ano 2009 a causa dun expediente de regulación de emprego, e que ao longo de 2010/11 figuraba como traballando noutro sector, foi requirido polos xestores do programa para que enviase copia do seu contrato e, deste xeito, computalos como ocupados a través de EmpregaTex, cando atoparon emprego grazas a súa busca activa e individual.

2.- Todas as traballadoras/es que realizaron algunha acción formativa a través de EmpregaTex víronse obrigadas/os a entregar copia do seu contrato se comezaban a traballar. Este foi o caso dunha extraballadora que estaba a realizar un curso en EmpregaTex do que tivo que ausentarse xa que, afortunadamente, a chamaron para un emprego. Inmediatamente, dende o programa da Xunta dixéronlle que tiña que entregar unha copia do contrato, mais non para xustificar que non podía acudir ao curso (como ela pensou), senón para contabilizalo como alta laboral grazas a EmpregaTex.

3.- Os contratos que se realizaron directamente a través de Empregatex son na súa práctica totalidade contratos de media xornada e de duración determinada, destinados maioritariamente a traballar en centros comercias e cun salario bruto que non supera os 425 euros/mes. Isto provocou que en moitas ocasións á persoa “beneficiada” lle resultase máis caro acudir ao seu posto de traballo que quedar na casa percibindo a axuda familiar.

4.- Se houbo alguén verdadeiramente beneficiado co programa EmpregaTex, esas foron as organizacións sindicais CCOO e UGT, pois como xestores do programa si contrataron persoal para executar as accións formativas. Logo, pódese dicir que eses traballadores/as atoparon emprego grazas ao programa.

No seu día, a CIG xa denunciou a ineficacia e o contido do EmpregaTex, ao ter unha concepción discriminatoria xa que só vai dirixido a traballadoras e traballadores desempregados a causa de EREs. Dende a central lémbrase que no sector do téxtil en Galiza existen un elevado número de persoas no paro vítimas do peche definitivo de empresas (caso de ConfecMila, MBL, Industrias Orde, etc.) pola vía do proceso concursal, ao que hai que engadir o alto índice de temporalidade do sector.

Así mesmo, a central nacionalista subliña que o téxtil é un sector en clara decadencia, que rexistra unha destrución continuada e progresiva dos postos de traballo a causa das deslocalizacións. Polo tanto a concepción deste programa, que inclúe formación destinada á especialización e ao fomento do autoemprego, só crea falsas expectativas nun sector no que a diario pechan talleres e fábricas.

Condenan o Concello de Viana do Bolo, en Ourense, por violar o dereito á negociación colectiva do persoal

ivan — Mon, 06 Feb 2012 11:02:09 +0100

Dende a CIG lembran que xa se perdeu a conta dos alcaldes que, entre o ano 2011 e o ano 2012, viron anuladas resolucións por orde dos tribunais por violar todo tipo de dereitos sindicais: Rairiz da Veiga, Verín, Xinzo da Limia, Viana do Bolo, Celanova, etc... “Curiosamente, todos son alcaldes do Partido Popular”, indican.

Nese senso, sosteñen que se fixeramos caso as propostas-ocurrencia coas que nos está agasallando o Goberno do PP no Estado no que atinxe á esixir responsabilidades persoais a alcaldes incumpridores, “é moi posíbel que entre os 100 primeiros candidatos/as se atoparan 90 do PP e, deses, 70 da provincia de Ourense”.

A Fundación Moncho Reboiras-Fesga presenta un audiovisual que analiza o acordo no que CCOO e UGT asumen a postura da patronal

ivan — Mon, 06 Feb 2012 10:30:24 +0100

Segundo as previsións de organismos internacionais, a inflación acumulada nos próximos dous anos no estado español será do 4%. Fronte a este incremento do IPC e, segundo o pactado por CCOO e UGT, os salarios só medrarán, neste ano un 0,5% e para o próximo un 0,6%. Se a isto se lle engade o incremento salarial pactado por estas centrais sindicais para 2011, de tan só o 1% e que a inflación foi superior, a perda salarial destes anos acadará o 4,1%.

O salario medio en Galiza é de 18.000 euros. Segundo os cálculos da CIG, ao medrar a masa salarial por debaixo do IPC, as traballadoras e traballadores perderán, en catro anos, nin máis nin menos que 3.000 euros.

Alcántara considera que se trata dunha cantidade “espeluznante” que, “en virtude de non se sabe que autoridade e en representación de quen, CCOO e UGT acordan sustraerlle á clase traballadora en favor da patronal”.

