O 21 de outubro tiña lugar a terceira xornada do macroxuízo contra trece traballadores do Metal, que no 2006 se mobilizaron pola negociación do convenio. Desta volta foi a quenda das testemuñas aportadas polos acusados, e no que desde compañeiros/as de traballo, representantes sindicais da CIG ou até mesmo un fotógrafo, presente naquela mobilización, aportaron declaracións claras, nas que se aportaba a auténtica crónica do que aconteceu aquel dia: brutais cargas pola cidade e detencións arbitrarias, que finalmente concluiron neste xuízo. Por outra banda, CCOO e UGT asinaron coa Patronal o preacordo para o convenio do Metal, ao que a CIG se opón xa que é a mesma proposta que foi presentada polos mediadores en xuño, no decimoterceiro dia de folga, e que daquela fora rexeitada polo conxunto dos traballadores/as do sector.

Van xa 17 dias de folga pola negociación do convenio provincial do Metal de Pontevedra, e dúas convocatorias coa do xoves 25 de xuño de folga xeral do sector do Metal, en solidariedade e apoio destes folguistas. E de novo foi un éxito de xornada. Un éxito polos milleiros e milleiros de traballadores que volveron sair ás rúas de Vigo, e polas accións que se levaron adiante, como o colapso de todas as rotondas de acceso a Citroen. Tamén porque esta convocatoria a realizou a CIG en solitario, e demostrou a forza colectiva deste sector, que non se rende, e que nun dia máis con represión policial, volveu dar a cara e non se amedrentou. Para a semana unha nova acción: camiñar o luns até Compostela todos os folguistas.

A folga do Metal continúa a ser un referente de loita e dignidade, que cada dia colle unha forma e cor distinta, e que se visibiliza masivamente polas rúas de Vigo. Na súa decimoquinta xornada comezou como ven sendo habitual coas marchas pola cidade desde as distintas zonas industriais, e que confluian nunha asemblea na Praza do Concello. Despois continuaban estas mobilizacións, mais ao baixaren pola Gran Via, os antidistubios, que levaban toda a mañá insultando aos traballadores e provocando, cargaron con brutalidade, deixando a un traballador de Navaliber, de Vincios, ferido polos porrazos e pelotazos. As marchas continuaron, e a resistencia dos folguistas non se axeonlla, nin diante da instransixencia da Patronal nin do acoso policial. Toda unha lección de dignidade.

O xoves 4 de xuño comezaba a mañá como os anteriores dias de folga, con concentracións diante dos centros de traballo, e con marchas desde as zonas industriais de Vigo, e xa van seis dias de folga. Mais este non ía ser unha xornada máis, senón que a Policia decidía volver coller un protagonismo que nunca debera ter nun conflito laboral: o papel da represión contra aqueles que defenden os seus dereitos laborais e o da violencia desproporcionada utilizando porras, gases lacrimóxenos e pelotas de goma contra traballadores. Aínda asi os folguistas ao final da xornada berraban diante de Barreras: "Convenio si, policia non", e lembraban que para a semana xa están convocadas tres xornadas máis de paro, e que o último dia da próxima semana esta convocatoria é de folga xeral no sector.