Construción

A CIG esixe a paralización temporal das obras do AVE en Ourense até que non se garanta a seguridade dos traballadores/as

ivan — Fri, 05 Apr 2013 14:21:07 +0200

Dende o gabinete da Saúde Laboral da CIG-Ourense pregúntanse que máis ten que ocorrer para que as Inspección de Traballo decida paralizar temporalmente as obras, despois de que se rexistrasen tres accidentes laborais en dous días.

O martes comezaba co falecemento dun enxeñeiro atropelado na boca do túnel das obras de Vilar de Barrio, mentres que horas despois un camioneiro sufría un accidente cando se dirixía a cargar material en Cercedelo. Este mércores outro operario resultaba ferido tras un desprendemento de pedras no túnel de Campobecerros.

Neste senso, A CIG denuncia as condicións laborais insalubres nas que traballan estes operarios/as dentro das obras de construción dos túneles, os ambientes cheos de po en espazos confinados, o manexo de explosivos que poñen en perigo a súa integridade e a exposición e manipulación de sustancias químicas perigosas; “e todo isto durante xornadas laborais nas que os descansos e a turnicidade non cumpren coas xornadas diarias nin semanais”.

Ao mesmo tempo, poñen de manifesto a falta de coordinación en materia de prevención de riscos laborais entre as numerosas empresas contratistas, “ás que se lles pide que teñan formación, recoñecementos médicos e demais formalidades en materia de prevención de riscos laborais que nada teñen que ver coa realidade do interior do túnel , onde os riscos son de unha grande magnitude e onde a prevención de riscos queda no papel” .

A CIG lamenta unha nova morte nas obras de construción do AVE en Ourense ao tempo que esixe máis seguridade laboral

ivan — Tue, 02 Apr 2013 20:16:43 +0200

Dende o departamento de Saúde Laboral da CIG de Ourense explican que nas obras de construción do AVE na provincia estase a vivir unha situación límite xa que a presión que se exerce sobre os traballadores/as para que a infraestrutura ferroviaria chegue canto antes ao noso país “tradúcese en falta de medidas de seguridade que provocan situacións extremas de perigo”.

En concreto, sinalan a subcontratación, a precariedade laboral, a contratación de persoas de Europa do Leste coma man de obra barata (coas que a dificultade de entendemento e coordinación é diaria), ademais da realización de xornadas de traballo que chegan en algúns casos a 12 horas diarias durante 6 días á semana.

Segundo denuncian, isto acontece sen que exista un control efectivo por parte da Inspección de Traballo, o que motiva estes abusos e a explotación dos traballadores/as, polo que dende a CIG-Ourense esixe un maior control por parte das Administracións, “antepoñendo a prevención e a seguridade das persoas sobre intereses políticos e empresariais”.

As ex traballadoras/es de GEA retoman as protestas nas oficinas de Subel, nesta ocasión custodiadas pola policía

begonha.carballo — Tue, 05 Mar 2013 18:50:05 +0100

Nas protestas realizadas este martes na sede de Subel na Coruña, a diferenza doutras ocasións, o propietario do Grupo Azkar non quixo nin sequera parar cinco minutos coas extraballadoras/es para tentar buscar unha solución. Pola contra, a única “visita” que recibiron as afectadas e afectados foi a dun nutrido grupo de policías que, primeiro desaloxaron ao persoal das oficinas da inmobiliaria, e logo permaneceron custodiando as inmediacións durante todo o tempo que durou a protesta.

Aínda que o cansazo pola longa espera e os escasos avances nas reivindicacións comezan a sentirse nos ánimos, os extraballadores e extraballadoras de GEA non amosaron intención algunha de abandonar as mobilizacións até ter o compromiso de que cobrarán todas as contías pola venda dos terreos de Coruxo e Cabral.

No seu día, explicaba o Secretario Comarcal da CIG de Pontevedra, Rafael Iglesias, firmouse un contrato de recualificación dos terreos que ocupaban as fábricas do Grupo Álvarez en Vigo, dos que á CIG lle correspondeu xestionar un 25%, no que se valoraron estes terreos en arredor de 2.5 millóns de euros. Desa cantidade, Subel só abonou unha mínima parte.

Porén, agora Inversiones Subel négase a recoñecer ese valor final e só está disposta a pagar 900.000 euros. “O dono de Azkar díxonos que por subir 50 ou 100.000 euros non habería problema, pero aínda así non chegaría nin a metade do valor dos terreos”, denunciou Iglesias.

Fronte a esta oferta insuficiente, a asemblea de traballadores/as acordou continuar coas mobilizacións e non se descarta tampouco iniciar xa a vía xudicial. Por iso, buscouse a opinión dun experto en contencioso-administrativo, a efectos de valorar o contrato asinado. “Subel ameázanos con recorrer á sala do supremo e iso atrasaría a resolución do conflito, polo menos, outros oito anos máis.A xente está farta de esperar e por iso continúa coas protestas”, afirmou Iglesias.

