Fonte RSS - Novas de Avantar - Confederación Intersindical Galega

O relatorio de Acción Sindical é aprobado con 370 apoios, 14 votos en contra e 13 abstencións

paula.castro — Sat, 25 May 2013 20:29:00 +0200

O relatorio de acción sindical comeza censurando a orientación neoliberal que define as políticas da Unión Europea, que é caracterizada como “expresión da globalización capitalista”. Ademais de denunciar a agudización do proceso de “concentración e centralización da riqueza” e o desenvolvemento dunha “nova división internacional do traballo” aínda máis desfavorábel aos intereses da clase traballadora galega, no texto a CIG defende a recuperación das competencias en política monetaria por parte dos Estados da Eurozona, a independencia respecto do BCE coa conseguinte saída da zona euro como “vía máis acaída para rachar coa especulación da débeda”.

Na crítica ao papel da UE a central nacionalista non esquece que “a integración tivo nefastas consecuencias para Galiza e os nosos sectores produtivos estratéxicos e básicos, ao aumentar as diferenzas en relación co mesmo Estado así como en relación coa media da UE. Mais tamén fixo maiores as desigualdades pola redución do gasto público e das políticas sociais”.

Soberanía nacional fronte á crise

A tese de acción sindical debulla as consecuencias que a crise está a ter no noso país e inclúe unha dura crítica contras as políticas desenvolvidas por PSOE e PP de “socialización das perdas” do grande capital financeiro e empresarial a costa do empobrecemento e perda de dereitos da maioría social.

Así, o saqueo do aforro galego coa bancarización das caixas, o veto á construción naval civil en Ferrolterra, o espolio dos recurso naturais e da capacidade de xeración de enerxía ou desmantelamento do agro e da pesca constitúen para a CIG claros “exemplos de como se está a destruír a base material de Galiza”. Tamén cita outros como a elevadísima taxa de desemprego, o “alarmante” retroceso demográfico e o conseguinte avellentamento da poboación, o aumento da pobreza, o deterioro dos servizos públicos, a nova vaga migratoria ou o abandono da defensa e uso do galego por parte da Administración autonómica. Nesta liña, denuncia un agravamento no proceso de españolización da man do PP en Madrid e Galiza, que se concreta nunha crecente recentralización política e económica do Estado.

Fronte a isto reclama plena soberanía nacional para Galiza, mais tamén o inmediato traspaso e desenvolvemento competencial que permita ao noso país dotarse dunha maior capacidade de decisión nas materias que afectan de maneira directa ás condicións de vida e de traballo das clases populares.

Ao mesmo tempo, faise unha aposta expresa por orientar a loita sindical cara a “superación do sistema capitalista”, facendo un chamamento á “politización” da clase traballadora e a axitación nas empresas e nos centros de traballo. Engádense tamén referencias a “combater a criminalización e represión sindical” valorizando socialmente a CIG como “instrumento útil para a transformación da realidade”, á necesidade de fortalecer a acción no relativo á cuestión de xénero e á problemática específica da mocidade ou ao afondamento nas relacións internacionais por parte da central.

As alternativas da CIG

A continuación o relatorio de acción sindical recolle de xeito detallado as principais propostas e alternativas que dende o sindicalismo nacionalista e de clase se formulan para superar este contexto de graves dificultades para a clase traballadora galega.

As achegas inciden na liña dos últimos catro anos avogando por unha maior presenza pública na economía, por unha reforma fiscal progresiva, polo artellamento dun sistema financeiro galego a través dunha banca pública, pola mellora das prestacións e pensións –apostando pola equiparación da pensión mínima co SMI ou por establecer un salario de inserción laboral que garanta unha fonte de ingresos a quen non perciba prestación- e por garantir o dereito á vivenda a través dun alugueiro social e da modificación da lei hipotecaria para poñer fin aos desafiuzamentos. Formúlase tamén a necesidade dun Marco Galego de Relacións Laborais “con plenas competencias en materia lexislativa, normativa e de regulación da participación no mundo do traballo en Galiza”.

Ademais, apélase a necesidade de promover convenios colectivos galegos como único xeito de evitar a degradación dos salarios e das condicións laborais que pretende a reforma da negociación colectiva mediante a ruptura dos convenios provinciais a través dos convenios de empresa. Tamén se incide na conveniencia de seguir afondando na incorporación da análise das condicións de traballo e das discriminacións que afectan en especial á mocidade traballadora, “artellando unha resposta contundente e reivindicando un cambio de modelo económico e social para que a mocidade teña futuro”.

Finalmente, fálase de seguir a vertebrar propostas en materia de acción feminista, involucrando a todas as estruturas do sindicato na incorporación das políticas de igualdade, continuar coa introdución da perspectiva de xénero e afondar na relación con outras organizacións de mulleres.

Aprobado o relatorio de Organización por 354 votos a favor, 1 en contra e 30 abstencións

paula.castro — Sat, 25 May 2013 18:19:59 +0200

Galería de imaxes

A CIG márcase como obxectivos para os vindeiros catro anos mellorar a súa organización interna para garantir que, ante o ataque xeneralizado aos dereitos e condicións de vida, a central sindical dá unha única resposta “solidaria e común como clase”; perfeccionar o modelo federativo e territorial; reforzar a acción sindical na empresa e o papel das delegadas e delegados; incentivar a participación das persoas desempregadas; e reforzar a participación das mulleres na estrutura sindical, da mocidade e das persoas pensionistas e xubiladas.

O relatorio de Organización analiza o significativo medre da central sindical nos últimos anos e a necesidade de adaptala ás novas circunstancias no que respecta a métodos de traballo para dar unha resposta unificada ás campañas ou acordos adoptados polos órganos da dirección da central sindical, mellorando o funcionamento dos organismos das diferentes estruturas e reforzando o papel dos Secretariados tanto Comarcais como Federais.

Modelo federativo e territorial

Xunto a iso, o VI Congreso acordou debater e resolver, con grande acordo, o futuro mapa federativo, definindo a unificación de federacións pero vinculando este debate coa adscrición de empresas e sectores, tendo en conta a súa vertebración territorial máis alá das cabeceiras de comarca.

Do mesmo xeito, resolveu buscar solucións e definir novos territorios desde a evolución e fusión de actuais Unións Locais non cabeceira de comarca, así como o papel das Unións Locais que si o son.

Acción sindical na empresa

A CIG considera que a súa forza como sindicato reside nos traballadores e traballadoras “unidos e organizados no seu centro de traballo, na defensa duns intereses comúns” ,porque desa unidade depende a capacidade de resposta do sindicato aos problemas concretos dos traballadores e traballadoras e a conciencia de clase.

Por iso entende que é fundamental manter un contacto directo con delegadas e delegados de persoal, membros de comités de empresa e delegados/as de sección sindical favorecerendo o debate, formación e información sobre as propostas mobilizadoras en todos os ámbitos. Para iso proponse a celebración de asembleas comarcais de carácter, como mínimo, bimensual.

Colectivos de especial atención

A CIG fíxase prestar unha especial atención na acción sindical a colectivos como as persoas desempregadas; mocidade traballadora e persoas pensionistas e xubiladas. Alén diso, márcase o obxectivo de reforzar, nos videiros catro anos, a participación das mulleres na estrutura sindical.

Hai un ano, a central sindical promoveu a organización das persoas desempregadas consciente da súa especial problemática. No Congreso acordouse definir de forma máis clara o seu funcionamento; pór en marcha asembleas de desempregadas/os en todas as Unións Locais e Comarcais, nomear unha persoa responsábel nas Executivas Comarcais e Locais para facer seguimento e colaborar na dinamización e posta de marcha das inciativas que se acorden desde as asembleas.

Reforzo da participación das mulleres na estrutura sindical

Alén dos avances acadados, a CIG considera necesario que sexan as propias Secretarías da Muller no ámbito comarcal e federativo as que realicen convocatorias periódicas da comisión, de xeito que se debata sobre os temas que lles afectan. A central sindical entende que isto reforzaría o traballo e a participación das mulleres na Comisión Nacional.