O secretario confederal de Negociación Colectiva afirma que este acordo terá gravísimas consecuencias nas condicións de vida das traballadoras e traballadores, provocando un empobrecemento da clase traballadora.

Flexibilidade

CCOO e UGT non se limitan a reducir os salarios. Tamén lle outorgan ao empresariado a potestade para axeitar a xornada ás súas necesidades introducindo unha flexibilidade do 10% e discrecional do 5%.

Alcántara advirte que, en total, son aproximadamente 20 días de flexibilidade ao ano nos que o empresario poderá aplicar unha xornada conforme lle conveña e os traballadores non verán suxeita a súa xornada a ningún criterio estabelecido. “Non terán unha xornada estábel, non se saberá cando teñen que traballar e cando teñen que descansar. Isto afectará especialmente aos traballadores temporais, cun contrato de varios meses, que van traballar máis días dos que lle corresponden nun período e non poderán recuperar todos eses días traballadores por decisión patronal”.

Descolgue

Alén de asinar unhas condicións salariais e laborais “miserentas”, CCOO e UGT pactan a posibilidade de descolgue na aplicación do convenio en todos eses dereitos, sempre que se considere que a súa aplicación pode afectar á súa competitividade. “Deixan aos traballadores e traballadoras vendidos completamente á patronal”.

Diante desta situación, Alcántara asegura que CCOO e UGT están atendendo máis aos seus intereses, “para manter os privilexios derivados do diálogo social, nunha actuación sen precedentes que implica sacrificar á clase traballadora”.

Miles de persoas maniféstanse polas rúas da Coruña en defensa dos postos de traballo e o futuro das factorías de Alcoa

begonha.carballo — Fri, 03 Feb 2012 21:33:50 +0100

Cun recorte da produción do 50% e unha proposta de ERE de suspensión temporal enriba da mesa para a metade dos 420 operarios/as da factoría da Coruña, o persoal de Alcoa Inespal manifestábase este serán polas rúas da cidade, acompañado por centos de cidadáns/ás e compañeiros/as doutras factorías, para rexeitar as medidas da multinacional do aluminio e contra o desmantelamento industrial da comarca.

Os delegados da CIG na empresa insistiron en que o problema de fondo non é o expediente de regulación, senón a inexistencia dun plan de viabilidade que garanta o futuro das instalacións. Neste senso, teñen reivindicado á dirección que desvele que plans ten para a factoría da Coruña e cal é a viabilidade industrial que terá dentro do propio Grupo. “Se a empresa non responde a estas cuestións entenderemos que Alcoa non ten interese en continuar coa actividade desta planta”, subliñan. “Agora a dirección parece disposta a asumir que o ERE sexa rotativo para o 100% do persoal, pero descoñecemos por completo que vai suceder cando remate a vixencia da regulación”, sinalan.

Dúbidas sobre o futuro da multinacional para as plantas galegas

A este respecto, a sección sindical da CIG volveu advertir que detrás deste recorte da produción e o emprego se agocha a pretensión de Alcoa de deslocalizar a produción a países que teñen unha tarifa enerxética máis barata e un mercado laboral desregulado. Neste senso, apuntan que os problemas da factoría da Coruña comezaron co desmantelamento da liña de produción de fío, deslocalizada hai uns anos á planta de Islandia, e recalcaron que para 2013 está previsto que o consorcio Maaden-Alcoa poña en marcha unha mega fábrica en Arabia Saudita.

No mesmo sentido se manifestaron os compañeiros da Sección Sindical da CIG en Alcoa-San Cibrao, que esta tarde se achegaron até a Coruña para participar da manifestación. A representación da factoría da Mariña tamén se amosou pesimista en canto as expectativas de futuro para as plantas que Alcoa ten na península. De feito, subliñan, a propia dirección se negou a ofrecer garantías sobre a continuidade da actividade nas instalacións de San Cibrao, chegando a ironizar sobre que “para asegurar o futuro xa están Carrefour ou El Corte Inglés”.

“Entre a presentación dos EREs e a predisposición da multinacional a deslocalizar a produción e o traballo (practicamente en San Cibrao todas as tarefas se fan a través das auxiliares) temos moitas sospeitas de que as verdadeiras intencións pasan polo peche das factorías galegas”. Este obxectivo, matizan, explicaría o recente Plano de Evacuación presentado para a planta da Mariña (a pesar de levar 30 anos en funcionamento), a través do que se pretendería evitar calquera reclamación por responsabilidades ambientais unha vez abandonadas as instalacións.

