A reforma do artigo 135 da Constitución para fixar a “estabilidade orzamentaria” por mandato constitucional puxo en primeiro plano do debate cuestións marcroeconómicas como o déficit ou a débeda pública. Para entender a complexidade do tema, Natividade López Gromaz, economista do Gabinete Técnico de Economía da CIG elaborou un minucioso traballo no que se explica como funcionan un e outra e onde se recollen unha serie de propostas para enfrontar o déficit público sen recortar prestacións e servizos públicos.

A CIG cualifica como “altamente negativas” as medidas aprobadas polo Executivo no Consello de Ministros do pasado venres. Medidas que o secretario xeral, Suso Seixo, considera que van na liña do xa aprobado na reforma laboral, que pretenden unicamente “facilitar o despedimento, proporcionar ás empresas man de obra barata” e que denotan a “intencionalidade e a ideoloxía neoliberal do goberno”. Diante destes ataques á clase traballadora a CIG anuncia que continuará a mobilizarse para dar a estas medidas a resposta que merecen.

Miles de persoas saíron á rúa neste Primeiro de Maio, Día do Internacionalismo Proletario, para manifestarse coa CIG en demanda de emprego e salarios dignos e para reclamar unha reforma do sistema fiscal para que se garanta a súa progresividade para que a crise non a pague a clase traballadora, senón aqueles que a provocaron. A manifestación central, e a máis numerosa, foi a convocada en Vigo, onde participaron 8.000 de persoas.

A CIG convocará para o Primeiro de Maio, ‘Día do Internacionalismo Proletario’ manifestacións en todas as comarcas baixo os lemas “Emprego e salarios dignos. Non ao pacto social” e “O déficit público que o pague o capital. Reforma fiscal xa!”. A manifestación central, como en anos anteriores, terá lugar en Vigo, con saída do Cruce da Doblada ás 12:00 horas. Nestes dous lemas preténdense sintetizar os eixos nos que a central sindical centrará a campaña a desenvolver arredor desta significativa data. Por unha banda, salientando os principais problemas que padece a clase traballadora por mor da crise: emprego e salarios e, pola outra, reclamando unha reforma fiscal para que se garanta a progresividade do sistema e que paguen máis quen máis teñen.