Do mesmo xeito, e para enfrontar os continuos ataques por parte dos gobernos contra os dereitos das mulleres apóstase por continuar na liña iniciada desde o último Congreso, e seguir artellando vías de diálogo e colaboración mutua coas organizacións feministas que traballan no ámbito do nacionalismo.

Para que isto sexa posíbel, apóstase por avanzar na incorporación de mulleres na acción sindical desde o ámbito máis próximo, que é o federativo, poñendo especial empeño naquelas máis masculinizadas.

Mocidade

Para promover unha máis activa participación da mocidade no Congreso proponse a creación dunha estrutura específica da CIG-Mocidade composta por cadros sindicais menores de 30 anos, membros dos organismos, que se organizan en dúas comisións:

- A Comisón Comarcal da CIG-Mocidade, composta por todos os cadros sindicais menores de 30 anos que participen na comarca, sexan comarcais ou nacionais, que escollerán á persoa Responsábel, que asistirá ao Secretariado Comarcal, con voz pero sen voto.

- A Comisión Nacional da CIG-Mocidade estará composta polas persoas responsábeis das comisións comarcais que elixirán a/ao responsábel Nacional da CIG-Mocidade, que asistirá ao Secretariado Confederal da CIG, con voz pero sen voto.

A responsabilidade de facer seguimento e da execución destas políticas e inciativas definidas na estrutura da CIG-Mocidade recaerá nos Secretarios e Secretarias de Organización nos distintos ámbitos.

Persoas xubiladas e pensionistas

As políticas de recortes nas prestacións sociais públicas, nas pensións e nos servizos á denominada terceira idade, nos sistemas de atención á saúde ou á dependencia, xunto ás novas tendencias no rol social familiar, non só como coidadores/as dos máis cativos senón mesmo de sostén económico do grupo familiar pola situación de desemprego ou ausencia doutras rendas de parte ou de todos os seus membros, configuran toda unha problemática social que reclama a atención da central sindical.

Por iso o VI Congreso encarga expresamente á Executiva Confederal a elaboración dunha proposta que deberá ser aprobada polo Consello Confederal na que se definan as vías organizativas e de acción sindical para propiciar a participación activa deste coletivo.

Apróbase o Informe da Executiva Confederal con 430 votos a favor, 5 en contra e 61 abstencións

paula.castro — Sat, 25 May 2013 14:27:00 +0200

Galería de imaxes

O período que vai desde o pasado congreso da CIG, celebrado o 20 de xuño de 2009, até a celebración deste 6º congreso, está marcado na súa totalidade polas consecuencias negativas que para Galiza e as súas clases populares está a ter a crise económica e financeira e as políticas antisociais e antiobreiras promovidas desde o poder, ao amparo desta. Por iso este foi o eixo do informe de xestión da Executiva Confederal que foi presentado polo secretario xeral, Suso Seixo.

Segundo explicou, a explosión desta crise económica e financeira é “a punta do iceberg” dunha crise máis profunda que afecta globalmente ao propio sistema capitalista e que se pon de manifesto tamén noutros ámbitos, entre os que salientou “a crise político-institucional, a crise alimentar, a crise enerxética, a crise climática e medioambiental ou a crise ideolóxica”.

A CIG entende que os estados da periferia europea son os que máis a están a padecer, cunha forte destrución do seu tecido produtivo, o desmantelamento e privatización dos seus servizos e empresas públicas, a redución do seu sistema público de protección social e coa imposición dunhas políticas de austeridade e recorte de dereitos que Seixo cualificou de “profundamente inxustas e antidemocráticas”.

Denunciou a especulación coa débeda pública “consentida pola Comisión Europea e o Banco Central, en beneficio da banca, especialmente da alemá”. Unha situación que está levando aos estados da periferia de Europa, “a unha situación practicamente de quebra”, e que afecta de forma “máis dura” aos Estados da UE que pertencen á Eurozona. “Non é estraño se temos en conta que estes Estados cederon á UE a súa política monetaria, polo tanto a súa capacidade para emitir moeda, depreciala ou fixar o tipo de xuros”, explicou, engadindo que “renunciaron así a ter un verdadeiro banco central e política monetaria propia, ao tempo que deron o visto e prace a un Banco Central Europeo que, ademais de funcionar á marxe do control das institucións políticas europeas, non cumpre realmente o seu papel de banco central xa que ten prohibido, polo propio Tratado da UE, prestar cartos directamente aos Estados ou comprarlles débeda pública”.

Fronte a isto, denunciou que o BCE si proporciona miles de millóns de euros á banca privada, para que esta compre débeda aos Estados a uns xuros totalmente abusivos. “Este é o grande negocio da banca, sen risco algún, a conta de degradar a calidade de vida de amplos sectores da poboación”.

O secretario xeral da CIG denunciou que todo isto estase a facer “baixo a dirección política e ideolóxica da dereita europea, coa inestimábel colaboración da socialdemocracia, é dicir, o PP e o PSOE, respectivamente, no caso do Estado español”.

Ante isto denunciou o proceso de dereitización, non só nas políticas económicas, senón tamén nas sociais e laborais e mesmo no exercicio de dereitos e liberdades públicas, alén da represión “con dureza” e silenciamento daquelas organizacións sociais e políticas “que nos mobilizamos contra todas estas medidas antisociais e este modelo económico”. Como exemplo puxo os xuízos a sindicalistas da CIG e a integrantes de diferentes movementos sociais ou políticos.

As políticas en Galiza e no Estado

Para Seixo, a chegada ao goberno do estado do PP e a súa nova maioría absoluta en Galiza, acentuaron aínda máis as políticas “antiobreiras e antisociais de recorte de dereitos, de redución do investimento público, de rebaixar salarios, de recentralización do estado e de desmantelamento de todo o público, sexan servizos ou empresas”.

Para demostralo fixo un repaso ás “contrarreformas” en materia laboral e social e concluíu que malia xustificalas como necesarias para reducir o déficit público, favorecer a competitividade da economía e crear emprego “están a servir para todo o contrario: a economía segue en recesión, aumentou a destrución de emprego, incrementouse a débeda pública e son cada día máis o número de persoas que viven por debaixo do nivel da pobreza”.

Salientou ademais as consecuencias “devastadoras” das políticas do PP en Galiza, que teñen provocado un peche continuado de empresas e as cifras de desemprego máis altas da nosa historia e fixo especial fincapé na destrución do noso sector industrial.

A isto engadiu o “auténtico drama” que a emigración dun total de 77.000 galegos e galegas menores de 35 anos, nos últimos catro anos, supón para Galiza, tanto dun punto de vista social como económico e denunciou que o PP de Galiza e a Xunta presidida por Feijóo “están a ser coherentes coa súa ideoloxía de dereitas, neoliberal e profundamente antigalega”. Alén diso, acusou a Núñez Feijoo de facer “seguidismo” das directrices que fixa o goberno central do PP, “en beneficio do capital financeiro español”.

Non esqueceu falar tamén dos altos índices de corrupción que se está a dar nos partidos sistémicos, nomeadamente no PP. Corrupción que non ten provocado “que estes cara duras dimitan dos seus cargos públicos” porque, afirmou, “son parte do poder, están acostumados a roubar, explotar, mentir. Polo tanto na súa inmoralidade e desprezo polo pobo cabe isto e moito máis”.

Mobilización

Seixo lembrou as mobilizacións protagonizadas pola CIG, que abrangueron frontes diversas, desde a defensa dos postos de traballo, as pensións, os salarios ou os servizos públicos, até a oposición, na rúa, ao proceso de bancarización das caixas de aforro, a defensa dos convenios, a resposta á Constitución española para introducir o principio de equilibrio orzamentario, no apoio a desempregadas e desempregados, a afectadas/os polas preferentes ou desafiuzamentos ou na defensa do idioma fronte os ataques ao PP. E salientou especialmente as grandes mobilizacións convocadas arredor das catro folgas xerais convocadas neste período.

Lembrou que a central sindical defendeu, durante todo este período, toda unha serie de alternativas, ademais de promover un debate político ideolóxico coa clase traballadora e a sociedade en xeral, sobre as causas da crise, a quen beneficia e a que intereses responde.