Así mesmo, as Seccións Sindicais da CIG nas dúas factorías matizaron que nos informes económicos anuais, a empresa sempre destacou a rendibilidade das plantas da Coruña, San Cibrao e Avilés. Porén, “de súpeto, A Coruña e Avilés non son competitivas e deciden aplicarlles un recorte da produción e no emprego co obxectivo de reducir custes, pero esta medida vai provocar o efecto contrario xa que o se produza nesas plantas sairá máis caro”, denuncian.

Manifesto dos traballadores/as

Ao remate da marcha, o Presidente do Comité de Alcoa Inespal, deu lectura ao manifesto dos traballadores/as que pasamos a reproducir:

MANIFESTO

Boas tardes/noites:

No nome do Comité de empresa e dos traballadores/as de Alcoa-Inespal de A Grela, recibide un cariñoso saúdo todas e todos os que no día de hoxe nos acompañades (especialmente os compañeiros de Avilés e San Cibrao) por solidarizarse e acompañarnos nesta manifestación reivindicativa polo emprego e contra a deslocalización.

A planta coruñesa de Alcoa leva máis de 50 anos implantada na comarca coruñesa e en toda esta vida industrial coas diferentes denominacións, sendo empresa pública ou privada (Aluminios de Galiza, Inespal, Alcoa), deu a posibilidade de que miles de traballadores/as coruñeses, da comarca e de Galiza, tivesen un traballo para poder sacar adiante dignamente as súas familias ou a súa traxectoria laboral.

Pero hoxe estamos aquí, porque a dirección de Alcoa, o 9 de xaneiro, convocou ao Comité de empresa con carácter de urxencia para informar sobre o recorte de produción do 12% a nivel mundial, debido aos malos resultados económicos no 4º trimestre de 2011.

Segundo a dirección o 7% da redución levaríase a cabo nos EEUU (291.000 toneladas). O restante 5% faríase en Europa mediante o peche da fábrica de Portovesme (Italia) de maneira permanente (155.000 toneladas), e unha redución temporal da produción no estado español de 90.000 toneladas para Alcoa Inespal (fábricas de A Coruña e Avilés), o que suporía unha parada de produción do 50% en cada unha das fábricas. O recorte de produción nas dúas plantas españolas levaría asociado un ERE temporal de un ano para 150 traballadores/as en Avilés e 210 na Coruña.

Alcoa quere xustificar esta medida no estado español baseándose nos altos custes de produción a causa do incremento das materias primas (coque, brea) e do baixo prezo do metal na bolsa de metais de Londres (LME), cunha redución do 27% en 2011. Ademais está o incremento na tarifa eléctrica e a falta dun contrato de enerxía competitivo de longo prazo.

Esta última cuestión, a da enerxía, é o verdadeiro problema que nos trae hoxe aquí, pois non se pode esquecer que case a metade dos custes da produción do aluminio pertencen á electricidade. Se a isto engadimos que o actual contrato coas eléctricas remata en decembro deste ano, máis claro auga.

Por todo iso, Alcoa propón un expediente de regulación de emprego para unha planta emblemática, desmantelando a futuro industrialmente a comarca coruñesa. Isto pon en risco os postos de traballo tanto de Alcoa, como das compañías auxiliares Reymogasa, Masa Galicia, Montajes Dimar, Fremap, Climagal, Segasa, Galman, Montajes Biermar, Traexla, Jofrasa, Cotelsa, etc., que prestan os seus traballos auxiliares, así como a incidencia negativa que pode supor cara o sector das ferroaleacións. En total máis de 1.500 empregos afectados directa ou indirectamente.

O Comité de empresa leva anos insistindo para que Alcoa presente un plan industrial que cubra as esixencias da planta, garantindo a súa viabilidade, e non aplicando parches conxunturais que non supoñen ningunha solución de futuro.

Polo cal, esiximos da dirección de Alcoa, que non é imprescindíbel a aplicación dun expediente de regulación de emprego, que tal e como está proposto pon en risco o futuro da factoría, xa que o que si é necesario é a presentación dun Plan Estratéxico de Futuro que permita que esta actividade siga xerando emprego e riqueza nesta comarca coruñesa que tanto apostou de forma directa e indirecta polo mantemento e a supervivencia destes postos de traballo, tanto para os traballadores/as actuais como para as xeracións vindeiras.