O grupo de afectadas/os reclama ao Grupo Azkar o pago dun anticipo de 500.000 euros que permita aliviar a difícil situación económica que padecen mentres proseguen as negociacións; ou ben que salde a débeda, pero cun prezo xusto.

“O de hoxe foi unha etapa máis, haberá outras tantas, e evidentemente seguiremos pelexando, porque Fernández Somoza é un dos empresarios máis importante do país, ten cartos e está en posición de darlle unha saída ao conflito, pero non quere, así que nós seguiremos vindo aquí”, advertía o responsábel da CIG de Pontevedra.

A CIG-Construción de Vigo denuncia a destrución de máis do 50% dos empregos no sector na provincia dende 2007

ivan — Fri, 08 Feb 2013 20:25:11 +0100

A pesares dos dramas persoais e familiares que existen detrás destas cifras, as Administracións públicas seguen a mostrar unha total insensibilidade ante os mesmos, permitindo que nas obras da súa titularidade se vulnere a lexislación vixente en materia de xornada laboral, impedindo deste xeito o acceso a un posto de traballo a algún dos milleiros de desempregados/as do sector.

Así, vemos como en obras dos Concellos, Deputacións, Xunta de Galiza ou Goberno español priman os prazos de execución por riba dos intereses dos traballadores/as: en todas estas obras realízanse cantidades desmesuradas de horas extraordinarias o que está a causar unha gran indignación entre os milleiros de parados/as.

Como exemplo poñen as obras da nova estación de tren de Vigo, onde moitas da empresas que traballan na mesma obrigan a realizar xornadas superiores ás dez horas e traballar en sábados e en festivos.

Vulnerando acordos adoptados nas comisións de seguimento creadas, a presión dos titulares das obras (Ministerio de Fomento, Concello, Consellerías…) para tratar de cumprir os imposibles prazos aos que se comprometen -fundamentalmente con fins electoralistas- impóñense condicións draconianas aos poucos que conseguen un emprego e impiden o acceso a un posto de traballo aos desempregados do sector.

As sucesivas reformas laborais e da Seguridade Social levadas a cabo polo Goberno central golpean duramente os traballadores/as dun sector para o que non se prevén alternativas nin a longo prazo: á rebaixa das indemnizacións e ao recorte na contía da prestación por desemprego engádese o pasar de 52 a 55 a idade anos para poder acceder ao subsidio de desemprego, de especial incidencia nun sector onde moitos traballadores/as atópanse nese tramo de idade.

Tampouco ninguén contempla planos alternativos para paliar a súa situación nin se incentivan medidas para a creación de emprego como poderían ser medidas de estímulo a obras de restauración do patrimonio, de vivenda, de centros históricos, contornos rurais ou actividades similares.

A maiores, nun momento en que as noticias de fraude saltan en todos os recunchos do país, o habitual é que non se cotice nin a Facenda nin á Seguridade Social por estas horas extraordinarias, entre outras razón porque non se pagan, e si se pagan adoita ser en negro e en cantidades moi inferiores ás estipuladas na negociación colectiva.

A CIG ten levado adiante múltiples iniciativas para tratar de evitar os despropósitos desta situación: preguntas parlamentarias, denuncias ante a Xunta, impulso de comisións de seguimento e mobilizacións.

Sen ir máis lonxe, na actualidade hai solicitada unha reunión da comisión seguimento sobre a obra da estación de tren de Vigo. De non dar resultado as negociacións, dende a federación anuncian que retomarán as mobilizacións que, de producirse, abranguerían as obras de todas as Administracións públicas que se están a realizar en Galiza.

Os traballadores de ESOGA denuncian a desaparición do empresario deixándolles dúas nóminas sen pagar

begonha.carballo — Fri, 01 Feb 2013 15:11:34 +0100

Segundo relataba ás portas das instalacións de ESOGA no Polígono de Bergondo (A Coruña) o Secretario Comarcal da CIG-Construción, Victorino Ares, o pasado luns os membros do Comité chegaron á nave para tentar entrevistarse co propietario e atopáronse coa sorpresa de que as instalacións estaban pechadas e as pechaduras das portas das oficinas e as naves foran cambiadas.

A cambio só atoparon un letreiro colgado na entrada na que o administración único informaba que “por motivos laborais de xerencia” a oficina permanecerá pechada até o 4 de febreiro e un número de teléfono de contacto no que, sinalaron os traballadores, “non contesta ninguén”.

A empresa, puntualizaba Ares, tamén presentou preconcurso de acredores e adebeda dous meses e medio de salario aos traballadores, que se atopan totalmente abandonados xa que nin teñen carga de traballo asignada nin lles entregaron as cartas de despedimento e, polo tanto, tampouco poden acceder ao cobro da prestación por desemprego. “Non poden xestionar a súa vida de ningunha maneira é o único que nos queda é estar aquí diante protestando”, critica.