Sinalou que a central sindical decidiu traer a un primeiro plano o debate sobre o papel que cumpre Galiza no estado e na UE e a importancia da soberanía. “Se a defensa do noso dereito a decidir e a nosa soberanía política, como nación, estivo sempre máis xustificada”, no actual contexto, dixo, “cobra especial importancia o dereito a decidir, o dispor de institucións políticas e económicas propias sobre as que o pobo teña capacidade de incidir e decidir, nas que resida realmente a soberanía popular, con plenas competencias en materias chave como a política financeira, fiscal, industrial, social ou laboral”.

Organización

No plano organizativo lembrou que a CIG buscou, durante este período, alternativas e fórmulas que fixesen máis eficaz a resposta ás agresións á clase traballadora e que a necesidade de debater e compartir cos cadros sindicais e de unificar o corpo da central sindical levou a promover conferencias sindicais comarcais e cinco asembleas nacionais de delegadas/os, ademais dunha Conferencia Sindical Nacional da que saíu a convocatoria da folga xeral do 29 de marzo de 2012.

Eleccións sindicais

A respecto das eleccións sindicais celebradas neste período, salientou as difíciles condicións que tivo que enfrontar a CIG, xa que a crise afectou especialmente a sectores como Construción e Metal, e a comarcas como Vigo ou Ferrol, nos que era a central sindical maioritaria. “A situación de perda de emprego creou un clima moi propicio para que moitos empresarios puideran ser máis eficaces na súa habitual presión sobre as traballadoras e traballadores das súas empresas, para que non se presentaran como candidatos e candidatas da CIG ou para que non votasen as nosas candidaturas”.

A Executiva entende que estas circunstancias foron as que provocaron a caída de dous puntos na representatividade da CIG. Porén, e dado que a situación de crise vai continuar, “i8mos ter que superar ese escenario adverso para a CIG con máis organización e mellor planificación das eleccións durante o período dos catro anos”.

Negociación colectiva

Tras lembrar que a negociación colectiva é unha das principais ferramentas coas que conta a clase traballadora, o secretario xeral da CIG denunciou o seu desmantelamento, ao aprobarse a reforma que permite o descolgue das empresas e incumprir o convenio colectivo, pola vía de darlle prevalencia ao convenio de empresa sobre o de sector e tamén mediante a redución da ultraactividade.

Unha reforma que “pretende dividir e individualizar aínda máis as relacións laborais, rebaixar salarios, empeorar globalmente as condicións de traballo, provocar unha caída na afiliación, restarnos forza ás organizacións sindicais e marxinarnos nos centros de traballo, de forma especial ao tipo de sindicalismo que a CIG practica”.

Sinalou que a ameaza permanente da posíbel perda do posto de traballo está a dificultar a resposta necesaria e recoñeceu que a conflitividade vinculada á negociación colectiva ten diminuído moito nos dous últimos anos. “Son moitos os convenios que están sen negociar, correndo o risco, moitos deles, de desaparecer como consecuencia da aplicación inmediata da redución a un ano da ultraactividade” dixo e engadiu que “os convenios que están sen asinar, na grande maioría dos casos, están a aceptar unha caída importante dos salarios e retrocesos noutros dereitos”.

Esta situación leva a que a CIG acordara facer todos os esforzos organizativos que sexan necesarios para adaptarse a esta nova realidade, “estarmos á altura das circunstancias e darmos a resposta que a clase traballadora galega precisa e exixe de nós”.

Seixo fixo tamén un repaso polas consecuencias do diálogo social para afirmar que “somos os primeiros en reivindicar a importancia da unidade sindical, máximo nun momento como o que estamos a vivir. Mais esa unidade non pode ser algo aparente, nin pode ser unha unidade por arriba e para grandes convocatorias”.

O secretario xeral da CIG entende que a unidade, para que poida falarse de tal, ten que darse por abaixo, nos centros de traballo, á hora de enfrontar os convenios., os despedimentos, os recortes de salarios e doutros dereitos e “sempre que non veña precedida de acordos confederais, estatais ou autonómicos que supoñan recorte de dereitos ou imposibiliten á clase traballadora galega negociar as súas propias condicións de traballo”.

Do mesmo xeito, lembrou o traballo desenvolvido pola central sindical centrado no colectivo de mozas e mozos e salientou o realizado pola Secretaría da Muller, recoñecendo que é preciso corrixir a falta de implicación de algunhas estruturas da central sindical.

Outro dos aspectos resaltados foi a loita en defensa do idioma e contra a pretensión do Partido Popular de desprestixialo, reducir o seu uso público e social e desterralo como lingua de ensino. Unha loita que se traduciu na implicación na Plataforma Queremos Galego e no impulso e participación nas numerosas mobilizacións convocadas.

Suso Seixo rematou a presentación do Informe da Executiva advertindo do complicado escenario no que nos atopamos e do “enorme esforzo organizativo” que isto exixirá á CIG, para reforzar a presenza da central sindical nos centros de traballo, reforzando ideoloxicamente os cadros, dinamizando os organismos e promovendo unha resposta solidaria para “sermos máis áxiles e eficaces na nosa resposta en defensa dos dereitos, dos intereses e dunhas condicións de vida dignas para a clase traballadora galega e en Galiza”.

Seixo aposta por fortalecer a CIG e por pasar á ofensiva ante as agresións que está a padecer a clase traballadora

paula.castro — Sat, 25 May 2013 14:22:39 +0200

Galería de imaxes

Seixo explicou que no Congreso farase unha valoración das medidas que se foron adoptando desde que comezou a crise, que tiveron como consecuencia “unha destrución de emprego como non se recorda; a precarización das condicións de traballo; un deterioro dos servizos públicos básicos como o ensino ou a sanidade; problemas de vivenda; a emigración da mocidade pola imposibilidade de atopar un posto de traballo”. Unha situación á que, dixo, “non se lle atopa saída con este tipo de políticas”, malia o que “os gobernos seguen empeñados en mantelas”.

Respecto das alternativas defendidas pola central sindical, sinalou desde a demanda dunhas políticas fiscais diferentes “onde pague quen máis ten”, até a exixencia de combater a fraude fiscal, “que ademais sábese quen a comete: as grandes empresas e a banca”. Xunto a iso, subliñou que a CIG aposta por unha reforma do sistema fiscal para que pague máis quen máis ten e por un incremento significativo do investimento público para reactivar a economía ou canalizar axudas á pequena e mediana empresa, que, lembrou, “é a verdadeira xeradora de emprego e está a ter graves problemas de liquidez porque a banca non lle fai préstamos e os que lle fai son a uns xuros realmente abusivos”.

Nese sentido, sinalou que a CIG, durante todo este período reivindicou a creación dunha banca pública para que se garanta que os recursos chegan ás PEMES e ás familias e se apoie o tecido produtivo fronte o actual modelo especulativo. “Un conxunto de alternativas que están aí e que se por parte dos poderes non se teñen en consideración é porque estamos gobernados por forzas políticas que só están preocupadas por salvarlle os intereses á banca a custo de precarizar condicións de traballo e de vida de sectores cada vez máis amplos da poboación”, denunciou.

Ante a gravidade da situación sinalou que a central sindical ten valorado que “as solucións a isto non van vir de movementos espontáneos por moi grande que sexa o seu grao de indignación” e concluído que “a indignación ten que se canalizar a través da organización”.

Precisamente para reforzar a organización explicou que do Congreso sairá o compromiso de fortalecer o sindicato e manter a vía da mobilización e contestación social para “ir mudando, pouco a pouco, a correlación de forzas, que neste momento non é favorábel á clase traballadora, é claramente favorábel ao capital, tanto no ámbito da empresa como no ámbito das institucións para que á fronte delas estean organizacións que si crean no cambio e que é posíbel facer outras políticas, ter modelos económicos e sociais moito máis xustos, solidarios e igualitarios”.

Soberanía

A este respecto salientou que nos documentos a debate faise moito fincapé na soberanía, entendendo que, “ante a enorme concentración do poder económico e político en institucións que funcionan á marxe do control da cidadanía”, é indispensábel recuperar a capacidade de decisión “para aquelas institucións onde realmente está a soberanía do pobo e onde temos capacidade de incidir os movementos sociais: o Parlamento Galego”.