Así mesmo, esiximos aos poderes políticos (Concellos, Deputación, Xunta de Galiza e goberno central) que se involucren nun compromiso político, claro, nidio e necesario para que esta actividade industrial siga tendo futuro e siga sendo un referente na comarca coruñesa. Pois estamos convencidos os sindicatos, traballadores/as e cidadáns/ás, que se non o fan así poderían ser partícipes na defunción industrial dunha actividade que leva máis de cinco décadas e vai a seguir tendo unha demanda de futuro do seu produto independentemente da situación pola que actualmente está pasando.

Grazas de parte dos traballadores/as de Alcoa e dos seus familiares por ter compartido con nós esta xornada reivindicativa e desexarvos aos compañeiros/as de Avilés e San Cibrao un feliz viaxe de regreso.

A FGAMT de Ferrol alerta da situación na que quedan as mariscadoras/es ao eliminarse as axudas para rexeneración da ría

paula.castro — Fri, 03 Feb 2012 19:37:45 +0100

Cerca de 500 mariscadoras e mariscadores adscritos ao plan de dinamización da Ría poden pasar a engrosar, segundo a FGAMT-CIG de Ferrol, as listas do paro. Unha situación que para a federación é inadmisíbel nunha comarca na que, lembran, o desemprego afecta a preto de 20.000.

Esta situación é consecuencia da decisión da consellaría, comunicada este xoves, de suprimir as axudas, de 82 euros diarios, que cobraban as mariscadoras e mariscadores por realizar labores de limpeza e rexeneración da ría. Decisión que a administración xustifica por mor da necesidade de recortar gastos.

Esa cantidade –os 82 €- fora acordada en xaneiro de 2007, cando se puxo en marcha o Plan de Dinamización da ría. Un plan que pretendía paliar a situación mentres non se instalara unha depuradora que garantira a calidade das augas e, en consecuencia a limpeza da ría.

Alexandre Romero, secretario comarcal da FGAMT de Ferrol lembra que xa no ano 2000, a UE decretou que todas as poboacións con máis de 5.000 habitantes tiñan que contar cunha EDAR (estación depuradora). Porén, no caso de Ferrol a súa instalación aínda segue pendente.

A consecuencia disto, a maioría das zonas da ría de Ferrol está categorizadas como zonas C, polo exceso de fecais e teñen vetada a actividade marisqueira. Agora a consellaría propón, como alternativa, pór unha batea para que se depure o marisco só. Esta solución xa foi probada con anterioridade, con escaso éxito porque, segundo explica o secretario comarcal da FGAMT de Ferrol, non se fixeran os estudos pertinentes, de fluxo de correntes e demais.

A decisión da consellaría supón finiquitar o plan de dinamización e abocar ao paro a 500 persoas que dependen desta actividade. Para Romero, agora quen pagan son as mariscadoras e mariscadores, que afirma “non teñen ningunha responsabilidade, porque non foron quen contaminaron a ría”.

Denuncia ademais que a propia consellaría prometeu unha xuntanza multidisciplinar coas entidades implicadas tanto a nivel galego como estatal para achar solucións, definir responsábeis e acordar indemnizacións, non esmolas, para as afectadas e afectados. A este respecto, Romero afirma, con firmeza que “quen contamina, paga”.

Por iso demanda esa xuntanza de forma urxente e a intervención decidida do alcalde da cidade, para que actúe en defensa dos seus administrados.

A CIG potencia a creación de cooperativas de traballo asociado entre a súa afiliación como alternativa ao modelo capitalista

ivan — Fri, 03 Feb 2012 18:25:20 +0100

A CIG, que xa asesorou outras iniciativas de cooperativas, ofrece agora o servizo do Gabinete de Economía Social aos seus afiliados/as. A central nacionalista considera que debe dar este paso novamente, polo que tamén porá os seus locais a disposición dos promotores para que poidan celebrar as reunións de vertebración destas iniciativas cooperativistas. Ao mesmo tempo, e dada a importancia destas iniciativas, a CIG impartirá dentro de todas as accións formativas un módulo informativo sobre cooperativismo e cooperativas de traballo asociado.