Dende a representación sindical, sospéitase que este peche patronal forma parte dunha manobra do administrador para desmantelar ESOGA e continuar a súa actividade empresarial con outras compañías. De feito, explican dende as centrais sindicais, os ex-encargados de ESOGA aparecen agora como socios constituíntes dunha nova empresa á que Estructuras y Obras está desviando traballo e que mesmo se vale da súa maquinaria.

Os traballadores tamén denunciaron que os problemas dos atrasos nos cobros da nóminas producíronse ao longo do último ano, e incluso os operarios estiveron sufragando do seu peto os gastos derivados do traslado ás obras e a parte de manutención que lle corresponde á empresa. Ademais, o empresario tamén suma importantes débedas económicas cos seus provedores.

Esta situación xa foi denunciada na Inspección de Traballo para que verificase a falta de carga de traballo efectiva e a inexistencia de calquera persoa capaz de asumir responsabilidades, xa que neste momento a compañía nin sequera ten encargados. Agora agárdase que a Inspección actúe con dilixencia de cara a solucionar a complicada situación que padece o persoal.

Akzar négase en rotundo a pagar un adianto ás extraballadoras/es de Álvarez e adía a resolución do conflito até febreiro

begonha.carballo — Wed, 23 Jan 2013 19:18:22 +0100

“Viñemos co obxectivo de conseguir un anticipo, non o conseguimos , pero o propietario de Azkar quedou de preparar unha valoración sobre os terreos de Cabral e Coruxo e chamarnos ao longo da vindeira semana para concretar unha nova xuntanza”. Así resumía o Secretario Comarcal da CIG de Pontevedra, Rafael Iglesias, a intensa xornada de protesta que o colectivo de ex traballadoras/as do Grupo de Empresas Álvarez (GEA) trasladou este mércores, por terceira vez, até as portas da Inmobiliaria Subel (Grupo Azkar) na Coruña.

Alí, e tras pasar máis de cinco horas concentradas/os e facendo ocupacións simbólicas tanto das oficinas de Azkar como de Subel, o colectivo de afectadas/os mantivo un encontro nos soportais co dono do grupo empresarial, Luis Fernández Somoza, que se prolongou durante algo máis de unha hora e no que o empresario mantivo unha postura inmobilista a respecto de pagar o adianto solicitado e bastante pechada en canto á valoración económica final dos terreos, escudándose tanto no contexto de crise actual como no recurso xudicial que teñen interposto contra o PXOM de Vigo. De feito, mesmo chegou a afirmar que os terreos tiñan neste momento unha valoración de cero euros, ao que as traballadoras/es contestaron que entón lles devolvese as fincas que xa se encargarían elas de darlle unha boa saída.

Esta postura inmobilista por parte do dono de Azkar foi duramente recriminada polas traballadoras e os traballadores das antigas fábricas de Álvarez, que lle lembraron os termos dos acordos asinados entre ambas partes no momento da venda, así como que levan case trece anos agardando para cobrar ás débedas salariais que GEA mantiña con elas cando pechou. Unhas débedas que deberían ser cubertas en parte pola venda dos terreos de Álvarez en Coruxo e Cabral que lle tocou xestionar á CIG e que foron adquiridos pola Inmobiliaria Subel, hai xa máis de oito anos.

Iglesias advertiu que de non producirse a chamada para concretar unha reunión (tal e como aconteceu o pasado mes de decembro), o grupo de afectadas/os continuará coas protestas. “Hai que seguir pelexando, porque estas mulleres só reclaman o que é seu”, subliñaba.

Neste senso, o responsábel sindical explicou que a maioría das afectadas son mulleres que pasaron máis de 30 anos nas empresas de Álvarez, nas plantas da Pontesa (Pontesampaio-Arcade), Royal China ou Santa Clara en Cabral, e que agora se atopan nunha situación complicada, xa que moitas delas tivéronse que acoller a unha prexubilación, cobrando as tres cuartas partes do salario mínimo até cumprir os 65 anos, momento no que –de non atopar antes outro traballo- accederán a unha pensión de mínimos.

Persoal de Tafiber Betanzos concéntranse en apoio aos compañeiros/as da fábrica de Solsona

begonha.carballo — Wed, 16 Jan 2013 18:59:46 +0100

A concentración, realizada ás portas de Tafiber en Betanzos, desenvolveuse de xeito paralelo en todos os centros de traballo que o Grupo Sonae (ao que pertence a fábrica galega) ten no estado español.

Coas protestas os traballadores/as queren trasladar o seu apoio aos compañeiros e compañeiras afectados/as polo peche da planta de Tableros Tradema de Solsona (Lleida). Unha decisión empresarial que deixará na rúa a 142 empregados/as.