Así sinalou que a CIG reclama un Parlamento con plenas competencias en todas as materias “se queremos ter garantías de que en Galiza se fagan políticas para garantir a nosa saída á crise desde unha perspectiva favorábel á maioría social”.

A preguntas das/os xornalistas respecto da saúde da CIG, Seixo explicou que a acción sindical estase a facer con moitas dificultades. “Estase a perder moito emprego, precarizando moito as condicións laborais, reducindo os salarios e hai un grande temor, lóxico, por parte da maioría das traballadoras e traballadores a perder o seu posto de traballo e polo tanto o que priorizan é iso”, dixo, denunciando que estas circunstancias posibilitan que as empresas “poidan ameazar e chantaxear moito máis ás traballadoras e traballadores”.

Ante estas adversas condicións, cualificou de “heroico” o traballo sindical que están a facer os delegados e delegadas da CIG nos centros de traballo e valorou que, malia isto, a central sindical mantén a iniciativa á hora de dar resposta ás agresións que está a padecer a clase traballadora.

De feito, matizou que foron estas circunstancias as que levaron á central sindical a decidir que hai que mellorar os métodos de traballo e consolidar máis o sindicato como ferramenta para a defensa da clase traballadora fronte a estas agresións. A isto engadiu a necesidade de incrementar o contacto cos centros de traballo “para que as nosas alternativas cheguen de forma directa a eses traballadores e traballadoras porque, por outras vías, teñen moi difícil saber que é o que defendemos”.

Folga xeral á ofensiva, non á defensiva

Preguntado por se a CIG ten valorado a convocatoria de folga xeral, o secretario xeral afirmou que “se de nós dependera estariamos en folga xeral mañá mesmo” porque, lembrou, “o goberno xa manifestou que non van mudar estas políticas e as súas consecuencias estámolas vendo todos os días”.

Seixo entende que non se pode agardar a que se fagan novos recortes para valorar unha convocatoria de unha folga xeral á defensiva. “Temos unha situación tan difícil por diante que hai que pasar á acción para reivindicar outras políticas económicas e sociais”.

Lembrou que xa se está a percibir o deterioro dos servizos públicos, do ensino, da sanidade e a haber consciencia das dificultades que haberá para acceder a unha pensión. Alertou de que nesta materia vai a haber máis recortes e advertiu de que isto non se vai solucionar pola vía de pactos sociais. “Parécenos que iso é un profundo erro. É xerar expectativas en algo do que non hai absolutamente posibilidade ningunha de sacar nada favorábel á clase traballadora”.

De feito lembrou que o pacto social máis recente, o das pensións, “no único que se concretou é en que nos imos ter que xubilar cada vez a unha idade máis avanzada pero en nada máis” e afirmou que “nunha actitude de debilidade e de desmobilización é imposíbel sacar nada a favor da clase traballadora”.

Por iso reiterou que, para a CIG, é fundamental convencer á xente de que esta situación só se pode mudar a través da mobilización social e que unha folga xeral “ten un valor político e ideolóxico moi importante porque é unha demostración de poder da clase traballadora e dos diferentes sectores sociais que están a ser agredidos polo poder económico”.

Arrinca o VI Congreso da CIG baixo o lema “É necesario. É posíbel. Organización, loita, soberanía”

paula.castro — Sat, 25 May 2013 14:16:40 +0200

Galería de imaxes

“Douvos a benvida á cidade de Compostela, a pesar de terse convertido nun bo exemplo das practicas de saqueo e espoliación ás que vén sendo sometida a Clase Traballadora por parte dos poderes económico-financeiros e que tan ben executan os seus monicreques Rajoy e Feijoo dos Gobernos do Estado e da Xunta de Galiza”, comezaba Noceda.

O secretario comarcal da CIG de Compostela poñía así á capital de Galiza como exemplo das consecuencias que as chamadas políticas de austeridade teñen para esta cidade en particular e para Galiza e as galegas e galegos en xeral. Unha cidade que, dixo “vén de se converter nun deserto empresarial, na que os traballadores e traballadoras en situación de desemprego superan xa o 27%, ao tempo que o goberno municipal do PP se estableceu como a meca da corrupción e o despilfarro económico cara os seus adeptos”.

Noceda salientou que ante isto, “o noso País, precisa dun movemento sindical como o que representa a CIG para, coa nosa forza e capacidade mobilizadora, frear dunha vez o roubo, saqueo e espoliación do noso pobo” e alertou de que “serán eles ou nós e nesta loita non podemos ter dúbidas de que as alternativas baseadas no chamado diálogo social só nos van conducir a seguir afondando na espoliación da nosa clase”.

Para evitar esa espoliación, lembrou que neste VI Congreso, “imos afortalarnos e afortalar á Clase Traballadora Galega xa que só co necesario combate social e ideolóxico imos facer posíbel un cambio radical de modelo económico que permita, coa nosa organización e loita, construír unha patria soberana e socialista”.

Xogaba Noceda co lema escollido pola central sindical “É necesario. É posíbel. Organización, loita, soberanía”, que sintetiza os principais elementos dun debate que se vén desenvolvendo desde hai meses nas distintas federacións e comarcas e que culminará nestas dúas xornadas.

As/os 682 congresistas -540 elixidas/os polas distintas federacións e comarcas; 136 membros do Consello Confederal e 6 da Comisión de Garantías- comezarán, a partir de agora, as sesións congresuais que se inician coa presentación, por parte do secretario xeral, Suso Seixo, do Informe da Executiva Confederal.

Xunto a estes participan no Congreso 25 delegacións internacionais e 26 delegacións de organizacións sociais, políticas ou culturais de Galiza.

A Xunta transmite ao Comité de Alimentos Lácteos o fracaso para reflotar a empresa

begonha.carballo — Sat, 25 May 2013 00:02:45 +0200

Dito anuncio, explica o responsábel da FGAMT_CIG de Lugo, Christian López Carmona, realízase no derradeiro día hábil previo á entrada legal na situación de concurso de acredores, é dicir,” no derradeiro instante da prórroga da final do partido”. Ademais, aproveitouse a ocasión para trasladarlle ao Comité que o socio industrial e actual propietario da factoría se desmarcaba totalmente do proxecto e con isto, a posibilidade de continuar adiante co actual Plan de Negocio. “Dito doutras palabras, serviu para descargar un carro de chapapote sobre Leche Pascual, iso si, destacando que a Xunta continuará agardando para axudar, sempre e cando se apareza un “milagre”, ou como din, ‘un socio industrial que achegue experiencia, capacidade de xestión e capacidade financeira’”.

A valoración do comité desta reunión foi profundamente negativa, logo que dunha banda se constatou o fracaso de conseguir unha solución para Alimentos Lácteos por parte da Xunta e, doutra, “o escaso compromiso e rigorosidade” logo que se formula a retirada dun dos factores clave, Leche Pascual, no último intre. “Non é de recibo que a estas alturas, do mesmo xeito que se demandaron compromisos formais ás outras partes, non se tiveran as garantías formais suficientes co socio industrial”.

Doutra banda, o responsábel comarcal da FGAMT-CIG, lembrou que os traballadores e traballadoras estiveron denunciando, dende hai varias semanas, que a actitude de silencio e inacción da Xunta podía comprometer o futuro do socio industrial e que, neste contexto, todo parecía indicar que a Xunta de Galiza abandonaba o proxecto de Alimentos Lácteos abocándoo de xeito irremediábel á entrada en concurso de acredores. “Hoxe, todos estes extremos se materializaron, feito que lamentamos e que entendemos que prexudicará principalmente as partes máis débiles, os traballadores e os produtores. En definitiva, hoxe a Xunta montou un número especial para, por desgraza, consumar o fracaso da súa xestión e tratar de endosárllelo a outro dos axentes implicados”.

Os traballadores/as mantiveron a última hora da tarde deste venres unha asemblea na factoría de Outeiro de Rei, co obxecto de analizar a actual situación e os seus efectos, así como introducir o novo escenario que se producirá coa entrada no concurso de acredores e a súa adaptación ao mesmo, “logo que o obxectivo inicial e sempre presente por parte dos traballadores continúan a ser os mesmos, que, de manter a actividade na factoría se manteña a vinculación cos actuais traballadores”.