As máis diversas correntes do pensamento social, económico e político consideran o cooperativismo como instrumento importante na solución dos problemas económicos e sociais, en canto que pola súa flexibilidade achega respostas diante de necesidades cambiantes da economía e da sociedade. É de xustiza o recoñecemento á presenza do cooperativismo en Galiza, certamente significativa, que se pon de manifesto, entre outros datos, no número de máis de 83.000 socias/os, o que significa a existencia de cooperativistas nun de cada once fogares galegos.

Por outra banda, máis do 2% das ocupadas e ocupados galegos están vinculados ao cooperativismo, cunha contribución cualitativa que se reflicte no maior nivel de estabilidade, de igualdade de xénero e na presenza en actividades vinculadas cos sectores primarios. Ademais, o cooperativismo ofrece valor ao conxunto da economía xa que o seu volume de facturación total achégase aos 2.300 millóns de euros, cun valor engadido bruto total próximo aos 362,1. Por referírmonos ao cooperativismo agrario, é salientábel que ten presenza en 120 concellos, a maior parte dos do medio rural, o que constitúe, sen dúbida, un factor beneficioso para o asentamento da poboación. Amais disto, as cooperativas permiten unha racionalización de custos, a mellor compatibilización da vida profesional e familiar, a formación das socias e dos socios, o acceso a mecanismos de información e presenza nos foros de decisión sectorial que lles afectan.

Por outra parte, estamos diante dunha fórmula de economía social válida como calquera outra das máis usuais, que en moitos casos presenta vantaxes sobre outras modalidades, derivadas da adscrición voluntaria, a comunidade de intereses e a unidade entre as socias e os socios. Isto carrexa un nivel de compromiso coa entidade creada forte en comparación con outro tipo de sociedades. Así, o cooperativismo acredita unha importante capacidade de resistencia ás crises, con comportamentos anticíclicos e de mantemento do emprego en circunstancias adversas. En definitiva, o cooperativismo galego intégrase, para todos os efectos, positivamente no seu contorno natural e ofrece influencias beneficiosas en factores como rendas e emprego, desenvolvemento local, permanencia dos proxectos, formación, educación e benestar.

A CIG Ensino denuncia o atraso do pagamento, por parte da Consellaría, aos colaboradores dos comedores escolares

paula.castro — Fri, 03 Feb 2012 17:40:11 +0100

A CIG-Ensino preguntou por este atraso na pasada Mesa Sectorial sen que a Consellaría se dignase responder e sen que dese a máis mínima mostra de preocupación. As persoas colaboradoras dirixíronse ás Delegacións e non foron debidamente atendidas, recibindo respostas desprezativas que insistían na voluntariedade da súa función.

A Consellaría respondeu na súa web, como é habitual, tamén no mesmo ton desprezativo e escusándose en problemas de fusión entre a Consellaría de Cultura e Educación. Para a CIG-Ensino, é unha explicación “inaceptábel”, pois a realidade é que os atrasos nos pagamentos aos centros públicos, sexa no servizo de comedor, sexa nas convocatorias de axudas ás ANPAS, sexa nas axudas á normalización, estanse a converter nun feito cotiá. Na realidade un elemento máis de ataque ao ensino público, pois situacións como estas soamente conducen ao seu deterioro.

O persoal colaborador dos comedores escolares adoita ser, nais e pais do alumnado que teñen que comprometerse por escrito a desenvolver o seu labor de xeito altruísta. Mais está establecido un pagamento en concepto de compensación, porque moitas destas persoas poden ter gastos derivados desa colaboración, de transporte por exemplo. A cuestión é que os comedores dependentes da Consellaría funcionan grazas ao voluntarismo destes colaboradores e que se determinasen cesar nesa colaboración, os comedores veríanse abocados ao peche ao non contar con persoal que atendese os nenos e nenas.

No seu día, a CIG Ensino defendeu que o Decreto que regula o servizo de comedor recollera que este servizo debería ser atendido con persoal específico, dependente da Consellaría, mediante unha relación contractual. Mais, a Administración non recolleu a nosa proposta e o Decreto establece que o comedor será atendido por persoal colaborador.

Os atrasos nos pagos dos comedores xa afectaron ao servizo no final do curso pasado, pois no mes de xullo moitos centros seguían sen percibir as partidas correspondentes. Isto provocou que moitos centros se atopasen con graves dificultades para poder pagar aos seus provedores. Á maioría dos centros debíaselles entre 10.000 e 20.000 euros e, nalgúns casos, máis de 30.000 euros. Nesta situación, os centros vense moi prexudicados na súa contabilidade e na súa imaxe. Algúns centros buscan a maneira de pagar estas débedas, mais isto pode dar lugar a desfases orzamentarios á hora de pechar as súas contas no fin de curso.