CIG, CCOO e UGT de Vigo rexeitan a construción do macrocentro comercial Porto Cabral en Liñeiriños

ivan — Fri, 24 May 2013 13:54:03 +0200

Dende as centrais explican que, sen entrar a valorar a proposta concreta xa que aínda se descoñecen os detalles do proxecto do denominado Porto Cabral, rexeitan a implantación dun novo centro comercial en Vigo xa que consideran que a cidade xa está actualmente saturada deste tipo de oferta comercial coa existencia de nove centros deste tipo, situación que se agravará se finalmente se desenvolven os proxectos en marcha para o Calvario (Bandeira) ou na nova estación do AVE.

Ao mesmo tempo, denuncian a utilización demagóxica de presuntas cifras de creación de postos de traballo, “que se aproveita da moi difícil situación que atravesan as 80.000 persoas desempregadas na nosa comarca; experiencias como as de Marineda City na Coruña ou As Cancelas en Compostela demostran, na práctica, que o único que producen estes macroinvestimentos, tras os que se agocha un indisimulado interese de lucro relacionado coa construción dos equipamentos -que neste caso se beneficiará dunha inxustificábel expropiación pública de terreos (entre eles monte actualmente en man común)-, é o deslocamento de estabelecementos desde os centros xa existentes aos de nova creación sen dar lugar a unha creación neta ou sostida de emprego”. Ademais, critican que as contratacións que se fagan serán maioritariamente precarias, “cun abuso por parte destas grandes cadeas da modalidade a tempo parcial que non garanten un salario que permita vivir dignamente”.

Por outra banda, lembran que o modelo comercial que representan este tipo de grandes áreas colida co desenvolvemento do pequeno e mediano comercio -como veñen de denunciar os colectivos de comerciantes- un sector local fronte ao capital transnacional das grandes cadeas e franquicias (tamén presente na promoción destes investimentos). Un pequeno comercio que supón un importante número de empregos ademais dunha significativa contribución ao desenvolvemento económico da cidade e da comarca.

Por último, entenden que é urxente unha resposta real por parte do conxunto das Administracións públicas, quer estatal, quer autonómica, quer tamén municipal, para poñer en marcha todas as medidas precisas para frear o brutal esmorecemento do sector industrial da nosa cidade e bisbarra que é o que realmente achega valor engadido á economía produtiva.

“O futuro de Vigo, a creación de riqueza e de emprego, non pasa por alargar o sector servizos, dependente dunha demanda interna e consumos inevitabelmente en descenso a consecuencia da queda da capacidade de compra da maioría social, resultante do empobrecemento de salarios e pensións. O futuro de Vigo e da súa comarca pasa ineludibelmente por desenvolvermos as súas inxentes capacidades produtivas, nomeadamente as de carácter industrial, como motor da economía galega”, rematan.

Publicada a orde de axudas e indemnizacións para mulleres vítimas de violencia de xénero

begonha.carballo — Fri, 24 May 2013 11:11:32 +0200

As axudas económicas están dirixidas a mulleres vítimas de violencia de xénero que residan en Galiza e acrediten insuficiencia de recursos e unhas especiais dificultades para obter un emprego. Mentres que as axudas de indemnización van dirixidas ás mulleres que sofren violencia de xénero e/ou as e os menores ou persoas dependentes delas polos danos e perdas ocasionados como consecuencia da situación de violencia, fixadas mediante sentenza xudicial, no caso de incumprimento, por insolvencia, por parte do obrigado a satisfacelas.

O importe das axudas será, con carácter xeral, equivalente ao de seis meses do subsidio por desemprego vixente, aínda que pode ascender até os vinte catro meses en función das situacións familiares e condicións persoais da solicitante. A contía máxima da indemnización establécese en 6.000 € por cada persoa beneficiaria.

O prazo para a presentación de solicitudes comeza o sábado, 25 de maio, e rematará o 30 de novembro -no caso das solicitudes de axuda-, e o 31 de outubro, para as solicitudes referidas ás indemnizacións.

No arquivo adxunto a esta nova podes descarga a Orde publicada no DOG.

Educación impide recoller no calendario escolar a conmemoración do día de Rosalía de Castro

paula.castro — Fri, 24 May 2013 09:48:21 +0200

Para a CIG-Ensino non é admisíbel este rexeitamento e esta negativa permanente a recoñecer o significado que Rosalía Castro ten para a nosa lingua e literatura. Só nunha permanente actitude de rexeitamento de todo o relacionado coa nosa lingua, nunha negativa a potenciar o uso do noso idioma, no autoodio podemos explicar esta actitude de Educación. É inadmisíbel que haxa que xustificar esta proposta e mesmo explicar por que se quere un Día de Rosalía no Ensino.

Noutra orde de cousas, a CIG-Ensino propuxo que o curso escolar comezase os días 12 e 17 de setembro e lembroulle á Administración que contamos cun horario escolar que supera en moitas horas o de países que sempre se sitúan como modelos en materia de Educación. De acordo cos datos que figuran na propia páxina do MEC, en Galiza o alumnado de Secundaria ten 1050 horas lectivas, fronte ás 868 de Finlandia, as 983 de Francia e as 973 de Alemaña. En Primaria tamén o alumnado galego, con 875 horas, supera as 621 de Finlandia, as 714 de Alemaña e mesmo as 872 de Francia. A Administración non aceptou esta proposta nin a de que o período non lectivo de Semana Santa se iniciase despois do xoves santo, de xeito que todas as localidades galegas coincidisen no desenvolvemento deste período non lectivo.

As datas do calendario quedan deste xeito:

	Inicio de curso	Remate	Nadal	Semana Santa	Entroido
Primaria	12/09	20/06	22/12 – 8/01 ambos os dous inclusive	14/04 – 21/04 ambos os dous inclusive	3, 4 e 5/03
Secundaria	17/09	20/06	22/12 – 8/01 ambos os dous inclusive	14/04 – 21/04 ambos os dous inclusive	3, 4 e 5/03

Drástica redución en Formación do profesorado:

Na mesa tratouse tamén a orde de licenzas retribuídas por formación para o curso 2013-2014. A CIG-Ensino denunciou en primeiro lugar a drástica redución destas licenzas de formación que se reducen nun 63% pois pasan de un cómputo de 1450 meses no pasado curso, a 500 meses neste, en cómputo anual: é como reducilas de 145 a 50. Por tanto estamos a falar de soamente 50 licenzas anuais para un total de 32.000 docentes.

Ademais a CIG-Ensino denunciou que esta oferta consolida a eliminación das licenzas por estudos existentes en até o ano 2011-12 para a realización de teses, obtención de licenciaturas, etc. E é unha oferta que se centra exclusivamente en “formar” profesorado para pór en marcha as seccións bilingües, plurilingües e o proxecto Abalar e non en ofertar ao profesorado a formación que recolla todos os aspectos pedagóxicos, didácticos e currículares para o conxunto das materias e etapas educativas.

Traballadores/as de Fameca convocan unha protesta en Caldas de Reis contra o peche da empresa e para reclamar salarios pendentes

ivan — Thu, 23 May 2013 19:51:37 +0200

Dende a CIG-Metal de Pontevedra explican que a empresa pechou as portas tras entregar as cartas de despido o 13 de novembro do 2012, deixándolles a deber nese momento máis de tres mensualidades de salarios e non indemnizaron con ningunha cantidade.

Segundo denuncian, o empresario aproveitouse do peche de Fameca para derivar parte do traballo que se realizaba na empresa a outra creada ao efecto e á que trasladou algunha maquinaria. “A empresa chámase Beaver Engineering e non figura a nome do administrador de Fameca, Castor Rodríguez Díaz, pero sabemos que traballa nela sen que poidamos dicir en que condición”, indican.

A concentración terá lugar na Alameda de Caldas de Reis entre as 9.00 e as 10.00 horas, para a continuación percorrer en manifestación as rúas de vila e rematar fronte as instalacións da empresa Beaver Engineering.