A CIG-Ensino esixe o aboamento inmediato das contías establecidas para o profesorado que coordina o servizo e para o persoal colaborador, do contrario está en perigo o mantemento do servizo.

O persoal da limpeza da USC péchase na Casa da Balconada

paula.castro — Fri, 03 Feb 2012 17:28:33 +0100

Traballadoras e traballadores da concesionaria da limpeza da Universidade de Santiago, Clece, pechábanse a primeira hora da mañá na Casa da Balconada, para manifestar a súa oposición á decisión da Universidade de Santiago de recortar o orzamento da contrata de limpeza un millón de euros.

A Universidade de Santiago anunciou un recorte orzamentario do 3% para o conxunto da entidade, que chega ao 15% no caso desta contrata. A empresa concesionaria, Clece pretende que sexa o persoal quen o pague, na súa totalidade, aplicando un ERE de redución de xornada nun 30%, coa conseguinte redución salarial.

O ERE non foi aínda presentado, pero de facerse efectivo, o Comité calcula que a empresa aforraría 1,2 millóns de euros, obtendo, aínda por riba, beneficios a maiores. Este recorte afectaría a uns 200 traballadores, máis do 90% mulleres.

A diminución de horas afectaría tamén á calidade do servizo, porque obrigaría a reducir a frecuencia das limpezas.

Transcorrida media mañá, as traballadoras e traballadores deron por finalizado o peche no interior do edificio e trasladaron a súa protesta á rúa, onde permaneceron concentrados durante máis de unha hora.

A Área Pública da CIG oponse aos recortes nas condicións laborais e salariais do persoal da administración pública

paula.castro — Fri, 03 Feb 2012 14:43:39 +0100

A conselleira de Facenda anunciou esta mañá aos secretarios nacionais das federacións da Área Pública (Administración, Saúde e Ensino) toda unha serie de medidas que implican recortar as condicións laborais e salariais de todo o persoal de todas as administracións públicas: entes, organismos, consorcios, universidades, Parlamento...

As federacións da Área Pública da CIG denuncian que a Xunta de Galiza pretende que sexan as súas traballadoras e traballadores quen paguen os recortes que a administración vai realizar, segundo a conselleira de Facenda, para cumprir as exixencias de Bruxelas e do estado español.

A secretaria nacional de CIG-Administración, María Carme López Santamariña, como coordinadora das federacións de Área Pública asegura que se trata de medidas “moi agresivas e lesivas” para o persoal. “Isto supón unha regresión canto a dereitos adquiridos, algúns deles consolidados desde os anos 60 e 70 do século pasado, como é eliminar o complemento das baixas por incapacidade, penalizando así ás traballadoras e traballadores polo feito de estaren enfermos”.

A pretensión da administración é rebaixar os salarios en caso de incapacidade temporal (enfermidade común), eliminando o complemento que garantía a remuneración do 100% do salario e só ofrecendo a posibilidade de cobralo a partir do día 21 da IT.

A este respecto, López Santamariña sinala que na propia xuntanza e tal e como a CIG ten manifestado en anteriores ocasións, se lle comunicou aos representantes da consellaría que “se se precisa facer un control das causas das baixas a administración ten mecanismos para realizalos”. Entre outros, a coordinadora de Área Pública, sinalou o cumprimento da Lei de Prevención de Riscos Laborais.

Alén diso, cuestiona que con esta medida, a administración pretenda, unha vez máis, seguir deteriorando a imaxe do seu persoal e, por ende, dos seus servizos públicos.

Facenda propón a redución voluntaria dun máximo dun terzo da xornada laboral para o persoal laboral e funcionario fixo. Redución que pretende que sexa obrigatoria para o persoal interino e contratado. Para a aplicación desta medida, adiantouse que será o Consello da Xunta o encargado de regulala. “Supón un ataque para as condicións laborais e salariais deste persoal, que é xustamente o que ten as peores condicións de traballo e xunto coas taxas de reposición e a non cobertura de vacantes é un ataque aos servizos públicos”.

López Santamariña lembra ademais que este colectivo, a día de hoxe sabe que case é imposíbel acceder ao emprego público, porque xa está anunciado que non haberá oferta pública de emprego.