Nova concentración contra os despedimentos en Telerperformance

begonha.carballo — Thu, 23 May 2013 18:22:48 +0200

Até o momento xa foron entregadas as cartas de despedimento para máis de 40 traballadores/as que até agora prestaban servizos para a campaña de Unión Fenosa Comercial, non está renovando contratos de eventuais e comezou a executar despedimentos “por causas obxectivas” en varias campañas para “facer oco para as recolocacións”. Ademais outros traballadores e traballadoras víronse tamén afectadas polos cambios de quendas, horarios e servizos.

Así as cousas, o vindeiro venres, 31 de maio, está convocada unha nova manifestación e un paro de dúas horas, coincidindo coa data na que se farán efectivos os despedimentos. O percorrido da marcha será o mesmo que se realizou na manifestación do pasado xoves: dende as instalacións de Telerperformance até a oficina comercial de Gas Natural Fenosa e con saída ás 12 do mediodía.

A dirección de Biofabri rebaixa de 39 a 28 o número de traballadores/as aos que afectará o ERE extintivo

ivan — Thu, 23 May 2013 18:17:13 +0200

Os representantes dos traballadores e traballadoras e a dirección da firma farmacéutica mantiveron esta mañá unha nova xuntanza, na que a empresa do Porriño accedeu a rebaixar de 39 a 28 o número de despidos.

O presidente do comité de empresa (CIG), Alberte Gonçalves, explica o rexeitamento tanto á proposta como ás indemnizacións que pretende establecer a compañía, 35 días por ano traballado cun tope de 15 mensualidades, “ao estar moi por debaixo do pactado no seu día, 65 días por ano cun máximo de 46 mensualidades e unha paga lineal de 17.000 euros”.

Gonçalves considera esta proposta “moi insuficiente”, ao tempo que cualifica de “salvaxada” a intención de Biofabri de rebaixar un 16% os salarios. Finalmente, adianta que as conversas cos responsábeis da empresa continuarán o vindeiro martes.

O comité de empresa está a ultimar unha campaña de información e sensibilización social que inclúe a colocación de faixas e carteis e a perfilar un calendario de mobilizacións que contempla a convocatoria de folga na empresa, xa sexa indefinida ou por días. Ao mesmo tempo, desenvolverán distintas xestións a nivel institucional en defensa do emprego.

Os traballadores de Tecnymo fan un “escracho” diante da casa do principal accionista da empresa

begonha.carballo — Thu, 23 May 2013 18:02:52 +0200

O pasado mes de marzo, Tecnymo presentou un ERE extintivo para o persoal da área de negocio da construción naval, que afectou aos operarios destinados nos estaleiros de Ferrol e a aqueles desprazados a Uruguay para a construción de tres barcazas, que a compañía non chegou a rematar. Porén, a empresa -que que posteriormente presentou outro ERE extintintivo- ten pendende o pago dos salarios e tampouco abonou aos traballadores as contías correspondentes ás indemnizacións.

Dende a CIG-Metal de Ferrol entenden que esta actuación responde a unha represalia por parte da compañía, xa que a representación do persoal se negou a asinar o ERE e presentou impugnación xudicial contra do mesmo.

Para visibilizar publicamente a súa situación, os traballadores acordaron repetir este xoves a protesta diante da casa do empresario, tal e como xa fixeran a finais do pasado mes de abril. Ademais, explican dende a CIG-Metal, o próximo 31 de maio terá lugar, no Tribunal Superior de Xustiza de Galiza, o xuízo pola impugnación do expediente de regulación.

Un total de 26 organizacións políticas, sociais e culturais de Galiza asistirán como convidadas ao VI Congreso da CIG

paula.castro — Thu, 23 May 2013 12:50:51 +0200

As organizacións galegas que xa confirmaron a súa asistencia son:

- Consello Galego de Relacións Laborais

- Bloque Nacionalista galego

- ANOVA-Irmandade Nacionalista

- Movemento pola Base

- Compromiso por Galicia

- Nós-UP

- Galiza Nova

- Comités

- Liga Estudantil Galega

- FRUGA. Federación Rural Galega

- Sindicato Labrego Galego

- Fundación Galiza Sempre

- Fundación Castelao

- Fundación FORGA

- Fundación Moncho Reboiras

- Fundación SOLGA

- Mesa pola Normalización Lingüística

- Plataforma Cidadá Queremos Galego

- AS-PG. Asociación Socio-Pedagóxica Galega

- Asociación de Escritores en Lingua Galega

- Asociación galega de Editores

- IGADI. Instituto Galego de Análise e Documentación

- Organización Galega de Comunidades de Montes Veciñais en Man Común

- ADEGA-Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galiza

- Esculca

- Xustiza e Sociedade

A CIG rexeita frontalmente a proposta da patronal para o novo Convenio do Metal da provincia da Coruña

begonha.carballo — Thu, 23 May 2013 12:13:01 +0200

A mesa negociadora constituíse o pasado 4 de decembro no escenario creado tras da reforma laboral do PP e a modificación da negociación colectiva. De feito, agora é a propia patronal a que presenta unha extensa e regresiva plataforma de convenio na que propón a modificación de máis 25 artigos, cunha vixencia de cinco anos, conxelación salarial, eliminación da indemnización por traslado, do complemento de eventualidade, redución do prezo das horas extraordinarias e das dietas, etc.

Para máis gravidade, denuncia o responsábel de Organización da CIG-Metal, Ramón Alfonzo, a patronal comeza as negociacións incumprido o recollido no último convenio provincial e pretende non aplicar a suba do IPC de 2012, xa pactada, o que suporía un incremento dun 1.9% das táboas salariais. “A actitude da patronal é tan descarada que nin sequera quere cumprir co asinado e pretende que iniciemos a negociación asumindo a renuncia da suba salarial correspondente a 2012”, critica.

Alfonzo matiza que a negativa da patronal a asinar as táboas actualizadas impide que os traballadores/as do sector poidan reclamar os incrementos, pois non están publicados no BOP. Se o empresariado non muda de actitude e mantén a negativa a recoñecer as subas pactadas, a parte social presentará demanda de conflito colectivo. “Se actúan con mala fe, non nos deixan máis camiño que recorrer á vía xudicial”, asevera.

A respecto das condicións económicas, a CIG-Metal demanda unha vez máis que os acordos para os complementos específicos que perciben os traballadores/as das auxiliares de Navantia se inclúan no texto do convenio provincial, especialmente tendo en conta que as empresas buscan saírse deses acordos. Dende a Federación apóstase por introducir estes acordos como anexo ao convenio ou ben darlle unha volta á redacción dos complementos e incluílos nalgún artigo.

Defensa conxunta do sector

Fronte a esta proposta de precarización das condicións de traballo, as tres centrais sindicais con representación na mesa de negociación (CIG, UGT e CCOO) acordaron facer unha fronte conxunta de rexeitamento da proposta da patronal e pola defensa do convenio, cunha táboa reivindicativa común. As principais demandas da mesma resúmense en: aplicación da suba pactada para o 2012; mantemento dos dereitos recollidos no actual convenio, mantemento do poder adquisitivo e unha vixencia limitada a dous anos.

Así as cousas, tampouco se descarta a convocatoria de asembleas, mobilizacións e paros no sector da provincia da Coruña, se a patronal insiste en manter a súa regresiva proposta e dilatar a negociación máis alá do verán.

Preséntase unha única candidatura á Executiva Confederal acordada polas distintas sensibilidades actuantes na CIG

paula.castro — Thu, 23 May 2013 11:53:08 +0200

Candidatura á Executiva Confederal

1.- Xesús Seixo Fernández.

2.- Elvira Patiño Ogea.

3.- Francisco Xabier Cartelle Pérez.

4.- Manuel Currás Meira.

5.- Miguel Anxo Malvido Cabirto.

6.- Margarida Corral Sánchez.

7.- Anxo Pérez Carballo.

8.- Ramiro Oubiña Parracho.

9.- Xosé Francisco Miranda Vigo.

10.- Antolín Alcántara Álvarez.

11.- Anxo García Torres.

12.- Paulo Carril Vázquez.

13.- Obdulia Diniz Carlos.

14.- Laura Bugallo Sánchez

15. María do Tránsito Fernández Fernández

16. Asunción Castiñeira Fernández

17. Alberte Gonçalves Herrero

18. Francisco Xabier González Sío

19. María Placer Vila Rodríguez

20. Fernando R. Acuña Rúa

21. Susana Riveira Fernández

22. Marta Dacosta Alonso

23. Xesús Anxo López Pintos

24. Dolores Martínez Castelo

25. Xosefa Romero Alvarez

26. Adolfo Martín Naya Fernández

27. María Dolores Rodríguez Vázquez

28. Antonio López Rivera

29. Serafín Otero Fernández

30. Cristina Martínez Padín

31.Cristina López Lobariñas

32. María Esther Vila Vázquez

33. Manuel Domínguez Pereira

34. Concepción Freire Montes

35. Xosé Fernández Piñeiro

36. Rafael Iglesias García.

A dirección de Alimentos Lácteos confirma que esgotará os prazos para a solicitude de concurso ante a falta de resposta da Xunta

begonha.carballo — Thu, 23 May 2013 11:09:34 +0200

Na reunión mantida coa dirección, trasladouse ao Comité que a empresa continúa sen confirmación de ningún tipo por parte da Xunta de Galiza e que de xeito formal, a empresa trasladou aos organismos dependentes da Xunta que, dado que non se ten ningún tipo de información ao respecto, nin positiva nin negativa, se esgotarán os prazos para a presentación da solicitude do concurso de acredores. Dita solicitude tería lugar o vindeiro luns 27 de maio. Neste senso, o Secretario Comarcal da FGAMT-CIG de Lugo, Christian López Carmona, apuntou que, a pesares de seren parte citada e referida nas declaracións da Xunta de Galiza, a empresa descoñece, no escenario actual, cales son os pasos a dar para a tan manida “aliñación”.

As protestas continuarán

Durante a mañá conxunto do cadro de persoal continuou coas mobilizacións en defensa dos seus empregos e a continuidade da planta de Outeiro de Rei. Por volta das 13.00 horas partía dende as instalacións da factoría a manifestación dos traballadores e traballadoras, accedendo á estrada N-VI, percorréndoa até a Casa do Concello de Outeiro de Rei. Durante a protesta, que se prolongou por espazo duns 45 minutos, tamén se realizou unha sentada dos traballadores/as durante 10-15 minutos na estrada.

Unha vez diante do concello de Outeiro de Rei, os traballadores/as continuaron a demandar dunha vez por todas que a Xunta “deixe de xogar o gato e o rato, axudando a sementar a confusión entre os afectados polo conflito de Alimentos Lácteos” e, concrete a que se deben os atrancos para non consolidar a salvación da empresa. Especialmente, subliñou López Carmona, tendo en conta os pasos dados por todas as partes afectadas e as aproximacións feitas.

A este respecto, cuestionou os motivos polos que a Xunta non é quen de garantir a operación para o reflote de Alimentos Lácteos. “É evidente que non ten outra resposta que a propia administración galega non cree no proxecto e decidiu darlle morte do peor dos xeitos, xogando a trasladar a boa disposición do que non foron capaces de arranxar en condicións e prazos máis óptimos”, denunciou.

Así as cousas, os traballadores advertiron que, dentro da situación concursal ou na que corresponda, seguirán a demandar compromisos para o mantemento dos postos de traballo, sempre e cando se retome a actividade da empresa.

Os mariñeiros da flota cefalopodeira galega en Mauritania animan á cidadanía a participar na manifestación do venres 24 en Marín

ivan — Wed, 22 May 2013 19:33:49 +0200

Dende a central nacionalista explicaron que a mobilización conta xa co apoio dos comerciantes da localidade pontevedresa, que se comprometeron a pechar as súas portas en sinal de solidariedade a partir das 20.00 horas. O Goberno local de Bueu e todos os grupos municipais de Marín tamén expresaron o seu apoio á iniciativa.

O responsábel da CIG-mar, Xabier Aboi, fai un chamamento á veciñanza a acudir á manifestación para amosar o seu compromiso cun sector do que dependen centos de familias , “sobre todo tendo en conta que o vindeiro día 29 vai ter lugar a votación na comisión de Pesca do Parlmento europeo”.

Os afectados están a desenvolver un intenso traballo de información e sensibilización social coa distribución de panfletos, carteis e faixas, ao tempo que levan a cabo unha labor institucional con ducias de entrevistas e xuntanzas.

Delegados/as sindicais da CIG no naval vigués cortan o tráfico para demandar carga de traballo e unha solución á retroactividade

ivan — Wed, 22 May 2013 19:05:58 +0200

A marcha partiu ao mediodía do local da central nacionalista na cidade para realizar un corte de tráfico na rotonda da Travesía de Vigo coa rúa Jenaro de la Fuente, onde permaneceron uns minutos. A continuación continuaron en manifestación até Urzaiz antes de regresar ao punto de partida. A protesta provocou algunhas retencións nas rúas próximas.

Con anterioridade, arredor de 150 delegados/as da CIG-Metal celebraron unha asemblea na sede do sindicato para analizar a apertura das negociacións do novo convenio provincial do sector tras a constitución da mesa. Dende a central nacionalista explican que centrarán os seus esforzos en “botar abaixo a distribución irregular da xornada acordada entre os sindicatos españois e a patronal no anterior convenio porque entendemos que non axuda a crear emprego e si a empeorar as condicións laborais dos traballadores/as”.

Durante a asemblea tamén visionaron un traballo audiovisual no que se analizan en detalle os efectos da crise económica e a súa incidencia na perda de dereitos sociais e laborais.

Finalmente, dende a CIG lembran que este xoves a partir das 10.00 horas continuarán coas protestas semanais en defensa do sector naval diante da delegación da Xunta e fan un chamamento a traballadores/as e parados/as a defender na rúa “unha industria fundamental para o futuro da comarca”.

O comité de Biofabri convocará folga contra o anuncio da empresa do Porriño de despedir 39 dos 79 traballadores/as

ivan — Wed, 22 May 2013 18:36:16 +0200

Segundo explican dende o comité, a compañía farmacéutica vén de entregar a documentación do ERE extintivo que afectará a 39 empregados/as e pretende presentar un temporal para un número aínda por determinar.

Biofabri argumenta a decisión alegando causas económicas e organizativas, aínda que dende a representación dos traballadores/as lembran que existía un compromiso de manter as condicións laborais e o emprego até 2015.

A maiores, a compañía tamén se comprometera co comité a que unha vez se producise unha baixada da produción (cando deixase de fabricar para Astra Zéneca) mantería o emprego até que comezase a fabricar produtos propios en 2015.

Neste senso, o presidente do comité critica que a dirección da empresa agardase até o fin de 2012 para executar os despedimentos e deste xeito non ter que abonar as cantidades agardadas. Ao mesmo tempo, censura a intención da empresa de reducir un 16% os salarios.

Diante disto, os representantes dos traballadores/as están a elaborar un calendario de mobilizacións que contempla a convocatoria de folga (aínda non está decidido se será indefinida ou por días), ademais da posta en marcha dunha campaña de información e sensibilización social e a realización de distintas xestións a nivel institucional.

Os contactos entre a dirección e o comité retomaranse este xoves a partir das 10.00 horas.

Nova concentración en defensa dos COF da Coruña e polo mantemento do servizo no Ventorrillo

begonha.carballo — Wed, 22 May 2013 17:03:05 +0200

Na protesta, na que participaron representantes de organizacións cidadás, feministas, veciñais, sindicais e políticas, así como persoal do Sergas, reclamouse o mantemento e normalización dos COF e que se preste atención da saúde sexual e reprodutiva na Área de Saúde en condicións de normalidade.

As mobilizacións iniciáronse o pasado xaneiro, logo de que o Sergas comunicase a súa intención de non cubrir a praza de xinecoloxía do COF do Ventorrillo, vacante pola xubilación do especialista que a viña ocupando. Finalmente, segundo se explica no comunicado lido durante a protesta deste mércores, o Sergas contratou a unha xinecóloga para o centro, “pero faino dun modo incomprensíbel”.