A Xunta de Galiza tamén pretende reducir tres días de asuntos propios dos nove actuais, mantendo a mesma masa salarial malia incrementarse o número de horas, o que supón unha rebaixa implícita do salario.

Supresión do fondo de acción social

Outra das medidas, especialmente lesiva para o persoal é a retirada do fondo de acción social, agás no caso das axudas por incapacidade. Santamariña aclara que a súa supresión “é inadmisíbel”, dado que a existencia deste fondos naceron como consecuencia de acordos coas organizacións sindicais para, retrotraendo unha pequena porcentaxe do total da masa salarial compensar solidariamente, a aqueles traballadores en peores condicións, en temas como gastos sanitarios non cubertos pola Seguridade Social, atención a menores, dependentes, axudas para estudios...

Respecto do anuncio de regular a xornada para que nunca sexa inferior a 37,5 horas, a CIG xa ten manifestado que este é o tempo de traballo xa establecido na normativa da función pública galega e no convenio do persoal laboral.

Canto á aplicación da xubilación forzosa aos 65 anos e á valoración con revisión anual das solicitudes que se presenten para prolongar a vida laboral, os representantes da área pública da CIG manifestaron, na propia xuntanza, que isto é inadmisíbel e que en moitos sectores non estaba nin regulado, nin negociado, porque é mandato do Estatuto Básico do Emprego/a Público/a. “Desta forma o que fan é pechar as portas a calquera modificación e aplicar a reforma das pensións pura e dura”.

Xunto a isto, e especificamente para o persoal laboral da Xunta de Galiza, ademais de todo o anterior, preténdese modificar o V Convenio Colectivo do Persoal Laboral, concretamente nos seu artigo 19, relativo á compensación en días libres por traballo en festivos e domingos. Neste caso, explican, preténdese anular esa compensación en días libres e pagalos.

Do artigo 29, pretenden eliminar o dereito, recoñecido por convenio, a xantar ou cear naqueles centros que conten con servizo de comedor e tamén pretenden suprimir a Disposición Adicional Terceira dese convenio, que recoñece que en todos aqueles centros que por causa das súas características específicas os traballadores/as viñesen gozando dun período de descanso en Nadal ou Semana Santa o perdan.

Plus de Altos Cargos

A CIG critica que a suspensión do plus dos altos cargos, sexa só provisional, tendo en conta que, no momento no que nos atopamos e coas medidas agresivas que se poñen enriba da mesa para as traballadoras e traballadores públicos era o momento de facer efectiva a súa supresión definitiva. A CIG lembra que, sobre esta cuestión, fixo unha intensa campaña para que isto se lograra e mesmo presentou unha ILP no mesmo sentido, avalada por miles de sinaturas de galegos e galegas que manifestaban así, a súa demanda de que este plus fose eliminado.

Un cento de delegados/as da limpeza da CIG e de ELA concéntranse en Madrid en defensa dos convenios provinciais

ivan — Fri, 03 Feb 2012 14:20:39 +0100

Dende a federación de Servizos da CIG explicaron que durante a xuntanza quedou moi claro que a pretensión da patronal para por centralizar en Madrid a negociación dos convenios colectivos.

“Pretenden limitar as negociacións de ámbito inferior, como os convenios de empresa e os acordos de equiparación, e nós entendemos que a negociación ten que ser a nivel provincial”, indican.

A vindeira xuntanza da comisión negociadora do convenio estatal de limpeza será o próximo 1 de marzo.

O xulgado do Social declara a improcedencia dun dos despedimentos executados pola dirección de Asfedro

begonha.carballo — Fri, 03 Feb 2012 13:29:30 +0100

A continuación reproducimos o comunicado emitido pola CIG-Saúde de Ferrol:

Hai case un mes celebrouse un xuízo por despedimento dunha traballadora de Asfedro; o día 8 de febreiro terá lugar un novo xuízo por despedimento doutro traballador.

O pasado mes denunciamos os despedimentos e hoxe novamente volvemos mobilizarnos en defensa dos dereitos das/os traballadores/as e usuarias/os de Asfedro.

Non se entende que nestes últimos anos se fixeran contratacións a persoas sen ningunha experiencia (mesmo familiares). Estas contratacións realizáronse sen someterse a concurso público nin ter en conta os principios básicos de igualdade, mérito e capacidade que debería ter toda contratación profesional en entidades sen ánimo de lucro e subvencionadas case ao 100% con cartos públicos, como é o Asfedro – ade mais de "privatizar" (por medio da externalización de servizos) a maior parte dos servizos e funcións que viñan desenvolvendo as traballadoras e o traballador despedido, ao longo de máis de vinte anos-.