En vez de traballar de luns a venres nas instalacións do COF do Ventorrillo xunto ao resto do persoal, a realidade é que a xinecóloga só traballa para o COF os martes pola tarde e fóra do centro, nunha consulta do Hospital Materno Infantil. E iso, a pesar de que a psicóloga, a traballadora social e enfermeira do equipo continúan no Ventorrillo pola mañá. “Semella unha burla do Sergas, unha resposta ante a presión social, pero parece que seguen coa intención oculta do peche do COF do Ventorrillo e a posíbel asfixia do de Orillamar”, denunciouse.

A mala organización asistencial está provocando problemas ás mulleres (ou homes, que tamén son atendidos no COF) que veñen dende os Concellos da contorna. Hai que ter en conta que o COF do Ventorrillo é o centro que atende a 33 municipios fóra da cidade até Cee. Todos os concellos agás Cambre, Carral, Sada e Oleiros, que son atendidos no centro de Orillamar.

Así as cousas, advertiuse que se levarán a cabo todas as mobilizacións precisas até “asegurar que as persoas desta Área de Saúde poidan exercer o seu dereito a unha saúde sexual e reprodutiva en liberdade e igualdade, con recursos suficientes e calidade en todos os Concellos da Área”.

Organizacións sindicais de Europa, África e América confirmaron xa a súa asistencia ao VI Congreso da CIG

paula.castro — Wed, 22 May 2013 12:14:06 +0200

Xa confirmaron asistencia as seguintes organizacións sindicais:

ELA- Eusko Lagileen Alkartasuna. Euskal Herria

LAB- Langile Abertzalen Batzordeak. Euskal Herria

CSC- Confederació Sindical de Treballadors de Catalunya

IC- Intersindical Canaria

EUROPA

CGTP/IN- Confederaçao Geral de Trabalhadores Portugueses. Portugal

UGT- União Geral de Trabalhadores

CSC- Confederation Syndicale Chretien. Bélxica.

PEO- Pancyprian Federation of Labour. Chipre

SUD- Union Syndicale Solidaria. Francia

FZZ- Forum Zwiazek Zawodowich. Polonia

AMÉRICA

CTA- Central de Trabajadores Argentino. Arxentina

CGT- Confederación General del Trabajo. Colombia

CTC- Confederación de Trabajadores de Colombia. Colombia

CTC- Central de Trabajadores de Cuba

CSN- Confédération des Syndicats Nationaux. Quebec

PIT/CNT- Plenario Intersincal de Trabajadores. Uruguai

UNETE- Unión Nacional de Trabajadores. Venezuela

FS- Força Sindical. Brazil

CTB- Central dos Trabalhadores e Trabalhadoras do Brazil

CUT- Central Única dos Trabalhadores

ÁFRICA

UNTA- União Nacional dos Trabalhadores de Angola

UNTC-CS- União Nacional dos Trabalhadores de Cabo Verde

UGT-SARIO- Unión Xeral de Traballadores de Saguís el-Hamra e R. Sahara Occidental

INTERNACIONAIS

FSM- Federación Sindical Mundial

CSPLP- Confederação Sindical dos Países de Lingua Portuguesa

Protesta no hospital Meixoeiro de Vigo contra a represión sindical e laboral na cafetería

ivan — Tue, 21 May 2013 19:36:39 +0200

Galería de imaxes

A protesta, na que participaron numerosos traballadores/as do hospital e delegados/as da central nacionalista, desenvolveuse nun primeiro momento ás portas do centro médico vigués. Posteriormente trasladouse ao interior do hospital, para rematar diante da cafetería tras un breve corte de tráfico.

Dende a CIG-Servizos explicaron que a mobilización, que se prolongou entre as 11.00 e as 12.00 horas, levouse a cabo para denunciar a represión sindical e laboral que se gue a practicar o propietario da empresa que xestiona a cafetería. En concreto, para rexeitar a proposta de sanción ao delegado da central nacionalista “e os cambios de quenda que continúa a facer de xeito arbitrario”. Ademais, censuran que o dono da compañía tampouco cumpre o laudo arbitral polo que se comprometera a abonar os atrasos pendentes.

Ao mesmo tempo, critican prácticas de acoso como manter xuntanzas individuais con algúns empregados/as para lembrarlles que as protestas e a folga convocada recentemente na cafetería para denunciar atrasos e modificación das condicións laborais e para reclamar a negociación do convenio “non serviron para nada”.

A Sección Sindical da CIG en Betanzos denuncia que o Concello paralizou a negociación do convenio colectivo

begonha.carballo — Tue, 21 May 2013 18:14:27 +0200

Dende a Sección Sindical da CIG entenden que a finalidade de dilatar esta negociación non é outra que provocar que o persoal laboral do Concello de Betanzos quede sen o seu marco normativo de referencia, o que provocaría en moitos casos unha perda de dereitos, maior precariedade e un maior abismo entre as condicións do persoal laboral e funcionario pola aplicación de diferentes normativas en función do tipo de contrato. “Esta paralización da negociación moito nos tememos que pode supor un dos maiores retrocesos para o persoal laboral por culpa dun goberno empeñado en agravar as diferenzas co funcionariado e que non é quen de dialogar cos seus propios traballadores/as”, denuncian.

Dende a sección sindical da CIG do Concello de Betanzos témese que, no caso de que non se retome a negociación do convenio de xeito inmediato, “quedaremos sen convenio por culpa do goberno municipal e instámolo a que reaccione dunha vez e tome unha actitude responsábel neste tema”. Así, lembran que o propio concelleiro de Persoal, chegou falando de diálogo cos/as representantes dos/as traballadores/as “e logo de case dous anos non foi quen de negociar unha Relación de Postos de Traballo, uns orzamentos nin un convenio cos empregados e empregadas, por non falar das trabas para o acceso á información que lles pon aos delegados sindicais, especialmente aos da CIG, que dificultan o seu traballo dun xeito considerábel”.

Cómpre recordar que recentemente a CIG se viu na obriga de recorrer os orzamentos do ano 2012 pola falta de negociación e que a día de hoxe este recurso está en trámites no Tribunal Superior de Xustiza de Galiza.

A maiores, logo de anos de problemas coa convocatoria e resolución de axudas sociais, en decembro de 2012 o Concello comprometeuse a negociar un novo regulamento de axudas sociais que propiciase unha distribución máis xusta, en función de criterios realmente sociais. Porén, critican dende a Sección Sindical, aínda non foi convocada a Mesa Xeral de Negociación, a pesar de que hai case seis meses o Concello se comprometeu co Comité de Empresa a negociar este tema e mesmo amosou boa predisposición ante as propostas dos traballadores/as. “Meses despois descubrimos de novo que non era máis que unha artimaña e unha mentira para non negociar de novo”.

“Finalmente consideramos esta actitude autoritaria fronte aos representantes dos traballadores e das traballadoras do goberno municipal como unha falta de respecto a todo o persoal laboral e unha clara intención de rebaixalo, unha vez máis, fronte ao funcionariado, e queremos denunciar a preocupante situación da xestión do persoal laboral do Concello de Betanzos alentada pola ineficacia do concelleiro de Persoal, e, por defecto de todo o equipo de goberno”, conclúen dende a Sección Sindical.

Proseguen as protestas contra os despedimentos en Teleperformance A Coruña

begonha.carballo — Tue, 21 May 2013 18:07:01 +0200

Dende a Sección Sindical da CIG en Teleperformance lembraron que até o momento xa recibiron a carta de despedimento 43 traballadores/as de servizos para Gas Natural Fenosa –que se farán efectivos a finais de maio-; mais denunciaron que a empresa está a despedir tamén a compañeiros/as destinados noutras campañas e servizos, para así poder “facer oco” e recolocar a empregados/as de Unión Fenosa Comercial.

Por iso, os delegados e delegadas da CIG en Teleperformance calculan que serán uns 75 os/as traballadores/as afectados/as pola decisión de Gas Natural de eliminar Unión Fenosa Comercial. E iso sen garantías de que non se produzan novos axustes a medio-longo prazo.

A estes despedimentos hai que engadir tamén os afectados/as indirectos/as que son todos os demais traballadores e traballadoras que, polo de agora manteñen o emprego porque lles cambian de quendas, horarios, servizos, etc.