Damos por feito, que á Xunta Directiva de Asfedro nin lle interesan as causas que xeran esta situación, nin ofrecen máis alternativa que a do despedimento. Mais non se entende a actitude de silencio e pasividade dos delegados/as sindicais, xa que entendemos que estas persoas deben velar polo interese xeral do persoal e da empresa, tratando de dar solución aos problemas das traballadoras e traballadores, tendo como última consideración o despedimento e buscando previamente alternativas, como por exemplo a valoración de revisión da táboa salarial do convenio de persoal de Asfedro, onde a diferenza entre salarios duns profesionais a outros acada os 25.000 euros nalgúns casos.

Unha táboa salarial dun convenio asinado en agosto de 2011, sen asembleas, nin coñecemento das/os traballadoras que tan só fomentou o aumento de desigualdades entre traballadores/as e a falla de transparencia, algo que non parece digno de louvanza en ningunha empresa e moito menos, nunha que xestiona recursos públicos.

Pero mentres a Xunta Directiva argumenta repetidamente tratar de fomentar e potenciar a prevención en drogodependencias, non sabemos que se fixo estes últimos 3 anos, pois estes traballadores/as despedidos non tiveron practicamente ningunha tarefa, sufrindo actos hostís por parte da Xunta Directiva como represalia as súas lexítimas demandas dunha maior transparencia nas contas da entidade, no emprego do diñeiro publico, erespecto dos seus dereitos profesionais e laborais.

Dende o ano 2009 nin sequera se lles pediu a estes traballadores a elaboración de programas, sendo totalmente inexistente a información sobre do que a entidade nestes anos presentou como programación da área de Prevención.

Parece claro, que a Xunta Directiva de Asfedro non está polo labor de corrixir as liñas de actuación que está a desenvolver respecto a estes despedimentos, que non se sustentan no recorte de orzamentos -que curiosamente se veñen comentando nos medios de comunicación-. Así, resulta que un dos despedimentos xa foi declarado improcedente polo Xulgado do Social de Ferrol; as causas económicas non sustentan este despedimento.

Agardamos que esta sentenza provisional faga reflexionar a Xunta Directiva e delegados/as sindicais polo ben dunha entidade punteira na nosa comarca, e non afondar máis a lacra do paro. Esiximos e debemos velar pola transparencia na xestión dunha entidade que presta servizos socio-sanitarios con cartos públicos, que debería cumprir escrupulosamente coas súas propias normas estatutarias, co gallo de democratizar asdecisións da asociación a través da participación asemblear dos seus socios e socias; xestionando as situacións conflitivas e evitando o gasto de cartos públicos, en asesoramento xurídico, para despedimentos que respostan a políticas represivas e non a motivos económicos.

Unha vez máis, pedimos a aclaración destas cuestións esixindo a obrigada transparencia na xestión da entidade a nivel de servizos e investimento de cartos públicos, coa publicidade debida -de unha necesaria Auditoría- aos entes públicos que subvencionan a entidade e a todos os socios e socias da mesma. Ao mesmo tempo que defendemos a declaración de nulidade do despedimento do compañeiro de ASFEDRO por terse realizado con quebra dos dereitos fundamentais do traballador/a .

Os traballadores e traballadoras da Torre trasladan as súas reivindicacións aos representantes dos tres grupos parlamentares

begonha.carballo — Fri, 03 Feb 2012 13:22:23 +0100

Á saída das xuntanzas, que se produciron de xeito consecutivo con cada grupo no propio Pazo do Hórreo, os traballadores/as quixeron agradecer o trato recibido por parte de todos/as os/as representantes políticos que escoitaron con atención as súas peticións e, no caso do BNG e do PSOE, mesmo se comprometeron a tratar o conflito no marco parlamentar.

Dende o colectivo de traballadores/as queren destacar tamén a actitude amosada polos representantes do PPdeG, Natalia Barros e Román Rodríguez, quen en contraposición á indiferenza e pasotismo dos seus compañeiros/as de partido no Goberno da Coruña, se comprometeron a pórse en contacto co Concello, no prazo de unha semana, para mediar e tentar buscar unha solución ao conflito.

Neste senso, o persoal urxe unha solución á súa situación laboral, xa que de momento non poden percibir a prestación por desemprego ao non tratarse dun despedimento.